SIOSTRY – Przywileje sióstr nauczania prawdy

      Pytanie – Jakie przywileje mają siostry w nauczaniu Prawdy drugich?

      Odpowiedź — Jednym z najbardziej ważnych obowiązków i przywilejów sióstr jest współpracowanie z ich mężami w nauczaniu ich własnych dzieci Prawdy w doktrynie i postępowaniu, stosownie do zdolności każdego dziecka i etapu rozwoju (Przyp. 6:20; 22:6; 31:1; Efez. 6:1—4; Kol. 3:20). One mogą też nauczać Prawdy inne dzieci. Niekiedy inne dzieci mogą być zaproszone na małe badanie Biblii z własnymi dziećmi i wszystkie skorzystają z tego. Jeżeli sposobność się nadarzy, to siostry mogą nauczać w klasach Szkoły Niedzielnej pod warunkiem, że im się dozwoli nauczać dzieci stosownych prawd z Pisma Św. i pism Prawdy.

      W Z 4798 u góry w odpowiedzi na pytanie: „Czy siostry powinny nauczać w klasach Szkoły Niedzielnej?” brat Russell oświadcza: „Zazwyczaj siostry są lepszymi nauczycielami dla dzieci niż bracia. Nic w Piśmie Św. nie zabrania im nauczania w takich klasach. Oto słowa Apostoła: „Niewieście nie pozwalam uczyć, ani władzy mieć nad mężem”. Słowa Apostoła odnoszą się szczególnie do kościoła. Co do słuszności urządzania Szkoły Niedzielnej, to nie zmieniliśmy naszego zdania od tego, co pisaliśmy na ten temat w tomie VI, Wykłady Pisma Świętego. W dalszym ciągu wierzymy, że Bóg czyni chrześcijańskich rodziców odpowiedzialnymi za duchowe wychowanie ich dzieci i że rodzice otrzymają specjalne błogosławieństwo wypełniając to wymaganie. Jeżeli Szkoły Niedzielne są kiedykolwiek słuszne, to wierzymy, że one byłyby tylko dla sierot lub dzieci światowych, czy też dla dzieci już nauczonych w domu.”

      Siostry mogą nauczać Prawdy ludzi niewierzących (w tych zarysach jest to stosowne dla nich), przez co w niektórych wypadkach przyprowadzają ich do pokuty, wiary, poświęcenia i znajomości Prawdy. Mogą one to czynić w rozmowach, w dyskusjach, w wyjaśnianiu rysunku Boskiego Planu Wieków, w mowach wyświetlania przezroczy biblijnych, w zebraniach badań itd., czy to w ich własnych domach czy też w domach drugich, albo w innych odpowiednich miejscach. Takie sposobności często następują jako wynik działalności sióstr w pracy kolporterskiej, strzeleckiej, pastoralnej (Z 5987), w rozdawaniu ulotek i w pracy wobec osób dotkniętych żałobą. Siostry mogą nauczać stosownej Prawdy wierzących nie będących w Prawdzie według powyższych sposobów. Jakiekolwiek zebrania w ten sposób urządzone są zazwyczaj nieformalnymi, a więc mogą być sklasyfikowane jako zebrania nieformalne (T. P. ’50, 48). Czasami można urządzić w nominalnych kościołach bardziej formalne mowy z rysunku Boskiego Planu Wieków, inne mowy biblijne, wyświetlania filmów i pasów przezroczy biblijnych, zebrania badań itd. Kiedy zdolni bracia w Prawdzie nie są łatwo dostępni w pobliżu, którzy mogliby służyć w razie potrzeby, to siostry mając głowę przykrytą mogą przedstawić poselstwo Prawdy na takich zebraniach (Z 5987, szp. l, ostatni, par.). Niekiedy takie zgromadzenia mogą składać się całkowicie lub w dużej mierze z niewiast, a więc tylko siostry mogą być pożądane do służenia. Zauważcie w tym związku, np. P. ’63, 63, szp. l u dołu; ’64, 95, par. 4, 5 i 9; ’70, 95, szp. 2, par. 5.

      Siostry mogą nauczać Prawdy inne siostry i braci (zobacz Dz. 18:26; Rzym. 16:3) w Prawdzie w sposób nieurzędowy, gdy mają one ku temu sposobność w rozmowach, dyskusjach, osobistej korespondencji itd. Tam gdzie tylko siostry są obecne na zebraniu badania, to mogą one wzajemnie się nauczać (T.P. ’67, 48, szp. 2). W dodatku do bezpośredniego nauczania, jak to przedstawiono powyżej, siostry (jak również bracia) mają bardzo ważny przywilej nauczania bezpośrednio przez ich własny przykład chrześcijańskiego postępowania. Przez objawienie miłości podobnej do Chrystusowej i innych owoców Ducha w ich życiu (Gal. 5:22, 23), mogą one zazwyczaj nauczać bardzo skutecznie.

      Bóg więc łaskawie dał siostrom wiele wspaniałych przywilejów nauczania pod wieloma względami i one mogą pod tymi względami używać swoich talentów, aby „pracować w Panu” (Rzym. 16:1-12; F 321, 322). Każda siostra powinna się starać, aby być wierną w używaniu posiadanych talentów. Pragnęlibyśmy widzieć więcej sióstr używających swoich przywilejów nauczania, używając ich więcej stosownie do ich zdolności i sposobności, jeżeli mogą one to czynić, a jednak właściwie spełniając swoją powinność wobec męża, dzieci lub innych osób, wobec których one mogą mieć właśnie specjalne obowiązki.

      Rozumiemy, że niewiasty są coraz więcej wysuwane naprzód jako kaznodzieje i nauczyciele w różnych denominacjach Babilonu, a to jest czynione przy wielkich wysiłkach samoobrony. Ale „w kościołach [po grecku ecclesias]” poświęconego ludu Bożego i oświeconego Prawdą, siostry nie powinny być wybierane na starszych w celu kazania i nauczania; one nie mają przywileju nauczania w zebraniach doktrynalnych, w zebraniach kazania, czy też w zebraniach badań. W tych właśnie zebraniach siostry powinny milczeć co się tyczy procesu nauczania (1Kor. 14:34; 1Tym. 2:11, 12). Jednak we właściwej cichości i pokorze one mogą stawiać pytania i odpowiadać na nie przy stosownych okazjach, tak jak w badaniach bereańskich, jeżeli ich celem jest uczenie się i powtarzanie, a nie nauczanie. Na zebraniach samych sióstr, one mogą służyć jako przewodniczące (T.P. ’66, 60) i mogą wzajemnie się nauczać.  (P ’71, 12).

TP1971’87