SIOSTRY – Prorokowanie sióstr – jak określone

      Pytanie – Co należy rozumieć przez prorokowanie sióstr, o którym mówi 1 Kor. 11:5?

      Odpowiedź — W naszych czasach ludzie bardzo często kojarzą prorokowanie (1) z przepowiadaniem rzeczy, które mają się stać w przyszłości. W tym znaczeniu prorokowanie jest często używane w Starym Testamencie, ale rzadziej w Nowym Testamencie (np. Dz. 21:10, 11). Ono często jest używane w Piśmie Św. w znaczeniu (2) publicznego wykładania, publicznego przemawiania albo mniej lub więcej publicznego nauczania (2Moj. 7:1; A 70; F 295, par. 2 i str. 307; E. tom 15, 356 u góry). Jest powiedziane ludowi Bożemu, że powinien „proroctw lekceniepoważać”, ale powinien nad nimi właściwie się zastanawiać, aby mógł on „wszystkiego doświadczyć [co jest mu prorokowane]”, a po uczynieniu tego powinien on „trzymać się silnie tego, co jest dobre” (1Tes. 5:20, 21; Z 4419, szp. 2). Czasami prorokowanie w Piśmie Św. jest użyte w znaczeniu (3) mówienia, ale nie w sposób nauczający na zebraniach zborowych, takich jak zebrania modlitw, wychwalania i świadectw, które nie są zebraniami doktrynalnymi (F 327, par. 3, linia 8; T.P. ’67, 47, szp. 1, par. 4). W tym znaczeniu widocznie jest użyte prorokowanie w 1Kor. 11:5, ponieważ jak to wykazano powyżej, Pismo Św. pokazuje, że siostry powinny milczeć co się tyczy procesu nauczania na zebraniach doktrynalnych zboru.

      Na zebraniach pierwotnego kościoła, o których mówi 1Kor. 11:5; 12; 13; 14 , prorokowanie przeważało w tych trzech znaczeniach jako jeden z darów Ducha i było ono używane dla budowania kościoła w okresie przed sporządzeniem pism Nowego Testamentu oraz było ono pożyteczne dla nauki i prowadzenia kościoła. To prorokowanie po dokonaniu przez Boga zamierzonego celu i po śmierci Apostołów oraz tych wszystkich, którym Apostołowie udzielili darów Ducha, ustało jako dar Ducha, jak to było przepowiedziane (1Kor. 13:8). Jednak prorokowanie nadal trwa w znaczeniu (2) i (3), jak to zaznaczono powyżej i tak jest ono nadal praktykowane w naszych czasach. W poprzednim pytaniu i odpowiedzi opisaliśmy, w jaki sposób siostry mogą obecnie uprawiać ten cenny przywilej prorokowania. W Dz. 21:9 czytamy o czterech córkach Ewangelisty Filipa, które prorokowały. Rzecz oczywista, że ich prorokowanie było czynione jako jeden z darów Ducha, a nie w przeciwieństwie do 1Kor. 14:34, 35; 1Tym. 2:11, 12. Zauważ również w tym związku Z 2222, szp. 2 u góry i Z 4467, par. 2.

(P ’71, 12)

TP1971’88