PRZYPISANIE A KUPIENIE – Jak pogodzić nauki br. Russella?
Pytanie – Jak możemy pogodzić nauki naszego Pastora o przypisaniu zasługi Jezusowej Boskiej Sprawiedliwości na korzyść Kościoła, z Pismami, które nauczają, że Kościół jest kupiony?
Odpowiedź — Nasz Pastor uczy, że Pan nasz złożył na Kalwarii swoją zasługę w ręce Ojca Swego, to jest Swoje prawo do żywota ludzkiego i ludzkie prawa da życia czyli przywileje życiowe (Łuk. 23:46). Greckie słowo przetłumaczone w tym wierszu „polecam” znaczy złożyć coś do przechowania u drugiego t. j. złożyć coś na depozyt. Złożenie zasługi nie było przypisaniem zasługi, ponieważ zasługa została złożoną na Kalwarii, a przypisaną w niebie w Dzień Zielonych świątek. (Żyd. 9:24.) Przypisanie nie jest aktualnym kupnem; bo gdyby było, to (1) Adam i jego rodzaj byłby kupiony w tym samym czasie; (2) nasz Pan musiałby oddać na zawsze swoje prawo własności w Jego złożonej zasłudze, w chwili gdy przypisywał ją na korzyść Kościołowi; a wskutek tego nie byłoby zasługi na wykupienie świata w Tysiącleciu; z tego powodu aktualne kupno Kościoła przeszkadzałoby całemu Planowi Bożemu. Tylko z powodu przypisania Swojej zasługi za. nas, nasz Pan mógł zatrzymać Swoje prawo do zasługi na wykupienie świata w Tysiącleciu; ponieważ przypisanie w Dzień Zielonych światek nie było aktualnym kupieniem nas przez zasługę naszego Pana, lecz aktualne, pożyczka zaciągnięta dla nas na konto zasługi, którą On złożył u Ojca. A ta zasługa, jako taka, pokrywała i jeszcze pokrywać będzie wszystek nasz dług u Ojca, aż do naszej śmierci, a wtedy dopiero Bóg aktualnie otrzyma z naszego człowieczeństwa to, co się należy Sprawiedliwości Jego. Dopiero od czasu naszej śmierci, pożyczka zaciągnięta dla nas na konto zasługi przestaje być niezapłaconą; a gdy tak wszyscy pokryci pożyczką zaciągniętą na konto zasługi pomrą, wtenczas Boska Sprawiedliwość nie będzie miała więcej pretensji do złożonej zasługi; a w skutek tego Jezus będzie mógł użyć Swej zwolnionej zasługi na aktualne kupno świata. Innymi słowy, tak jak bankier przyjmujący depozyt [pieniądze lub jakakolwiek rzecz powierzona drugiemu na przechowanie nazywamy depozytem] klienta, gdy depozyt przedstawia dostateczną wartość na zabezpieczenie kwitu, jaki on wystawił na pokrycie należności drugiej osoby, tak długo aż kwit zostanie pokryły, tak i Bóg, przyjmuje przypisaną zasługę Jezusa jako zabezpieczenie dla naszego człowieczeństwa, aż do czasu gdy już nie będzie miał żadnego wymagania względem naszego człowieczeństwa. Otóż, to jest więc tą przyczyną, dla której Jezus jest naszym zabezpieczeniem przeciw Sprawiedliwości Bożej. (Efez. 2:14). Lecz ktoś mógłby się zapytać jak taka transakcja może się nazywać kupnem? Odpowiadamy:
(1) Z punktu prawa własności ceny kupna przechodzącej tymczasowo z Syna na Ojca; ponieważ dopóki Kościół jest w ciele, Jezus oddał Ojcu właścicielstwo ceny kupna Kościoła, i nie może cofnąć tego właścicielstwa tak długo dopóki będzie chociażby jeden członek Kościoła na świecie. Jezus tymczasowo nie posiada ceny kupna, lecz Ojciec jest jej właścicielem i to tak długo, aż Sprawiedliwość Boża zdobędzie człowieczeństwo na wieki uśmiercone tych wszystkich na których korzyść cena kupna była złożoną w Jego [Ojca] ręce, aby On mógł mieć kontrolę i właścicielstwo t. j. tak długo dopóki będzie im potrzebne to zabezpieczenie. Bóg posiadając właścicielstwo ceny kupna, tak długo dopóki Kościół jest w ciele, tak zarządza, jak gdyby ta transakcja równała się kupnu i dlatego Pismo święte nazywa je kupnem. Chociaż Jest to tylko kupno poczytane a nie aktualne to jednak nazywa się kupnem. (2) Ta transakcja może być nazwana kupnem, chociaż tylko poczytanym z punktu zapatrywania na jej cel: bo celem jej jest przekreślenie długu jaki Sprawiedliwość Boska wymaga od nas za grzech Adamowy. (Rzym. 3:25, 26.) (3) Ta transakcja może być właściwie nazwaną kupnem, chociaż jest tylko kupnym poczytanym, a to z powodu swych skutków; ponieważ ono zapewnia nam wolność aż do śmierci z pod właścicielstwa Boskiej Sprawiedliwości za dług Adamowy i przenosi nas do Jezusa jako Jego nabyta własność. (Obj. 5:9; Ef. 1:14.) I ta właśnie transakcja dokonywa tego, albowiem zasługa jako równoważnik tego długu przechodzi tymczasowo na właścicielstwo Ojca i tym sposobem uwalnia nas z tego długu. (Rzym. 7:14; 5:16.)
Myśl aktualnego i poczytanego kupna jest zawartą we figurze finansowej transakcji. Poczytane kupno jest przedstawione w Piśmie Świętym o wiele jaśniej we figurze sadu i prawa. W pierwszym obrazie Bóg jest wierzycielem, Adam i jego rodzaj łącznie z przewidywanym Kościołem są dłużnikami. Jezus jest kupującym, Jego zasługa jest ceną kupna, zadowolenie Wierzyciela na korzyść dłużnika jest aktem kupna. W drugim obrazie Bóg jest sędzią, Sprawiedliwość Boża czyli Prawo jest Oskarżycielem, Jezus Adwokatem, Adam i jego rodzaj wraz z przewidywanym Kościołem są skazańcami, śmierć jest kara pod jaką podlegają skazani. Obecne uwalnianie z pod kary obejmuje tylko Kościół, a to jest dokonywane przez akt Usprawiedliwienia ze strony Boga (Rzym. 3:28; 8:33); zaś Usprawiedliwienie jest uzyskane przez przypisanie sprawiedliwości Chrystusowej. (Rzym. 3:22-25; 10:4; 1Kor. 1:30; Filip 3:9.) W tych ustępach wyrażenie „wiarę Chrystusową” oznacza wierność lub sprawiedliwość Jezusa. Przez przypisanie sprawiedliwości Jego na naszą korzyść t. j. przez pozostawienie tej sprawiedliwości w tymczasowym posiadaniu Ojcowskim, aby ją później Jezus otrzymał z powrotem w Swoje własne posiadanie w celu usprawiedliwienia Adama i jego rodzaju z potępienia, Jezus staje się naszą sprawiedliwością przed Bogiem (1Kor. 1:30; Rzym. 10:4; 2Kor. 5:21), a tym sposobem Chrystusowa Sprawiedliwość, którą nam Bóg przypisuje, staje się naszą jako szata (Filip. 3:9; Rzym. 3:25; Izaj. 61:10). Dlatego, iż Jezus przypisuje, a nie daje Swoją Sprawiedliwość Bogu za nas, że i Bóg przypisuje a nie daje nam ją jako naszą sprawiedliwość z tego też powodu nasze usprawiedliwienie jest poczytanym, a nie aktualnym, że prawa życiowe naszego Pana nie są nam dawane aktualnie, jest jawnym z tego faktu, że nasze usprawiedliwienie nie czyni nas aktualnie lecz tylko poczytalnie doskonałymi. Gdyby Jego prawa – życiowe były nam dawane aktualnie, to przez to samo stalibyśmy się aktualnie doskonałymi, lecz w takim razie nie pozostałoby nic dla Adama i jego rodzaju w Tysiącleciu. Bóg z góry przewidział i uniemożliwił by prawa życiowe naszego Pana były nam aktualnie nadawane, z tego widzimy iż są tylko przypisywane Boskiej sprawiedliwości na naszą korzyść, a nie dawane. Zatem poznajemy z natury Jezusowego uczynku t. j, że sprawiedliwość Jego nie była daną za nas, lecz przypisana, tak i nasze osobiste usprawiedliwienie musi być poczytane a nie aktualne. Chociaż przez to przypisanie Bóg aktualnie przekreśla nasze potępienie, to jednak On poczytywa Jezusową Sprawiedliwość jako sprawiedliwość nasza. Bóg nie daje nam aktualnie Jezusowej Sprawiedliwości z prawami życiowymi i z prawem do życia, któreby musiały iść razem ze sprawiedliwością aktualnie dawana. Ta ostatnia procedura jest zachowaną aa do tysiącletniej metody usprawiedliwienia. Stąd też przypisana sprawiedliwość czyli zasługa zawiera w sobie poczytaną sprawiedliwość jako jej skutek w usprawiedliwieniu na warunkach naszego spełniania prawdziwej wiary; podczas gdy zastosowana szyli dawana Sprawiedliwość – zasługa – zawiera w sobie aktualna Sprawiedliwość jako jej skutek w usprawiedliwieniu na warunkach doskonałego posłuszeństwa, tak samo jak poczytana Sprawiedliwość w usprawiedliwieniu zawiera w sobie przypisaną Sprawiedliwość – zasługę – czyli poczytane kupno, a aktualna sprawiedliwość w usprawiedliwieniu zawiera w sobie zastosowaną czyli dana sprawiedliwość – zasługę – lub aktualne kupno. Przez właściwe odróżnienie pomiędzy poczytanym a aktualnym kupnem, które są odpowiednio zawarte w poczytanym i aktualnym usprawiedliwieniu zharmonizowaliśmy nauki naszego Pastora o przypisaniu zasługi Jezusowej Boskiej Sprawiedliwości dla Kościoła, załączając przy tym Pisma, które uczą, że Kościół jest teraz kupiony. P 1921, 142.
TP1933’47