ZMARTWYCHWSTANIE – „Umarli twoi” i „moje umarłe ciało”

      Pytanie – W pierwszej części Izaj. 26:19 (KJV) czytamy: „Ożyją umarli twoi, wstaną razem z moim umarłym ciałem.” Do kogo odnoszą się w tym wersecie „umarli twoi” i „moje umarłe ciało”?

      Odpowiedź — Izajasza 26:19 bywa wykorzystywany do udowodnienia, że te same ciała, które są składane w grobie, powstaną w zmartwychwstaniu. Po dokładniejszym przestudiowaniu, odkrywamy pewne problemy w interpretacji, kiedy opieramy się na tłumaczeniu King James Version. Usiłując wyjaśnić znaczenie, tłumacze czasami dodają słowa, które nie mają pokrycia z oryginalnym tekstem. Oni wtedy sygnalizują dodane słowa przez zastosowanie kursywy. Dodane słowa „razem z” w naszym tekście, wydają się potwierdzać fałszywą interpretację. Także hebrajskie słowo przetłumaczone jako „ciało” nie ma liczby mnogiej, lecz w innych miejscach, to samo hebrajskie słowo jest oddane w liczbie mnogiej. Przykładem tego jest słowo „trupy” w Izaj. 5:25.

      Amerykańska oraz Angielska Rewidowana Wersja, Moulton, Lesser i tłumaczenie Żydowskiego Towarzystwa Wydawniczego, oddają ten werset jak następuje: „Ożyją umarli twoi, moje umarłe ciała powstaną.”

      Dwie części zmartwychwstania

      Zmartwychwstanie świata ma dwie części:

      1. wzbudzenie umarłych ze stanu śmierci, i

      2. podniesienie wzbudzonych z niedoskonałości Adamowej z powrotem do doskonałości, jaką cieszył się Adam zanim okazał nieposłuszeństwo. Ukończenie tego procesu wobec ludzkości będzie wymagało całego Tysiąclecia.

      O tych samych rzeczach uczy Izaj. 26:19:

      – Pierwsze zdanie, „Ożyją umarli twoi”, odnosi się do wzbudzenia z umarłych.

      – Drugie zdanie, „Moje umarłe ciała powstaną” odnosi się do powrotu ze stanu Adamowej niedoskonałości do doskonałości.

      Wyrażenie „umarłe ciała” nie odnosi się do tych, którzy rzeczywiście są w stanie śmierci, lecz do umarłych w upadkach i grzechach (Efez. 2:1,5), ponieważ bez zasługi Chrystusa Bóg uznaje każdego, komu brakuje sprawiedliwości, za umarłego (2Kor. 5:14). Powodem użycia słowa moje w zdaniu „moje umarłe ciała”, jest, że Chrystus – który jest mówcą w tym wersecie – z racji swego odkupienia i nabycia ich, stanie się ich Właścicielem i Panem, stąd może właściwie mieć do nich prawo (Rzym. 14:9). Patrząc na ten werset zgodnie z tym, dostrzegamy, że on nie odnosi się do tych samych ciał, które były pogrzebane, jako ponownie wzbudzonych, lecz do dwóch części procesu zmartwychwstania:

      1. wzbudzenia z umarłych, i

      2. ich powrotu do Adamowej doskonałości.

SzB2004’59