WIELKI LUD – Kto to jest?
Pytanie – Czy Jest możliwe ażeby lud wielki z Obj. 7: 9 – 17 i 19: 1 – 9 był Masą restytucyjną, a zatem klasą nieduchową?
Odpowiedź — Myślimy, że lud wielki nie reprezentuje klasy restytucyjnej, lecz klasę duchową. W Obj. 19:6 jest jasno pokazana różnica między głosem ludu wielkiego, a głosem wielu wód, ludzi, tj. tych, którzy będą z klasy restytucyjnej. Jeszcze jaśniej jest to pokazane we figurze rodzinnej, w dalszych wierszach tego rozdziału (7-9), gdzie oni są przedstawieni jako ci, którzy są *»proszeni na Wieczerzę Wesela Baranka. W tym obrazie Oblubieńcem jest Jezus, Oblubienicą Maluczkie Stadko, a Gośćmi na Wieczerzy Barankowej Lud Wielki. Następny porządek wypadków połączonych z rodziną dowodzi, że Goście nie mogą być klasą restytucyjną: (1) naprzód jest wesele; (2) później następuje uczta weselna; (3) jeszcze później płodzenie dziatek; (4) na koniec rodzenie dziatek. Ustęp z Obj. 19:1-9 jest tematem Ludu Wielkiego, Gości, będących na Wieczerzy Baranka, którzy nie mogą być klasą restytucyjną, gdyż klasa restytucyjna jest dziećmi z tego Wesela, spłodzonymi i zrodzonymi dopiero później, po Wieczerzy Weselnej. Figura Lewitów i Szlachty użyta w Obj. 7:15 podobnież dowodzi, że oni nie są z klasy restytucyjnej. Wyrażenie „służą mu we dnie i w nocy w Kościele Jego”, dowodzi, iż są pozafiguralnymi Lewitami. Tutaj jest wzmianka do owej figury pokazanej w kapłanach, lewitach i izraelitach. Kapłanami jest Jezus i Kościół; izraelitami klasa restytucyjna; częścią lewitów, Wielkie Grono. (Malach. 3:2, 3)Ten fakt, że lewici nie mieli dziedzictwa w ziemi dowodzi, że jedna część Lewitów Tysiąclecia będzie duchową, a druga część stanie się duchową dopiero później; wobec tego nikt z Lewitów nie będzie ostatecznie należał do klasy restytucyjnej. Znajdować się przed królewską stolicą Bożą (Obj. 7:15), lecz nie stać przed sędziowską stolicą Jego (Obj. 20:12), znaczy być szlachcicem i urzędnikiem Królestwa. Tutaj we figurze Królestwa (lecz nie we figurze sądu gdzie funkcje pełni sędzia), Chrystus (Głowa i Ciało) Jest Królem na tronie („stolicy”). Członkowie Wielkiego Grona są urzędnikami, szlachtą przed tronem; zaś członkowie klasy restytucyjnej są poddanymi Króla, a podwładnymi Jego urzędnikom i szlachcie; z tego punktu widzenia klasa restytucyjna nie jest załączona w scenie pałacu; ponieważ ich miejsce jest poza pałacem.
Ps. 45. wprowadza te same jak i dodatkowe różnice. Wiersz 1 , opisuje o Jehowie; w. 2-9 , o Jezusie; w. 9-13, o Kościele jako Oblubienicy Jezusowej; w. 14, 15, o Wielkim Gronie jako druhnach; w. 16, o Starożytnych świętych, jako dzieciach Chrystusowych; podczas gdy w. 17, opisuje o klasie restytucyjnej, jako odrębnej od wszystkich innych klas.
Ps. 107, wprowadza te same rzeczy i inne różnice i opisuje o następujących klasach: wiersze 2-9, o Maluczkim Stadku; w. 10-17 o Wielkim Gronie; w. 17-22, o cielesnym Izraelu odrzuconym od laski Bożej i przywróconym do łaski; w. 23-32, o ludzkości, będącej podczas ucisku i zaraz po ucisku wielkim; w. 33-38, o klasie restytucyjnej podczas Tysiąclecia; w. 39, 40, o niepoprawnych; a w. 41, 42, o sprawiedliwych podczas małego okresu po Tysiącleciu.
To co Ap. Paweł mówi o człowieku, który popełnił wszeteczeństwo z żoną ojca swego (1Kor. 5:5) dowodzi, że Wielkie Grono będzie duchowe; a zatem nie będzie klasą restytucyjną. „Oddać takiego szatanowi na zatracenie ciała (ażeby tym sposobem zwalczać jego złe usposobienie, aby się mógł nauczyć nie popełniać więcej wszeteczeństwa, tak jak Hymeneusz i Aleksander, którzy byli oddani szatanowi, ażeby się nauczyli nie bluźnić więcej. 1Tym. 1:20), żeby duch (nowe stworzenie) mógł być zachowany (mógł być obudzony ze snu śmierci jako istota duchowa) w on dzień Pana Jezusa”.
P 1919, 195.
TP1937’62