Rok 1954 – Biblijne dowody na ten rok

      Pytanie – Jakie są biblijne dowody na to, że rok 1954 jest datą wyraźnie zaznaczoną w Piśmie Świętym?

      Odpowiedź —  Oferujemy pięć dowodów:

      (1) „W 3Moj. 12 r. oczyszczanie matki po urodzeniu syna przez czterdzieści dni przedstawia oczyszczanie Prawdy rozwijającej Maluczkie Stadko i jej sług przez czterdzieści lat Paruzji [tj. Paruzji w jej ograniczonym znaczeniu, okresie żniwa, 18741914], podczas gdy oczyszczanie matki po urodzeniu córki przez osiemdziesiąt dni przedstawia oczyszczanie Prawdy rozwijającej Wielką Kompanię i jej sług przez osiemdziesiąt lat Paruzji i Epifanii łącznie [tj. Paruzji i Epifanii łącznie w ich ograniczonych znaczeniach]” (Tom Par. 3, Dodatek, s.v384). W tomie Ep. 4, s. 99 brat Johnson podaje dodatkowe szczegóły na temat antytypicznych 80 dni, jak następuje: „Rozumiemy, że 80 dniowy okres oczyszczania matki po urodzeniu córki oznacza 80 lat Paruzji i Epifanii łącznie (1874-1914 oraz 1914-1954). Oczyszczanie matki podczas tych 80 dni jest typem dwóch rzeczy: (1) pozbywania się wszystkich błędów dołączonych do Prawdy (w jej zastosowaniu do Wielkiej Kompanii, itd.) oraz (2) oczyszczania wiernych i częściowo wiernych sług Prawdy z takich zmaz, które uczyniłyby ich niezdatnymi do ich miejsca w Wieku Tysiąclecia, jak również do ich szczególnej poświadczającej służby od października 1954 r. i później.”

      Przypowieść o dziesięciu pannach

      (2) „Ponieważ północ z przypowieści o dziesięciu pannach [Mat. 25:1-12] to kwiecień 1877 roku, kiedy rozpoczęło się powszechne ogłaszanie wtórej obecności Chrystusa [zob. tom. Par. 3, Dodatek, s. 385, Tom Ep. 5, s.108, 109], a noc zaczęła się w październiku 1799 roku, nie tylko musi ona zakończyć się w 1954 roku wraz z końcem Epifanii [w jej ograniczonym znaczeniu], lecz również dowodzi, że kiedy w kwietniu 1877 roku rozpoczął się okrzyk „Oto oblubieniec”, żniwo już było w trakcie”; dlatego pierwszy koniec tej nocy nadchodzi w 1954 roku, na początku jej zachodzenia na okres królestwa [Basilea]” (Tom Ep. 6, s. 386, 454; Tom Ep. 4, s. 103; Tom Par. 3, Dodatek, s. 383; por. P 72, s. 28, 29).

      (3) „To, że Pan wyznaczył dwanaście godzin dnia roboczego (Jan 9:4; 11:9) oraz że przewidział w przypowieści o groszu [Mat. 20:1-16; por. Tom Ep. 5, rozdz. 3] wieczór, a w konsekwencji noc, która nadeszła po dniu (40 latach) żniwa (Mat. 20:8), wskazuje, że symboliczny dwunastogodzinny okres nocy następujący po dniu żniwa Paruzji (dwunastogodzinnego dnia 40 lat) musi być równej długości, dowodząc w ten sposób, że Epifania {w jej ograniczonym znaczeniu] ma podobnie długość czterdziestu lat, a pierwsza z nich jest nie tylko dniem, a druga nocą z tej przypowieści, lecz również dniem i nocą z Psalmu 91:5, 6; 121:6″ (Tom Par. 3, Dodatek, s. 383).

      Dwukrotny pobyt Mojżesza długości czterdziestu dni

      (4) „Dwukrotny pobyt Mojżesza na górze długości czterdziestu dni obrazuje te dwa okresy: czterdzieści dni każdego pobytu obrazuje czterdzieści lat, czterdzieści Paruzję i czterdzieści Epifanię, góra przedstawia królestwo, na które klasa Chrystusa wchodziła z dwóch punktów widzenia, punktu widzenia Paruzji i Epifanii” (Tom Par. 3, Dodatek, s.383)- Podając więcej szczegółów na ten temat, brat Johnson napisał w P. ’26, s. 78, że „nie mamy powiedziane, którego dnia po zejściu z góry po swym drugim czterdziestodniowym pobycie na górze z Bogiem Mojżesz założył zasłonę na swą twarz (2Moj. 34:28-35), która to zasłona przedstawia Starożytnych Godnych (zobacz komentarze bereańskie). Gdyby opis ustalił ten dzień w stosunku do drugich 40 dni, wtedy moglibyśmy być całkiem pewni tego, kiedy zostanie ustanowiona ziemska faza Królestwa. Wszystko, co możemy wywnioskować z tego opisu z całą pewnością, to to, że jakiś czas po 1954 lub 1956 roku Starożytni Godni powrócą i zostanie ustanowiona ziemska faza Królestwa. Dopóki Słowo nie wyjaśni tej sprawy, strzeżmy się bycia w tej kwestii stanowczymi.”

      (5) „40 lat wydaje się być biblijnym okresem próby na punkcie pewnych zasad, jak 40 letnia próba na puszczy, 40 letnie rządy Saula, Dawida i Salomona jako okresy próby, 40 lat prób żniwa Wieku Żydowskiego, Ewangelii i Tysiąclecia; przypuszczamy podobnie, że Wielka Kompania i Młodociani Godni, jako klasy, będą miały 40 lat — Epifanię [w jej ograniczonym znaczeniu; P. ’72, s. 23-27} – odłożoną jako szczególny okres próby pod względem zasad odnoszących się do nich” (Tom Ep. 4, s. 103; Tom Par. 3, Dodatek, s. 383).

      Widzimy z tych pięciu dowodów, że rok 1954, 40 lat {po roku 1914 jest datą wyraźnie zaznaczoną w Piśmie Świętym oraz że brat Johnson miał wystarczający powód, by ogłosić, że powołanie do klasy Młodocianych Godnych wtedy się zakończy. „Po 1954 roku nie zostaną już pozyskani żadni Młodociani Godni” (Tom Ep. 10, s. 114). Na podstawie powyższego mamy solidne podstawy do poglądu, że powołanie do antytypicznych Lewitów na Dziedzińcu Epifanii jest zamknięte od 1954 roku.

TP2004,30