ŚMIERĆ JEZUSA – Poglądy Towarzystwa
Pytanie – Dlaczego członkowie Towarzystwa wierzą że Chrystus nie umarł za grzeszny rodzaj Adama?
Odpowiedź — Nie dlatego by mieli jakiś dowód biblijny na to, albowiem dowodu takiego nie mają, ale dlatego, że J. F. Rutherford na krótko przed swoją śmiercią podał taką myśl i pan Knorr, jego następca, przyjął ten pogląd i podał go w książce, którą Towarzystwo niedawno wydało. Członkowie Towarzystwa, rzecz jasna, przyjęli tę naukę bo wyszła z ich przewodu. Ten pogląd przyjęto z powodu kilku błędów, np. że wielu, którzy nie są nowymi stworzeniami, jak np. wszystek kler i najzacniejsi z trzody, oraz wszyscy, którzy zginą w Armageddonie, idą na wtóra śmierć; następnie ich Jonadabici zrodzą w Tysiącleciu klasę restytucyjną, wobec tego byłoby niepotrzebne, w ich zrozumieniu, by całe niewybrane potomstwo Adama miało powracać z grobu. To niby ich nowe światło jest w jak największym przeciwieństwie do okupu i wielce sprzeciwia się trzem fundamentalnym doktrynom zbawienia: (1) Boskiej miłości i postanowieniu zbawienia wszystkich; (2) Śmierci Jezusowej, przez którą mają być wszyscy zbawieni; i (3) Działaniu Ducha dla zbawienia wszystkich. Na te trzy punkty można podlać wielką liczbę pism biblijnych, lecz podamy w krótkości tylko główniejsze: (1) Boskiej miłości i postanowieniu zbawienia wszystkich: Tak Bóg umiłował świat że Syna Swego dał, aby… każdy miał żywot wieczny (Jana 3:16, 17). Lecz zaleca Bóg miłość Swoją ku nam, że gdyśmy jeszcze byli grzesznymi Chrystus umarł za niepobożne (Rzym 5:6 – 8). Bóg chce aby wszyscy ludzie byli zbawieni i ku znajomości Prawdy przyszli (1Tym. 2:4). Bóg z powodu Swej wielkiej miłości jest nazwany Zbawicielem wszystkich ludzi (1Tym. 4:10). Miłość Boża jest tą łaską Bożą, która „okazała się zbawienną wszystkim ludziom” (Tytus 2:11). „Okazała się dobrotliwość i miłość ku ludziom Zbawiciela naszego Boga” – Boska miłość w zbawieniu wszystkich okazała się w daniu Chrystusa by umarł za rodzaj ludzki – jest znaczeniem cytatu z listu do Tytusa 3:4. Powyższe cytaty, jak i wiele innych możnaby podać na dowód, że Bóg miłuje i postanawia zbawić wszystkich ludzi i dlatego zaopatrzył w okup, który ma być na zbawienie całego potomstwa Adamowego.
(2) Następnie podamy główniejsze pisma, które dowodzą że Jezus umarł by zbawić wszystkich ludzi: Śmierć naszego Pana za cały rodzaj ludzki jest obrazowo i obrazowo opisana w księdze Izajasza 53:4-12. Jezus jest nazwany Barankiem Bożym, który gładzi grzech świata (grzech Adamowy, w którym uczestniczył cały rodzaj ludzki) – Jana 1:29. A ja jeśli będę podwyższony od ziemi (przybity do krzyża) pociągnę wszystkich do siebie (wpłynę na wszystkich ludzi). – Jana 12:32. Tak jako grzech i nieposłuszeństwo Adama sprowadziły grzech i śmierć na wszystkich ludzi, tak posłuszeństwo i sprawiedliwość Chrystusa sprowadzi przekreślenie grzechu i śmierci, aby wszyscy mogli otrzymać prawo do życia – jest znaczeniem cytatu z Rzym. 5:18, 19. Który dał samego Siebie na okup za wszystkich (1Tym. 2:5, 6). Który z łaski Bożej za wszystkich śmierci skosztował (żydów 2:8, 9). A On jest ubłaganiem za grzechy nie tylko nasze (Kościoła), ale grzechy wszystkiego świata (1Jana 2:2).
(3) Jako skutek miłości Bożej, która dała Chrystusa ma okup za wszystkich ludzi i śmierci Chrystusowej za wszystkich ludzi, działalność Ducha w kierunku zbawienia będzie rozciągała się w Tysiącleciu na wszystkich niewybranych z rodzaju, Adamowego bez wyjątku. Wiele jest takich pism, które tak uczą, z których zacytujemy tylko główniejsze: Chrystus (Głowa i Ciało) jako nasienie Abrahamowe przy wykonywaniu pracy Tysiącletniej Ducha, będzie błogosławił w celu zbawienia wszystkich rodzajów i narodów ziemi (1Moj. 12:3; 18:18; 22:18). Na żądanie Chrystusa w Tysiącleciu, Bóg da Mu narody i granice ziemi (tzn. całą ludzkość) za dziedzictwo i osiadłość (Ps. 2:8). Wszystkie granice ziemi, wszystkie pokolenia narodów i wszyscy zstępujący w proch (wszyscy będący w śmierci Adamowej) nawrócą się, kłaniać się będą i upadać przed oblicznością Pańską (Ps. 22:28-30). „Wszystkie narody, któreś Ty stworzył, przychodząc kłaniać się będą przed obliczem Twoim, Panie! i wielbić będą imię Twoje” (Ps. 86:9). Bóg objawi Swój plan wszystkim; a wszystkie granice ziemi (cały świat) oglądają zbawienie (plan) Boga naszego (Ps. 98:2, 3). Wszystkie narody staną się częścią Królestwa Bożego (Izaj. 2:2). Ziemia będzie napełniona znajomością Pańską, tak jako morze wodami napełnione jest (Izaj. 11:9, 10). Królestwo Boże zniszczy wszelki skutek przekleństwa i wszystkich zadowoli, chociaż niektórych tylko chwilowo (Izaj. 25:6-9). Wszyscy niewybrani ze świata, a błądzący od Prawdy Bożej będą rozumnymi i umiejętnymi (Izaj. 29:24). Wszystkie oczy ślepych i uszy głuchych na wyrozumienie Prawdy, zobaczą i ocenią Prawdę; moralnie chromi uczynią prędki postęp na drodze świątobliwości, a odkupieni Pańscy („dał Samego Siebie na okup za wszystkich”) nawrócą się (powstaną z grobów), będą się weselić wiecznie z Królestwa, bo żałość i smutek (z powodu przekleństwa) zostaną na zawsze usunięte (Izaj. 29:18; 35:5, 6, 10). Bo się objawi chwała Pańska (zbawienie z potępienia śmierci), a ujrzy (doświadczy) wszelkie ciało społem, iż usta Pańskie mówiły (Izaj. 40:5). Tak głębokie wrażenie zostanie wywarte na wszystkich niewybranych, że wszyscy, według zaprzysiężonego przymierza, będą chwilowo poświęceni, chociaż niektórzy później odpadną (Izaj. 45:22, 23). Wskutek Boskiego objawienia Chrystusa (Głowy i Ciało) całemu światu, wszyscy ujrzą dzieło Boskiego zbawienia (Izaj. 52:10). Wszyscy poznają Pana, od najmniejszego do największego z nich (Jer. 31:34) ; Bóg przygotował zbawienie jako radość dla wszystkich niewybranych ze świata, a nawet na powstanie tych z Izraela, którzy upadli (Łuk. 2:10, 31-34); ponieważ Chrystus jest tą prawdziwą światłością, która oświeci (nauczy Prawdy) każdego człowieka przychodzącego na świat (Ew. Jana 1:9), w dniu, w którym Jezus ukrzyżowany pomyślnie wpłynie na wszystkich ludzi, pociągając ich do Siebie (Jana 12:31, 32). W liście do Filipensów 2:10, 11 zgodnie z Izaj. 45:22, 23 i Rzym. 14:11 mamy powiedziane, że wszelkie kolano – włączając i tych, którzy są w stanie śmierci („którzy są płód ziemią) – skłoni się Jezusowi, a wszelki język, włączając i tych, którzy znajdują się w stanie śmierci (grobie), będzie wyznawał, że Jezus jest Panem ku chwale Boga i Ojca. „Boć jeden jest Bóg, jeden także pośrednik miedzy Bogiem i ludźmi, człowiek Chrystus Jezus; który dał samego Siebie na okup za wszystkich, co jest świadectwem czasów Jego”. Tu jest podane świadectwo Boskiej miłości dla wszystkich, Chrystusowej śmierci za wszystkich i działalności Ducha ku wszystkim, lecz niektórzy otrzymają to w tym życiu, a reszta w przyszłym (1Tym. 2:5, 6). W obecnym czasie praca Ducha rozciąga się tylko na wybranych (Joel 2:29), lecz w Tysiącleciu rozciągnie się i na niewybranych (Joel 2:28; Obj. 22:17). Chrystus będzie wtedy Panem i Władcą nad umarłymi (Rzym. 14:9), włączając i mieszkańców Sodomy i Gomory, miast owych równin i ludu dwu – pokoleń królestwa Południowego i dziesięciu pokoleń królestwa Północnego (Ezech. 16:53-63). Wobec tego te trzy punkty dane pod rozwagę: (1) Miłość Boża, (2) śmierć Chrystusowa i (3) praca Ducha, kompletnie pobijają ten błąd Towarzystwa. P. 1949, 46.
TP1950’31