UTRATNICY KORON – Z czego składa się ich oczyszczenie?

      Pytanie – Z czego składa się oczyszczenie utratników koron?

      Odpowiedź — Ażeby właściwie i jasno odpowiedzieć na to pytanie musimy najpierw zauważyć różnicę pomiędzy kilkoma rzeczami: (1) pomiędzy tym, co ma być w nich oczyszczone; i (2) pomiędzy oczyszczeniem jednostek, aż do czasu ich klasowego oczyszczenia i ich oczyszczeniem jako klasy. Są dwa gatunki zła, z którego utratnicy koron muszą być oczyszczeni: (1) z grzechu, samolubstwa i światowości, i (2) z błędu. Utratnicy koron jako jednostki, aż do czasu ich klasowego oczyszczenia, musieli się oczyszczać z pierwszych wymienionych rzeczy, tj. z grzechu, samolubstwa i światowości, bo gdyby nie oczyszczali się z tego w tym życiu w znaczeniu zwyciężania zła, to pomarliby wtóra śmiercią. Lecz ta klasa nie koniecznie musi oczyszczać się w tym życiu z drugiego rodzaju zła, tj. z błędu; bo gdyby takie było wymaganie, to ogromna większość ich umarłaby wtóra śmiercią, np. ci wszyscy utratnicy koron, którzy przez cały Wiek Ewangelii pomarli w błędach w Babilonie, członkowie szpiegów z obu Żniw i wielka liczba utratników koron w grupach lewickich w Epifanii, którzy pomarli nie otrzymawszy Prawdy epifanicznej. Prawie wszyscy z powyżej wymienionych utratników koron pomarli, nie otrzymawszy pokarmu na czasie, a w takim razie poszliby na wtóra śmierć, gdyby Bóg wymagał od nich pozbycia się błędu w tym życiu, a przyjęcia Prawdy jaka przyświecała za ich czasów. Z powyższego wnosimy, że dla zachowania ich życia, Bóg wymagał tylko oczyszczenia ich szat z plam grzechu, samolubstwa i światowości. Czas na oczyszczenie ich z błędu i udzielenie im Prawdy na czasie nastąpi dopiero aż zmartwychwstaną jako duchowe istoty. (Obj. 7:17). Ten pogląd o dwojakim oczyszczeniu utratników koron jest potrzebny, bo inaczej musielibyśmy przyjść do wniosku, że wszyscy utratnicy koron, którzy nie oczyścili się z obu rodzajów zła w tym życiu, pomarli wtóra śmiercią, a w takim razie ogromna większość ich poszłaby na wtóra śmierć. Lecz ta sprawa przedstawia się inaczej z klasowym oczyszczeniem utratników koron, które nastąpi wkrótce po wystawieniu 60-go słupa epifanicznego. Oni (jako klasa będą musieli oczyścić się z błędów i przyjąć Prawdę, parusyjną i epifaniczną, jak również przemóc grzech, samolubstwo i światowość. Że oni będą musieli oczyścić się z błędów w tym życiu jest jasne z tego względu, że dopóki nie nastąpi ich oczyszczenie z obu rodzajów zła, przynajmniej w dużym zapoczątkowaniu, tak długo nie będą mogli służyć Kapłaństwu (4Moj. 8:7, 21 pierwsze i drugie zdania  22, 13-19). A jako cześć ich oczyszczenia, tj. ta, która musi być wykonaną względem Boga, „przed! Panem”, jako odmienna od ich osobistej części w procesie oczyszczenia, pokazana w 4Moj. 8:7, 21 (pierwsze i drugie zdania), oni będą musieli poddać się pod omycie we krwi Barankowej (Obj. 7:14), które jest przedstawione w 4Moj. 8:8, 12, 21 w ostatnim zdaniu. Jeżeli zachowamy w pamięci różnicę pomiędzy (1) tymi dwoma gatunkami zła, z których Lewici muszą być oczyszczeni, i (2) indywidualnym oczyszczeniem zanim rozpocznie się klasowe oczyszczenie, i ich oczyszczeniem jako klasy, wtedy, tak jak powyżej było przedstawione, będziemy mieli właściwą i jasną odpowiedź na powyższe pytanie. P38, 29.

TP1950’48