ŚWIADECTWO DUCHA – Pewność synostwa

      Pytanie – Jeżeli te cudowne „dary” ducha – jak mówienie językami – wygasły na zawsze, z chwilą śmierci dwunastu Apostołów i tych, którym oni te dary przekazali, jaką pewność od tego czasu mieli poświęceni chrześcijanie, że mają ducha świętego i są dziećmi Bożymi?

      Odpowiedź — W Liście do Rzym. 8:16 czytamy: „Tenże Duch poświadcza duchowi naszemu, iżeśmy dziećmi Bożymi.” Poza cudownymi darami danymi tylko wczesnemu Kościołowi, Biblia naucza o siedmiu elementach, które składają się na pełne świadectwo ducha.

      Te siedem składników przez cały Wiek Ewangelii upewniało lud Boga, że znajduje się w Jego rodzinie i obecnie nadal upewnia niespłodzony z ducha lud Boży, że należy do Jego rodziny. Tymi siedmioma składnikami, dla których podajemy po kilka dowodów z Pisma Świętego, są:

      1. Pełne oceny zrozumienie głębokich nauk Bożego Słowa (Mar. 4:10-12; Jana 7:17).

      2. Niebiańskie aspiracje lub takie, które odpowiadają nadziejom doskonałego człowieka (Mat. 6:33; Rzym. 6:4, 5; Kol. 3:1-4).

      3. Sposobności służby dawane przez Boga (Mat. 25:14-30; Jana 4:34-38; Rzym. 12:1).

      4. Wzrastanie w podobieństwie Chrystusowym (Rzym. 8:9, 29; Gal. 5:22, 23; 2Piotra 1:5-11).

      5. Prześladowanie ze względu na Chrystusa (Mat. 5:10-12, 44, 45; 2Tym. 3:12; 1Piotra 4:14, 16, 19).

      6. Karanie za winy (Ps. 119:67; Przyp. 3:11, 12; Żyd. 12:5-13).

      7. Doświadczenia związane z pokusami nieprzestrzegania woli Bożej w celu sprawdzenia postępu lub jego braku (5Moj. 8:2; 13:3; 1Piotra 4:12).

      Wielu uważa za swoje „świadectwo” ducha takie rzeczy jak odczucia euforii, zwykłą pogodę ducha, głosy, które słyszą, „mówienie językami”, sny, wizje, wrażenia i wyobrażenia. Jednak kiedy nadchodzą choroby, cierpienie, straty, rozczarowania, kłopoty rodzinne, trudności, potrzeby, prześladowania i inne ciężkie nieprzewidziane doświadczenia, wówczas ich „świadectwo” często ich opuszcza – i to w chwili, kiedy najbardziej go potrzebują! Nie tak się rzecz ma z siedmioskładnikowym świadectwem wymienionym wyżej. Zamiast opuszczenia nas w próbach, ono podtrzymuje nasze serca i umysły w doskonałym pokoju przez Jezusa Chrystusa, naszego Pana, upewniając nas, że nasze sprawy są bezpieczne z Bogiem, że mamy ducha świętego i że On nadal zajmuje się nami jako członkami Jego rodziny (Izaj. 26:3; Filip. 4:7).

SzB2003’118