WEZWANIA – Pod jakim wezwani w 1911-1914?

      Pytanie – Ponieważ wezwanie jedenastej godziny trwało od lutego 1908 do czerwca 1931, pod jakie wezwanie podchodzili ci, którzy poświęcili się po czerwcu 1911, a przed październikiem roku 1914?

      Odpowiedź — Oni nie podchodzili pod żadne wezwanie któremu towarzyszyło przesiewanie, i tak się rzecz miała we wszystkich pięciu wezwaniach przypowieści. To już było wykazane w Ter. Prawdzie, num. 7, że szczególnie wielkie liczby były zaproszone do służby we winnicy w pięciu wezwaniach przedstawionych w przypowieści o groszu. Że po każdym wezwaniu następowało przesianie, i że tych przesiewań było pięć, zgadza się z faktem, który wykazuje, że były wielkie liczby braci, którzy potracili korony i z tej przyczyny potrzeba było aż pięć wezwań. Lecz z tego faktu nie mamy wnosić, że nikt nie był wezwany w okresie żęcia oprócz tego czasu w tych pięciu wezwaniach; bo gdyby tak było, to znaczyłoby, że dwa razy blisko po siedem lat (paź. 1884 do czerw. 1891, i od paź. 1894 do czerw. 1901) nikt nie był wezwany. Doświadczenie zbija podobną myśl jak również myśl taka sama w sobie byłaby nierozumna. Raczej powinniśmy rozumieć tak, jak doświadczenie pokazuje i rozum potwierdza, że daleko mniejsze liczby członków przychodziły do znajomości prawdy w okresach pomiędzy wezwaniem Przypowieści, aniżeli w czasie tych wezwań. Ma się rozumieć, że nikt nie mógł przyjść do wysokiego powołania bez zaproszenia, bez względu na czas w których wszedł. A zatem jednostki były wzywane pomiędzy okresami wezwania i po okresie ostatniego wezwania jedenastej godziny. To naprzykład jest bardzo jasne z tego faktu, że ostatni członek powołany do Maluczkiego Stadka otrzymał zaproszenie 16 września, 1914. jako to Piramida wykazuje i Przybytek w ogólności potwierdza; bo natychmiast gdy Aaron dokonał oczyszczenia Ołtarza, co figurowało na naszego Najwyższego Kapłana przypisującego na korzyść ostatniego członka, aby się stał pozafiguralnym Ołtarzem, rozpoczął wyznawanie dobrowolnych grzechów Izraela nad głową kozła Azazela, to co figurowało na Najwyższego Kapłana Świata rozpoczynającego dnia 20 września, 1914 roku, opowiadanie nad Wielką Kompanią dobrowolnych grzechów Chrześcijaństwa; ponieważ tego samego dnia w porze popołudniowej na Konwencji we Fort Worth, Jezus i „ów sługa”, jako Jego mówcze narzędzie rozpoczęli w czasie pierwszego wykładu opowiadanie odpowiednich przedmiotów, które tego samego tygodnia były puszczone w prasie. I to dowodzi, że bardzo krótko przed tym popołudniem w dniu 20 września 1914, ostatni członek Ciała Chrystusowego został wezwany i spłodzony z Ducha.

      P. T. July, 1927.

TP1930’48