ZACHARIASZ – Co czynił pozafiguralny?

      Pytanie – Czy Brat Johnson jako pozafiguralny Zachariasz stał ponad ludem, wskazywał im zło i głosił, że porzucili Boga, a Bóg wskutek tego opuścił ich?

      Odpowiedź — Tak, Brat Johnson i tylko Brat Johnson wypełnił w pozafigurze każdą cechę proroctwa Zachariasza tutaj w okresie Epifanii. W 2Kronik 24:20,21 czytamy: „Duch Boży wzbudził [„zstąpił na” — Bib. ang.~] Zachariasza syna Jojady kapłana, który stanąwszy przed ludem, rzekł im: Tak mówi Bóg: Przeczże przestępujecie przykazania Pański? Nie poszczęści się wam, albowiem iżeście opuścili Pana, On was też opuści. Tedy się sprzysięgli przeciwko niemu i ukamienowali go za rozkazaniem królewskim w sieni domu Pańskiego.” Jako epifaniczny członek gwiazdy i ósmy główny mąż z Micheasza 5:5, Brat Johnson wskazywał drogę, jak było właściwe, bo jako na takim spoczywał w wysokiej mierze Duch Boży. (Duch Boży zstąpił— dosłownie, przyodział). Wierny pozafiguralnemu znaczeniowi swego figuralnego imienia (Zachariasz znaczy przypominający, przypomnienie Jehowy), Br. Johnson jako specjalny przedstawiciel Jezusa (Syn Jojady) ustawicznie przypominał ludowi rzeczy ze Słowa Jehowy i Jego stosunek do nich. W tym zajmował on wysokie stanowisko duchowe, wysoko ponad tymi stanowiskami jakie zajmowali nominalni ludzie Boży (ponad ludem).— (Patrz P 1945, str. 44, par. 1). Wskazywał na ich odnośne zło i głosił opuszczenie przez nich Boga i że On też ich opuści. To czynił w nadzwyczajnym wydaniu gazetki Nr 121. Zauważcie jak on to opisuje wraz z pozafiguralnym kamienowaniem w E. tomie XIII, str. 772: „Pod wpływem Ducha Bożego posłannik Epifanii w swym urzędzie jako takim, będzie pisał i ogłaszał w nadzwyczajnym wydaniu Heralda [z 15 lipca 1940, tj. w Nrze 121], wykazując im odnośne zło i oznajmienie że Ameryka opuściła Boga, co było powodem sprowadzenia na nią wielkiej depresji, a co najgorsza iż Bóg opuścił ją za jej opuszczenie Jego. To stało się wskutek konspiracji rzymsko katolickiego Kościoła w Ameryce z federacją Kościołów amerykańskich (w tym ogólnym akcie wydają się one być zobrazowane przez Herodiadę i Salomeję) i z rozkazu państwa (które w tym ogólnym akcie wydaje się być także zobrazowane przez Heroda), które rzuca fałszywe nauki i oskarżenia przeciwko posłannikowi, np. obwiniając go iż jest nietolerancyjnym bigotem, wzniecającym religijne uprzedzenie i walkę, złoczyńcą, fałszywym prorokiem, piątokolumnistą, zdrajcą swego kraju i Chrześcijaństwa, i że w ten sposób państwo się postara o stłumienie jego wpływu i czynności jako Boskiego rzecznika do publiczności. (Wiersz 25 wskazuje że reszta kapłaństwa będzie w tym samym czasie odcięta od publicznego rzecznictwa, w ten sposób prawdopodobnie uzupełniając obraz przedstawiony w ścięciu Jana Chrzciciela). Nadzwyczajny Nr. 121 wzbudził więcej zainteresowania u publiczności niż jakiekolwiek inne wydawnictwo Brata Johnsona P 1940, 176, kol. 2) Krążyło to pismo wyjątkowo w dużej ilości zanim nastąpiło pozaobrazowe ukamienowanie Zachariasza i jego współkapłanów. — P 1951, 21.

TP1951’46