STRÓŻ – Kain i Abel

      Pytanie – 1Moj. 4:9 brzmi: ,, I rzekł Pan do Kaina: Gdzież jest Abel brat twój? który odpowiedział: Nie wiem; izalim ja stróżem brata mego? ” Co oznacza wyrażenie „stróżem brata”?

      Odpowiedź — Rozważmy najpierw słowo „stróż”. Jest kilka słów w Biblii tłumaczonych jako „stróż”, ale słowo tak przetłumaczone w 1Moj. 4:9 pochodzi z hebrajskiego słowa shamar. Słowo to oznacza otaczać żywopłotem (tak jak kolcami), to jest, strzec, chronić, doglądać. Inne znaczenia to: być ostrożnym, zważać, obserwować i zachowywać. Oto kilka biblijnych przykładów słowa shamar w znaczeniu „strzec” oraz „stróż”:

          Pan umieścił Adama w ogrodzie Eden, aby go sprawował, i aby go strzegł (1Moj. 2:15).

         Bóg nakazał Abrahamowi, by przestrzegał Jego przymierza (1Moj. 17:9).

         Moment, kiedy Dawid poruczył swoje owce stróżowi (1Sam. 17:20).

         Kiedy Dawid zostawił to, co przyniósł stróżowi (1Sam. 17:22).

         Stróż szat (2Król. 22:14).

         Dozorca lasów królewskich (Neh. 2:8)

         Byli także stróżowie bram i progów (Neh. 3:29; Jer. 35:4).

      Lud Pański uznaje Boga nie tylko za wielkiego Stróża wszechświata, ale także za Stróża Swojego ludu, indywidualnie i zbiorowo jak czytamy w Ps. 121:5: ” Pan jest stróżem twoim; Pan jest cieniem twoim po prawej ręce twojej”. Jakże pocieszającym jest uświadomienie sobie wszystkich obietnic, jakie Pan (Jehowa) uczynił Swojemu ludowi oraz tego, iż On nadal będzie go chronił.

      Poruszony zostaje tutaj inny aspekt naszego tematu – to, iż na ludzie Pańskim spoczywa odpowiedzialność za „strzeżenie” siebie samych. Obowiązek ten jest podkreślony w Nowym Testamencie poprzez doglądania naszego bliźniego. W istocie jest to kwestia sprawiedliwości. Mat. 19:19 brzmi: „miłować będziesz bliźniego swego, jako siebie samego”. O tym przykazaniu jest także mowa zwykłym językiem Złotej Reguły, którą nasz Pan wyjaśnił szczegółowo w Mat. 7:12: „Wszystko tedy, co byście chcieli, aby wam ludzie czynili, tak i wy czyńcie im” [kursywa nasza – Redaktor]. Nie oznacza to, iż możemy miłować i taktować każdego jednakowo, bowiem mamy pewnych bliźnich, którzy są nam bliżsi niż inni, a im bliższy bliźni, tym bardziej go miłujemy i się o niego troszczymy. U chrześcijanina miłość ta będzie się rozszerzać i pogłębiać w miarę rozwijania się u niego co raz większej miary podobieństwa Chrystusowego. Miłość ta, która rozpoczęła się jako przejaw sprawiedliwości rozwija się w niesamolubną miłość ofiarniczą. Jest to podkreślone w 1Jana 3:16: „myśmy powinni kłaść duszę za braci”.

      Kain nie oceniał posiadanego przez siebie przywileju bycia „stróżem brata” swego. Zamiast miłować Abla i okazywać tę miłość przez troszczenie się o swojego brata, on zabił go. Być może późniejsze doświadczenia jakie otrzymał w postaci kar przygotowały go do dobrego startu na Gościńcu Świątobliwości podczas „czasu naprawienia wszystkich rzeczy” (Dz. 3:19-21; Izaj. 35:8).

      Kończymy cytatem z Przedruków Strażnicy, str. 1614 („Zamordowanie Abla”, kol. 2): ” Jeśli istnieje choćby niewielka skłonność do pokuty, [Bóg] kultywuje ją i pielęgnuje. Takie miłosierne postępowanie z Kainem było zapowiedzią podobnego postępowania Boga z całym winnym światem: kiedy Jego kary przywiodą go do pokuty, wtedy Jego ramię zostanie wyciągnięte dla jego uzdrowienia.”

TP2003’30