ZASŁUGA – Drugie przedstawienie zasługi

      Pytanie – We wrześniowym numerze Sztandaru Biblijnego, na str. 107, pierwsza kolumna, pierwszy paragraf ostatnie pięć linijek brzmi: „Jednak najpierw musi On stanąć przed Ojcem w niebie, aby przedstawić swoją zasługę okupu w imieniu świata, tak jak to zrobił w imieniu swojego Kościoła na początku Wieku Ewangelii (3Moj. 16:15) „. To drugie przedstawianie zasługi wydaje mi się pogmatwane. Proszę o dalsze wyjaśnienia.

      Odpowiedź — W 3Mojż. 16:11, 14, 15 czytamy: „I będzie ofiarował Aaron cielca, na ofiarę za grzech swój, a oczyszczenie uczyni za się, i za dom swój, i zabije cielca na ofiarę za grzech swój… Potem wziąwszy ze krwi cielca onego, kropić będzie palcem swym na ubłagalni ku wschodowi słońca; także przed ubłagalnią kropić będzie siedem kroć tą krwią palcem swym. Zabije też kozła na ofiarę za grzech ludu, a wniesie wewnątrz krew jego za zasłonę; i uczyni ze krwią jego, jako uczynił ze krwią cielca, i kropić będzie nią nad ubłagalnią i przed ubłagalnią”.

      Aaron dokonuje pojednania krwią Cielca W wersecie 11 Aaron reprezentuje naszego Pana jako Nowe Stworzenie, a cielec reprezentuje Jego człowieczeństwo. Zabicie cielca było pierwszym krokiem w dokonywaniu pojednania za się i za dom swój. Za się reprezentuje człowieczeństwo członków Ciała Chrystusowego, a jego dom reprezentuje człowieczeństwo Wielkiej Kompanii jako części domowników wiary. Zabicie cielca reprezentuje ofiarowanie człowieczeństwa naszego Pana, które rozpoczęło się nad Jordanem i dokończyło na Kalwarii.

      Wiersz 14 opisuje drugi krok jaki Aaron musiał zrobić, by dokończyć pojednania za się i za dom swój – pokropienie krwią cielca na ubłagalni oraz przed nią w Świątnicy Najświętszej. Obrazuje to pierwsze okazanie się w Niebie przed Ojcem, które miało miejsce w którymś momencie podczas dziesięciu dni pomiędzy wniebowstąpieniem naszego Pana oraz Dniem Pięćdziesiątnicy. Otrzymał On zasługę okupu (która słusznie Mu się należała) z powrotem od Ojca, a następnie przedstawił ją Ojcu, by dokonać pojednania za Kościół oraz Wielką Kompanię – dokonał poczytanego, a nie rzeczywistego zakupu tych dwóch klas. O tym jest także mowa w Żyd. 9:24.

      Po zaakceptowaniu zasługi przez Ojca, nasz Pan przypisał, czyli pożyczył ze Swojego doskonałego ludzkiego życia oraz praw życiowych Swoim poświęconym naśladowcom, po to by mogli otrzymać poczytaną doskonałość w swoim człowieczeństwie oraz dla celów Wieku Ewangelii, spłodzenie z Ducha. (Rzeczywista cena zakupu pozostała w rękach Ojca – Tom Epif. 7, 64, l.)

      Jest to zobrazowane w krwi cielca kropionej na rogach miedzianego ołtarza (3Moj. 16:18).   Zewnętrznym dowodem na to, iż takowe transakcje miały miejsce było otrzymanie Ducha Świętego przez uczniów w Dzień Pięćdziesiątnicy.

      Aaron dokonuje pojednania krwią Kozła

      W wersecie 15 kozioł reprezentuj e człowieczeństwo Kościoła. Zabicie kozła było pierwszym krokiem w dokonywaniu pojednania za lud, który reprezentuje świat ludzkości. Zabicie kozła reprezentuje ofiarowanie człowieczeństwa Kościoła, które zaczęło się w Dzień Pięćdziesiątnicy i zakończyło się wraz ze śmiercią ostatniego członka Maluczkiego Stadka.

      Drugim krokiem potrzebnym do ukończenia pojednania za lud było pokropienie krwią kozła na ubłagalni oraz przed nią. Obrazuje to naszego Pana okazującego się po raz drugi w Niebie przed Ojcem (wydarzenie to wciąż należy do przyszłości). Ponieważ w owym czasie nie będzie żadnych niespłaconych pożyczek z zasługi okupu, będzie On w stanie przedstawić ją Ojcu celem dokonania pojednania za świat – Pan dokona rzeczywistego zakupu świata.

      Po zaakceptowaniu zasługi przez Ojca, nasz Pan zastosuje Swoje doskonałe ludzkie życie oraz prawa życiowe dla świata, tak więc, będzie on w stanie, pod warunkiem zachowania posłuszeństwa, otrzymać rzeczywistą doskonałość przed końcem Pośredniczącego Panowania. Zewnętrznym dowodem na to, iż nasz Pan okazał się przed Ojcem, by po raz drugi przedstawić zasługę Swojego okupu, będzie przebudzenie umarłych (zaczynające się od Godnych) oraz restytucyjne dzieło podnoszenia rodzaju ludzkiego do doskonałości.

      Wzmianki na ten temat można znaleźć w Tomie Epif. 7, Gerszonizm, str. 60, 61 oraz P ’21, 142, drugie pytanie, pierwsza kolumna.

TP2002’62