UPADLI ANIOŁOWIE – Objawienie pokutujących aniołów

      Pytanie – Czy niepokutujący upadli aniołowie otrzymają sposobność do pokazania ich życzenia powrócić do harmonii i społeczności z Bogiem? Jeżeli tak, to kiedy i jak?

      Odpowiedź — Widzimy to z faktu, że nasz Pan w czasie Jego głoszenia na ziemi, i przez Jego śmierć i zmartwychwstanie głosił do nich taką sposobność (1Pio. 3:18, 19) Ich trzymanie pod chmurą (tartaros – w atmosferze) aż do sądu Wielkiego dnia dowodzi również tego. (Judy 6; 2Piotra 2:4). Fakt, że święci będą ich sądzić – próbować, doświadczać – jest w harmonii z tą samą myślą. (1Kor 6:3). To są te „rzeczy na niebie, ” którym w przyszłym wieku będzie dana sposobność stać się jednymi w Chrystusie (Efez 1:10; Kol. 1:20). To możemy także widzieć z faktu, że Kościoła teraźniejszy przykład i kazanie jest dla ich oświecenia (Efez. 3:8-10; 1Kor. 4:9). Jezusa śmierć i zmartwychwstanie jest dla celu, aby Go wykwalifikować za władcę nad upadłymi aniołami i ludźmi (Rzym. 14:9), a to znaczy, że otrzymają sposobność Tak więc te wszystkie ustępy uczą, że sposobność do zademonstrowania ich życzenia powrotu do harmonii i społeczności z Bogiem będzie dane upadłym aniołom. W czasie wieku Ewangelii przechodzili próbę, czy życzą sobie powrócić do harmonii i społeczności z Bogiem. Co się nauczyli z nauk i przykładów Jezusa i Kościoła, to dało niektórym z nich nadzieję do takiego przywrócenia Nauczyli się od nich oni również, że jeżeli będą mogli otrzymać taka sposobność, będą musieli się od szatana i jego uczynków odłączyć. Niektórzy z nich działali podług tego, bezwątpliwie wśród wielkich trudności z powodu opozycji niepokutujących aniołów. Pismo Święte upewnia nas, że teraz w Epifanii kryzys ich próby postępuje (2Tym. 4:1); ponieważ upadli aniołowie i nowe stworzenia, nigdy nie osądzone na śmierć, są ci „żywi, ” którzy podczas Epifanii rozdzielają się z powodu sadu. Przy końcu Epifanii upadli aniołowie będą podzieleni na dwie klasy (1) na pokutujących i (2) na niepoprawnych. Ostatni będą osądzeni z szatanem na stracenie, z nim uwięzieni i ostatecznie zniszczeni przy końcu krótkiego czasu. Pierwsi (poprawni) zostaną przy końcu Epifanii dołączeni pod Chrystusa i Kościół dla ich sposobności tysiąclecia, do zwyciężenia wszystkiego grzesznego w nich, i aby mogli wyrobić w sobie doskonała miłość, sposobiąc i uzdolniając się do niebieskiego towarzystwa i społeczności z Bogiem. Tak widzimy, że ich sposobności wieku Ewangelii są dla ich wyzwolenia się od współdziałalności z szatanem i złem; a ich sposobności tysiąclecia dla udoskonalenia ich do wiecznego życia. Ci którzy nie poprawią się w wieku Ewangelii, i podczas Epifanii nie odłącza się od złych aniołów, nie otrzymają przywilejów tysiąclecia do nawrócenia się do społeczności z Bogiem; lecz jako niepoprawni i zupełnie dobrowolni grzesznicy zostaną osadzeni na zniszczenie, gdy zaś ci drudzy wejdą do ich ostatniej próby. Szczegóły reformatorskich metod, których Chrystus i Kościół będą używać do przyprowadzenia ich do zupełnej społeczności Bożej, nie są nam objawione. Wszystko co wiemy o nich jest to, że Chrystus i Kościół będą nad nimi panować w celu doprowadzenia ich do zupełnej ponownej łączności z Bogiem.

TP1927’101