ŻYDZI A CHRZEŚCIJANIE

      Pytanie – Jaki powinien być chrześcijański punkt widzenia na Żydów jako jednostki oraz Izrael jako naród?

      Odpowiedź — Przez cały Wiek Ewangelii ogólny chrześcijański pogląd był taki, że ponieważ Żydzi odrzucili i ukrzyżowali Jezusa, więc jeśli nie przyjmą Go w tym życiu, nie mają żadnej nadziei na zbawienie. Ten pogląd w dużej mierze przyczynił się do prześladowań, które spotykały Żydów przez cały wiek. (Odsyłamy do pierwszego artykułu w tym numerze.)

      Zgadzamy się z pierwszą częścią tego poglądu – że Żydzi odrzucili Jezusa i byli odpowiedzialni za Jego śmierć (Dz. 3:13-17). Jednakże twierdzenie, że Żydzi, którzy nie przyjmą Jezusa w tym życiu (a to obejmuje ogromną większość) nie mają żadnej nadziei na zbawienie, jest niebiblijne. Ta myśl opiera się na błędzie mówiącym, że nie ma przyszłej próby – że jedyna możliwość otrzymania życia wiecznego kończy się dla każdego w tym życiu.

      Pismo Święte wskazuje na świetlaną przyszłość

      Prawdopodobnie, najbardziej przekonywającym i jasnym fragmentem biblijnym uczącym, że Żydzi jako jednostki i naród izraelski jako całość ma świetlaną przyszłość, jest Rzym. 11:25-32. W tych wersetach Apostoł Paweł zwraca się do chrześcijan pochodzenia pogańskiego – w. 25: „Bo nie chcę, abyście nie mieli wiedzieć, bracia, tej tajemnicy (żebyście nie byli sami u siebie mądrymi), iż zatwardzenie [zaślepienie, KJV] z części przyszło na Izraela, póki by nie weszła zupełność pogan.”

      Paweł wyjaśnia tutaj, że niewierząca część Izraela była częściowo zaślepiona, zatwardziała w umyśle i sercu, lecz tylko przez określony czas – dopóki nie zostali wybrani ci z pogan, którzy mieli stać się częścią Ciała Chrystusowego.

      W. 26, 27: „A tak wszystek Izrael będzie zbawiony, jako napisano: Przyjdzie z Syjonu wybawiciel, i odwróci niepobożności od Jakuba. A to będzie przymierze moje z nimi, gdy odejmę grzechy ich.”

      Wszyscy członkowie narodu Izraela, umarli jak również żyjący, będą w tym czasie zbawieni, nie wiecznie, lecz (1) z ich zaślepionego i zatwardziałego stanu i, (2) spod Adamowego wyroku. Gwarancją tego jest okupowa ofiara Pana Jezusa (Rzym. 5:17-19).

      W. 28, 29: „A tak według Ewangelii nieprzyjaciółmi są dla was; lecz według wybrania są miłymi dla ojców. Albowiem darów swoich i wezwania Bóg nie żałuje.”

      „Ewangelia” tutaj odnosi się do Boskiego zamierzenia Wieku Ewangelii, którym jest rozwój Kościoła (składającego się zarówno z Żydów jak i pogan) w celu błogosławienia ludzkości (Żydów i pogan) podczas Wieku Tysiąclecia. Ci Żydzi, którzy byli zaślepieni i wrogo ustosunkowani do tej prawdy, byli wrogami Kościoła. Ta wrogość, jednakże, nie będzie trwać wiecznie, ponieważ, z powodu pokrewieństwa z ich ojcami (Abrahamem, Izaakiem i Jakubem), oni są dziedzicami bezwarunkowych „darów” i „wezwania.”

      „Dary” to, (1) ich miejsce jako głównego narodu w Wieku Tysiąclecia, (2) posiadanie pierwszeństwa w sposobności otrzymania tysiącletnich błogosławieństw, (3) ich pierwszeństwo w przyjmowaniu warunków Nowego Przymierza, i (4) stanowisko dziedziców palestyńskiej ziemi. Ich „wezwanie” odnosi się do ich urzędu misjonarzy Wieku Tysiąclecia, nawracających pogan do zarządzeń nowego Królestwa (Izaj. 2:2).

      Błogosławieństwo ma przyjść w następnym Wieku

      W. 30-32: „Bo jako i wy niekiedy nie wierzyliście Bogu, ale teraz dostąpiliście miłosierdzia dla ich niedowiarstwa, tak i oni teraz stali się nieposłusznymi, aby dla miłosierdzia wam okazanego i oni miłosierdzia dostąpili. Albowiem zamknął ich Bóg wszystkich w niedowiarstwo, aby się nad wszystkimi zmiłował.”

      Żydzi pozostający w zaślepionym i zatwardziałym stanie podczas Wieku Ewangelii dostąpią błogosławieństwa; ponieważ w Wieku Tysiąclecia Bóg będzie w stanie okazać im miłosierdzie, czego nie mógł uczynić, gdy oni otrzymali światło Ewangelii, a następnie odwrócili się przeciw niemu.

      Kiedy oni będą błogosławieni? Po tym, kiedy obecny „czas ucisku” dobiegnie końca i Chrystus ustanowi swoje Królestwo na ziemi, Żydzi (i wszyscy niewybrani) będą wzbudzeni z martwych i wybawieni z zaślepienia i Adamowych grzechów. To zostanie dokonane przez działanie Nowego Przymierza (Jer. 31:29-34).

      Jeżeli chodzi o postawę chrześcijan wobec Żydów w obecnym czasie, być może najlepiej reasumuje ją Izajasz 40:1, 2:

      „Cieszcie, cieszcie lud mój! Mówi Bóg wasz. Mówcie do serca Jeruzalemu: ogłaszajcie mu, że się już dopełnił czas postanowiony jego, że jest odpuszczona nieprawość jego, i że wziął z ręki PAŃSKIEJ w dwójnasób za wszystkie grzechy swoje.”

Sz.B. 2003-57