SIOSTRY – Odpowiadanie na pytania nie jest nauczaniem

      Pytanie – W odpowiadaniu na pytania, jak np. w badaniach bereańskich, czy siostry nie nauczają?

      Odpowiedź — Dla siostry odpowiadać na pytania stawiane przez przewodniczącego nie jest częścią procesu nauczania, ale procesu uczenia się, choć nawet przypadkowo inni obecni na zebraniu mogą nauczyć się z jej odpowiedzi. W świeckiej szkole nauczyciel stawia pytania uczniom uczącym się, a oni odpowiadając na pytania nauczyciela nie nauczają, ale powtarzają to, co się nauczyli. Podobnie dzieje się w badaniach bereańskich. Tak samo uczniowie stawiają pytania nauczycielowi, aby się nauczyć. Podobnie siostry mogą stawiać pytania w badaniach bereańskich, aby się nauczyć (por. z Ks. Pytań, str. 547, 548). Jednak siostra nie powinna stawiać pytań w celu narzucenia swoich myśli zborowi lub jakiejkolwiek jego części, ponieważ to już jest częścią procesu nauczania. Jeżeli ona stawia pytania, aby nauczać drugich własnych myśli, a nie aby się nauczyć czegoś, to okazałoby się, że ona gwałci Słowo Boże przez usiłowanie nauczania.

      Podobnie, jeżeli siostra we właściwym duchu cichości zwraca uwagę zboru na stosowne słowa Pisma Św. lub na ich wyjaśnienie w pismach Prawdy bez podawania własnych poglądów, to nie powinno się tego właściwie uważać za nauczanie ani w jakimkolwiek znaczeniu za uzurpowanie władzy nad mężczyzną; przeciwnie, byłoby to po prostu zwróceniem uwagi na słowo uznanych i upoważnionych nauczycieli (F 324, par. 2).

      Ma się jednak rozumieć, że siostry mają przywilej w zebraniach gospodarczych (które nie są zebraniami nauczania) podać skromne zdanie ze swoich własnych poglądów na przedstawiane sprawy (P ’26, 78, ostatni par.).

      Niekiedy siostry (jednak częściej bracia) w zebraniach badań starają się poprawiać odpowiedzi drugich lub gromić drugich publicznie albo skrycie; czyniąc to one wtrącają się do pracy przewodniczącego i widocznie gwałcą Słowo Boże. Ponieważ siostra, która stara się w ten sposób naprawiać odpowiedź drugiego, usiłuje wykonywać część procesu nauczania. Tylko i wyłącznie brat, który prowadzi zebranie, ma prawo ganić na zebraniu kościoła. Prawo to powinno być używane tylko w krańcowych i publicznych wypadkach czynienia zła. Czasami siostry (a jeszcze częściej bracia) posuwają się tak daleko (używając często odnośników do Pisma Św. i pism Prawdy), że starają się na zebraniu gromić przewodniczącego albo w niewłaściwym duchu i sposobie starają się go poprawiać. W T.P. ’66, 59, szp. 1, par. 6 jest podany właściwy sposób postępowania, gdy się uważa, że poprawki są konieczne. Zazwyczaj powinno się zasięgnąć rady przewodniczącego w sposób prywatny po zebraniu. P ’71, 13).

TP1971’88