WIELKIE GRONO – Czy wypadną z ruchu Epifanicznego?

      Pytanie – W E6, 180 jest podane, że wszyscy utracjusze koron wypadną z ruchu Epifanicznego. Czy to może być prawdą, jeżeli bracia z Wielkiego Grona mają ewentualnie uznać posłańca Epifanicznego i przyjąć prawdę Epifaniczną?

      Odpowiedź — Przyjęcie Prawdy Epifanicznej i uznanie jej posłańca nie znaczy to samo co przyjście do ruchu Epifanicznego; ponieważ ruch Epifaniczny jest ruchem kapłańskim, który prowadzi cielesny umysł utracjuszy koron, czyli Kozła Azazela, od Drzwi przybytku do Bramy Dziedzińca i oddaje go w ręce człowieka na to obranego; który wyprowadza go na puszczę do Azazela i tam go pozostawia. W tym samym czasie wyprowadza nowe stworzenia utracjuszy koron z świątnicy na Dziedziniec i do jego słupów. Ruch epifaniczny, który jest ruchem kapłańskim, wyprowadzał tych, którzy zostali objawieni, że już więcej nie są kapłanami, z Dziedzińca jako ludzi, a z świątnicy jako nowe stworzenia do słupów Dziedzińca, tacy nie mogą przyjść do ruchu Epifanicznego, bo gdyby przyszli, to uczyniłoby ich ponownie kapłanami, czym Lewici być nie mogą, bo gdy raz stracili swoje korony, to już nigdy odzyskać ich nie mogą. (Żyd. 12:16, 17). Jest to prawdą, iż oni ostatecznie uznają posłańca Epifanicznego; przyjmą Prawdę Epifaniczną i będą wykonywać pracę Lewicką należącą do czasu Epifanii, lecz żadna z tych rzeczy nie może przyprowadzić ich do ruchu Epifanicznego, tj. uczynić ich kapłanami pełniącymi Epifaniczną pracę kapłańską· Ktoś mógłby się zapytać, jak można pogodzie tę odpowiedź z tym faktem, że utracjusze koron spełniali pracę w ruchu epifanicznym. Odpowiadamy: Żadne nowe stworzenie nie jest uznane przez nas.-za członka Wielkiego Grona, bo i Bóg je nie uznaje, aż zostanie objawione jako takie, ponieważ i Bóg uznawał wszystkie nowe stworzenia. kapłanami, bez względu na ich utracenie lub zatrzymanie koron, aż do czasu gdy zostali objawieni, że już więcej nie są kapłanami. To można łatwo zauważyć z obrazu Przybytku na Wiek Ewangelii, że Wielkie Grono nie było tam przedstawione, ani nie ma na nie tam miejsca. Dopiero przy końcu Wieku, tj. w Epifanii, obraz staje się Epifanicznym, dziedziniec wyobraża tu poświęconych, którzy nie są kapłanami, tj. Wielkie Grono i Młodocianych świętych – Lewitów Epifanicznych – a usprawiedliwieni z wiary, którzy byli Lewitami Wieku Ewangelii, są z powodu nie skorzystania ze swego usprawiedliwienia usunięci z Dziedzińca, szczerzy z pomiędzy nich do obozu Epifanicznego, a nieszczerzy „poza obóz.”. P. 1946, 95.

TP1947’48