WIELKANOC – Kiedy obchodził Jezus?

      Pytanie – Czy Jezus obchodził Swoją ostatnią Wielkanoc wieczorem 13 – go Nisan?

      Odpowiedź — Rozumiemy, że On nigdy w swoim życiu nie obchodził Wielkanocy wieczorem 13-go Nisan; ponieważ, gdyby tak uczynił, to przekroczyłby prawo Mojżeszowe (2Moj. 12:6-10), które uczyniłoby Go grzesznikiem, a to uczyniłoby Jego ofiarę okupową nieważną i zaprowadziłoby Go na Wtóra śmierć, jak również zepsułoby Plan Boży. Taka myśl zmusiłaby go znieważyć datę, w której to właśnie pozafiguralny Baranek miał umrzeć co byłoby znowu grzechem. Niektórzy, co nie zastanowili się nad wielkimi skutkami swojego poglądu twierdzą, że Jezus obchodził Swoją ostatnią Wielkanoc wieczorem 13 Nisan. Tacy przyjmują ten pogląd przeważnie dlatego: (1) ponieważ Ew. Jana nie nadmienia, że Jezus i Dwunastu z nim obchodziło Wielkanoc wieczorem przed Jego śmiercią; (2) ponieważ Ew. Jana 18:28 mówi, że Sanhedrioniści nie weszli do sądowej sali Piłata, aby się nie zmazali, a przeto nie mogliby jeść baranka wielkanocnego; i (3) ponieważ w Ew. Jana 19:14 jest wyrażenie, „A było to w dzień przygotowania przed Wielkanocą.” Odnośnie pierwszego punktu odpowiedzielibyśmy jak następuje: Jan napisał swoją Ewangelię, ogólnie mówiąc, ażeby dać ważne wypadki i wykłady, które Mateusz, Marek i Łukasz opuszczają. Przeto zwyczajnie ominął wypadki, tyczące się ostatniej Wieczerzy, które są podane w tych drugich trzech Ewangeliach, a dał te, ogólnie mówiąc, które oni nie dali; dlatego on nic nie nadmienia o ostatniej Wielkanocy naszego Pana. Odnośnie drugiego punktu, jedno albo drugie z następnie podanych wyjaśnień wystarczy: Za dni Chrystusowych, tak jak za naszych czasów, oprócz tego, że teraz wcale baranek nie jest używany, żydzi obchodzili Wielkanoc przez spożywanie baranka, itd., wieczorem 14-go Nisan i wieczorem 15-go Nisan. Przeto, ażeby nie pozbawić się prawa do jedzenia drugiego baranka, co również było nazwane Wielkanocą, a który był jedzony wieczorem 15-go Nisan, Sanhedrioniści nie chcieli wejść na salę sądową Piłata. Znowu: Żydzi używali wyrażenie święto przejścia (Wielkanoc), jako nazwę na dobrowolne ofiary pokoju i dziękczynienia podczas Wielkanocy, a z których oni spożywali tego samego dnia, co były ofiarowane. Gdyby weszli Sanhedrisniści na salę Piłatową, to byliby się zmazali i przeto nie byliby mogli jeść w tym dniu z dobrowolnych ofiar pokoju i dziękczynnych, także nazwane przez nich świętem przejścia, tj. Wielkanocą. Przeto jedno, albo drugie z tych wyjaśnień jest wystarczającym, aby usunąć użytek Ew. Jana 18:28 na dowód, że Ew. Jana wskazuje, że Jezus jadł Swoją ostatnią Wielkanoc 13-go Nisan. Odnośnie trzeciego punktu powiedzielibyśmy, że wyrażenie, dzień przygotowania, jest określone w Ew. Marka 15:42, jako dzień przed sabatem i znaczy piątek, ponieważ ten dzień był dniem, w którym Żydzi przygotowywali swój pokarm, itd., na sabat, w który zabronione im było pracować. Przeto nazwali piątek, w którym nasz Pan umarł, tak jak każdy inny piątek, dniem przygotowania. Oprócz tego Żydzi, między innymi świętami, nazywali 15-ty Nisan sabatem (3Moj. 23:6, 11, 15-17), dniem odpoczynku, świętego zgromadzenia. Przeto dzień po śmierci Jezusa był podwójnym sabatem, tygodniowym i Wielkanocnym sabatem. Według tego, to Nisan 15, jako sabat Wielkanocny miał swój dzień przygotowania przedtem. Dlatego wyrażenie, dzień przygotowania przed Wielkanocą, okazuje się w Ew. Jana 19: 14, które zarazem dowodzi, że ci się mylą, co twierdzą, że baranek wielkanocny był zabity po południu 14-go i jedzony wieczorem 15-go Nisan. Te dwa Sabaty schodząc się razem uczyniły 15-ty Nisan tego roku, w którym nasz Pan umarł, wielkim dniem (Ew. Jana 19:31.) Według tego, wyrażenie, dzień przygotowania przed Wielkanocą we w. 14, nie znaczy, że oni w tym dniu przygotowali baranka paschalnego lecz ten dzień był dniem przed 15-tym Nisanem, który był sabatem Wielkanocnym, według 3Moj. 23: 6, 7, 11, 15-17. A więc Ew. Jana 18: 14 nie dowodzi że nasz Pan jadł Wielkanoc 13-go Nisan. Ten wiersz raczej sprzeciwia się takiej myśli, ponieważ on dowodzi, że tym dniem był Nisan 14. Przeto żaden z tych argumentów, które są podane na dowód, że nasz Pan jadł Wielkanoc 13-go Nisan, nie dowodzi tej myśli.

TP1937’63