WYBORY – Czy zawsze Wola Boża

      Pytanie – Czy w wyborach zborowych zawsze jest wykonywana Boska wola?

      Odpowiedź — Powinniśmy odróżniać między Boską przyzwalającą wolą a  Jego  upodobaniem.  Na  przykład,

      Boską przyzwalającą wolą było, ażeby Izrael był w niewoli i znosił utrapienia w Egipcie, w związku z tym Egipcjanie uciskając Izraelitów, wypełniali przyzwalającą Boską wolę, lecz z pewnością czyniąc to, ani faraon, ani okrutni egipscy poborcy (2Moj. 1:11) nie postępowali zgodnie z Duchem Świętym Bożym, Jego upodobaniem. Przyzwalającą Boską wolą było, aby Jezus został ukrzyżowany, lecz z pewnością ci, którzy to uczynili „rękami niezbożników”, grzeszyli (Łuk. 23:34; Dz. 2:23, 36; 3:13–17) i nie czynili tego w czym  Bóg  znajdował przyjemność. Także szatan i jego narzędzia, przesiewający i prześladujący lud Boży (Łuk. 22:31, 32; Dz. 20:28–32; 2Tym. 3:12–15), wykonują Jego przyzwalającą wolę (Ps. 76:11; A 266; E 532), polerując klejnoty Pańskie i oddzielając fałszywe od Jego prawdziwego ludu (1Jan 2:19). Lecz któż chciałby się upierać, że szatan i jego narzędzia czynią to, co  jest w zgodzie z Duchem Świętym Bożym i Bogu przyjemne?

      Tak więc, wydaje się, że jeśli zbór nie jest bardzo staranny w swoich wysiłkach wyrażenia, przez pokazanie podniesionych rąk (Dz. 14:23; F 332 ak. 2) umysłu, upodobania, Chrystusa, swojej Głowy, może jednak wypełnić Jego przyzwalającą wolę i przeżyć nieprzyjemne doświadczenie oraz trudną lekcję, która nauczy go dokładniejszego i uczciwszego traktowania swego szafarstwa i obowiązku głosowania zgodnie z sumieniem za tym, co uważa, iż jest Jego upodobaniem.

      W niektórych sprawach my już wyraziliśmy postanowienie Pana, Jego upodobanie. Na przykład, nie mamy prawa wybierać na starszego nowicjusza lub kogoś, kto nie posiada kwalifikacji wymienionych w 1Tym. 3:1–13; Tyt. 1:5–9 lub tego, który się nie zgadza ze zdrowymi mowami i słowami naszego Pana Jezusa Chrystusa, i z tą nauką, „która jest według pobożności”, który ulega pysze, i jest rozdarty między sporami i słownymi utarczkami, pozbawiony Prawdy, którego pierwszą myślą jest zysk, osobista korzyść, jako wynik pobożności, który świadomie i uparcie przeciwstawia się Prawdzie podanej przez wybranych przez Pana sług (1Tym. 6:3–5; Rzym. 16:17). Jeśli zbór zaniedbuje poznawania i pełnienia Boskiego upodobania, może być tak, że sprawując w nich „chcenie i skuteczne wykonanie według upodobania swego” (Filip. 2:13), Pan dozwoli na potrzebne ciężkie doświadczenie jako karę korygującą. Jeśli w zborze na starszego wybrano nowicjusza lub Diotrefesa (3Jan 9–11), słusznie na nie zasługują. Być może otrzymają potrzebną twardą lekcję, a jeśli ją przyjmą właściwie, nauczą się bardziej uważać, aby następnym razem, jako posłuszne dzieci, dokładniej rozpoznać to, co może być Boskim upodobaniem i zgodnie z tym upodobaniem głosować.

TP1996’16