SZATY – W jakich Najwyższy Kapłan?

      Pytanie – Ponieważ już całe Małe Stadko znajduje się poza zasłoną, czy Najwyższy Kapłan Świata jest jeszcze w szatach ofiarniczych, czy w szatach chwały i ozdoby?

      Odpowiedź — Pierwsza myśl jaką możnaby podać za odpowiedź jest, iż on jest teraz w szatach chwały i ozdoby; ponieważ gdy już nie jest w stanie ofiarniczym i cierpiącym a więc zdawałoby się, że nie jest już więcej w szatach ofiarniczych (lnianych). Lecz gdy pilnie przypatrzymy się tej sprawie to zauważymy, że taka konkluzja nie koniecznie musi wypływać. W Cieniach Przybytku (w V tomie), str. 32, par. 1, czytamy: „Aaron, figuralny Najwyższy Kapłan wyobrażał Jezusa, Głowę i Kościół, jako członki Ciała, tego wielkiego i pozafiguralnego Najwyższego Kapłana”; a na str. 83, czytamy: „W ciągu odprawowania ofiary za grzech, Najwyższy Kapłan nosił tylko białe szaty lniane. Po ofiarowaniu zwykle nosił odzienie ozdobne, które przedstawiało sławę i cześć jaką otrzymał. Podczas odprawiania ofiar za grzech w ciągu wieku Ewangelii ofiarujący kapłani nie mogą otrzymywać ani sobie przywłaszczać jakichkolwiek honorów lub czci, dopiero przy końcu tego wieku ofiar gdy Bóg okaże zewnętrzny znak uznania i przyjęcie ich wtedy nadana im będzie cześć i chwała, która będzie objawioną w błogosławieniu wszystkich narodów, za których grzechy oni czynili ofiary, w celu pojednania ich z Bogiem”. To jest jasno pokazane w 3Moj. 16, gdzie mamy podane, że Najwyższy Kapłan miał do czynienia z cielcem, kozłem Pańskim (w. 14, 15) i kozłem żywym (w. 20, 22), gdy był w szatach lnianych, po czym przywdziewał szaty chwały i ozdoby (w. 23, 24).

      W Cieniach Przybytku, w Nocie II, str. 130, odnoszącej się w angielskim do str.50 w polskim do str. 56 (Tom V), brat Johnson mówi: „Ta część usługi dnia Pojednania, która była wykonana przez Aarona usługującego w lnianych szatach ofiarniczych wyobraża tę część usługi pozafiguralnego Dnia Pojednania, która należy do Wieku Ewangelii; a ta część usługi Dnia Pojednania, która była wykonana gdy Aaron był w szatach chwały i ozdoby przedstawia tę część usługi pozafiguralnego Dnia Pojednania, która należy do wieku Tysiąclecia.” Tym sposobem, wszystka działalność Najwyższego Kapłana Świata połączona z ofiarowaniem człowieczeństwa Jezusowego (cielca) i człowieczeństwa Kościoła (kozła Pańskiego), i zastosowaniem zasługi okupu (kropienia ubłagalni ich krwią), jak również rozprawianie się z człowieczeństwem Wielkiego Grona (Kozłem Azazela), jest dokonana w pozafiguralnych szatach ofiarniczych, ponieważ wszystkie te czynności należą do pracy Najwyższego Kapłana podczas Wieku Ewangelii, podczas gdy dzieło dokonywane w wieku Tysiąclecia, tj. zmartwychwstanie obu Klas Godnych, Starożytnych i Młodocianych i przebudzenie i zmartwychwstanie świata i obdarzenie ich błogosławieństwami restytucji zostanie uskutecznione przez Najwyższego Kapłana Świata w pozafiguralnych szatach chwały i ozdoby. Stąd widzimy, że Najwyższy Kapłan pozostanie w szatach ofiarniczych tak długo aż. praca Wieku Ewangelii zupełnie się skończy.

      Te uwagi jasno pokazują, że gdy Jezus jako Głowa i przewodnik (Żyd. 6:20) Najwyższego Kapłana Świata przeszedł poza zasłonę przeszło 19 stuleci temu, On nie wdział na się szaty chwały i ozdoby. Brat Russell potwierdza tę myśl w Przedrukach Watch Towers, str. 4602, gdzie czytamy: „Najwyższy Kapłan prowadzi pracę ofiarniczą przez cały Wiek Ewangelii; a było to nie tylko wtedy, gdy ofiarował samego siebie, lecz podczas całego tego wieku on w dalszym ciągu sprawuje urząd ofiarnego Kapłana, a chociaż przeszedł poza zasłonę, on jeszcze nosi lniane szaty ofiarnicze; a jego wtóra ofiara, składająca się z pozafiguralnego kozła, będzie także uskuteczniona w szatach lnianych, gdy on wejdzie poza zasłonę i przedstawi krew ciała (Kościoła) przy końcu (ofiarniczej części) pozafiguralnego Dnia Pojednania, gdy Kościół uzupełni swą część ofiary Chrystusowej.” Powyższe uwagi także pokazują, że Najwyższy Kapłan nie zmienił szat w 1878 r., gdy śpiący święci, większość członków Jego Ciała powstała po drugiej stronie zasłony w boskiej naturze. Ani stało się to gdy pozafiguralny Zacharyjasz (Mat. 23:35), ostatni członek Ciała, przeszedł poza zasłonę 22 paździer. 1950.

      Musimy mieć na uwadze, że Najwyższy Kapłan w obrazie nie tylko że ofiarował cielca i kozła Pańskiego, lecz także pokropił ubłagalnie krwią kozła przed zmienieniem szat. Tak samo rzecz się ma w pozafigurze; pokropienie ubłagalni krwią pozafiguralnego kozła musi poprzedzić zmienienie szat. To jest przedstawione w Przedrukach Strażnic, str. 80, par. 5: „gdy cierpienia kościoła będą skończone, a ich śmierć przyjęta przez Ojca (przyjęcie pokropionej krwi pozafiguralnego Kozła za świat), nasz Najwyższy Kapłan zmieni szaty Swego Ciała.”

      Czy to przyjęcie i zastosowanie krwi pozafiguralnego Kozła zostało już uskutecznione? Nie. Gdyby tak się stało, wtedy wszyscy którzy mają udział w przypisanej zasłudze utraciliby swoje stanowisko przed Bogiem. Stąd to musi być w przyszłości, jak mamy podane w E tomie 15, str. 252: „To zastosowanie, które Bóg dokona, będzie rzeczą natychmiastową po zupełnej śmierci Wielkiego Grona i Klasy Młodociano – Godnej którzy są przykryci, pierwsi ożywioną, a ostatni tymczasową przypisaną zasługą, tuż przed wieczerzą wesela Barankowego.” Widocznym jest z powyższych oświadczeń, że obecnie znajdujemy się w czasie pomiędzy wywyższeniem wielkiego Najwyższego Kapłana poza wtóra zasłoną a zastosowaniem krwi pozafiguralnego Kozła, i że Kapłan jeszcze nie zmienił swych szat i nie uczyni tego aż wszyscy członkowie Wielkiego Grona i Klasy Młodociano – Godnej dokończą swego biegu na ziemi.

      Dalsze światło, odnoszące się do tej sprawy jest podane w odpowiedzi objaśniającej czas Wieczerzy Wesela Barankowego (Ter. Praw. 1952, str. 11). Po podaniu kilka linii dowodów w celu wykazania, że Wieczerza Wesela Barankowego nie nastąpi prędzej aż krew pozafiguralnego Kozła będzie zastosowana za świat, mamy podane następujące oświadczenie: „Szata chwały i ozdoby nie będzie prędzej dana Chrystusowi (Głowie i Ciału) jako Najwyższemu Kapłanowi Świata aż po takim pokropieniu. Szaty te pod figurą najwyższego kapłaństwa przedstawiają niektóre przywileje i władze (także własności, usługi i prerogatywy – E 11, str. 579, 580), które stają się własnością Arcykapłana Świata tylko po uczynieniu pojednania przed Bogiem za świat; a te władze stają się Jego własnością aby wzmocnić tę władzę, które otrzyma Wtóry Adam i Wtóra Ewa na Wieczerzy Weselnej.” – P 1953, 28.

TP1953’47