ZMYSŁ CIAŁA – Do jakiej śmierci się odnosi?

      Pytanie – Do (Rzym. 8:6) czytamy, „Zmysł ciała jest śmierć”. Czy to odnosi się do śmierci Adamowej czy tez do Wtórej Śmierci?

      Odpowiedź — Z wielu powodów, to oczywiście odnosi się do Wtórej Śmierci. Zauważcie że św. Paweł zwraca te słowa do „wszystkich, którzyście w Rzymie,… powoływanym świętym” (Rzym. 1:7). Ponieważ on pisał ten list do świętych, którzy już przeszli z (pierwszej, albo Adamowej) śmierci do żywota (1Jan 3:14) a nie do świata rodzaju ludzkiego w ogóle, który znajduje się pod przekleństwem Adamowym, zatem Rzym. 8:6 musi odnosić się do Wtórej Śmierci. To oświadczenie zdaje się, iż jasno odnosi się do ostatecznego, całkowitego i wiecznego unicestwienia, które spotka każde nowe stworzenie żyjące według ciała, tak jak to pokazuje wiersz 13.

      Przetłumaczenie tego wierszu w A.V. nie jest bardzo jasne, ponieważ ono może doprowadzić kogoś do wnioskowania, że śmierć (która następuje jako wynik grzechu – Rzym. 6:23) polega jedynie i tylko na posiadaniu cielesnego umysłu. Greckie słowo Sarx, oddane jako cielesny do Rzym. 8:6 zachodzi 139 razy w Nowym Testamencie, a tylko dwa razy jest ono ślepo oddane cielesny (Rzym. 8:6 i Żydów 9:10). Ono zazwyczaj jest tłumaczone jako ciało w A.V., tak jak jest pokazane w wierszach 1, 3, 4, 5, 8, 9, 12, 13 do Rzym. 8 rozdz. Inne tłumaczenia Rzym. 8:6, np. Rotherhama, Diaglott i Amerykański Przejrzany Przekład, również oddają sarx przez słowo ciało. Ono wcale nie oznacza grzeszny ani grzeszne ciało; lecz tylko oznacza po prostu ciało i jest używane w odnoszeniu się do Adama i Ewy przed ich zgrzeszeniem ( 1Kor. 6:16), jak również potem; 25 razy odnosi się ono do ciała naszego Pana, które byłe doskonałe, bez skazy, bez wady (zobacz Jan 1:14; 6:51-56; Żyd. 10:20; 1Tym. 3:16). Przeto do Rzym. 8:6, „zmysł ciała” oznacza po prostu umysł albo wolę ciała. Znaczenie tego wierszu nie jest trudnym do odróżnienia, jeżeli będzie on czytany w łączności z mową (Rzym. 7:18-8:15), której on jest częścią składową. Św. Paweł dobrze wiedział, że święci jak również cały rodzaj ludzki mieli upadłe ciała z którymi muszą walczyć; lecz ponadto, święci musieli umartwiać (w. 13) te upodobania i pragnienia ciała, które są słuszne i właściwe dla naturalnego człowieka aby korzystał z nich, podobnie jak Jezus (który nie miał upadłego ciała do zwalczania) a jednak musiał przezwyciężać skłonności Swego ciała, kiedykolwiek one stały na przeszkodzie w Jego czynieniu woli Bożej, by osiągnąć życie wieczne, jako nowe stworzenie, a tym sposobem uniknąć Wtórej Śmierci. Zatem widzimy jasno, że śmierć wzmiankowana w liście do Rzymian 8:6 nie jest śmiercią Adamową, lecz Wtóra Śmiercią.- B.S.1952,86.

TP1955’48