ŚWIĘTA – Obchodzenie Świąt

      Pytanie – U Izajasza 1:13, 14 czytamy: „… nowiu miesiąca, i sabatu, gdy zwoływacie zgromadzenia, nie mogę ścierpieć … Nowych miesięcy waszych, i uroczystych świąt waszych nienawidzi dusza moja; stały mi się ciężarem; upracowałem się nosząc je”. Czy to się odnosi do dni wyborów prezydenckich, świąt niepodległości, dziękczynienia itp.?

      Odpowiedź — To oczywiście odnosi się do Izraelitów i zwracania przez nich szczególnej uwagi na pewne dni – tygodniowe (sabaty), miesięczne (nowie księżyca) i święta takie jak Przejścia, Pięćdziesiątnicy, Kuczek (czyli zbiorów). Nie było nic złego w takich szczególnych obchodach, ponieważ Bóg zalecił Izraelitom obchodzić te święta (zobacz np. 4Moj. 28; 3Moj. 23 ). On z pewnością nie sprzeciwiał się obchodzeniu tych świąt, jeśli odbywało się to we właściwej postawie i w stanie czystości. Ale kontekst Izaj. 1 pokazuje, że Bóg nie mógł pochwalać swego ludu, gdy ten obchodził święta „obciążony nieprawością, nasienie złośliwych, synowie skażeni”, którzy opuścili Jehowę i wywołali Jego gniew „jako Sodoma … Gomora” (w. 4, 9, 10).

      Chociaż Izaj. 1 był dany Izraelowi, jednak te same zasady mają powszechne zastosowanie. Jeśli obchodzenie świąt przez ludzi nie odbywa się we właściwym duchu uznania i chwalenia Boga, jeśli ludzie żyją w nieczystości i nie pokutują, nie mogą być, proporcjonalnie do otrzymanej przez nich Prawdy, przyjęte przez Boga, lecz muszą, według Jego oceny, być uznane za nie nadające się do przyjęcia i wstrętne.

      Oświecony lud Boży może użyć takich oraz innych świąt, podczas przerwy w regularnej świeckiej pracy, jako okresu szczególnego radowania się w Nim, Jego Słowie, Jego błogosławieństwie, w społeczności, dawaniu świadectwa itp. Nie mają być one okazjami do przesady w czymkolwiek (Filip. 4:5). BS ‘85, 95.

TP1989’92