PRZYMIERZE ABRAHAMOWE NAJWIĘKSZYM PRZYMIERZEM

      Pytanie – Które przymierze jest ważniejsze: Przymierze Abrahamowe czy Przymierze Nowe?

      Odpowiedź — Przymierze Abrahamowe jest zarządzeniem obejmującym wszystko. Wszystko co Bóg uczynił i jeszcze uczyni dla rodzaju ludzkiego jest w nim zawarte. Przymierze Zakonu zostało dodane do tego Przymierza „dla przestępstwa” (Gal.3:19). Mimo iż Przymierze Zakonu jest jedynie typicznym zarządzeniem, to jednak rozwinęło ono pewną klasę, która na zasadzie podporządkowania się zostanie użyta przez Pana do błogosławienia rodzaju ludzkiego w wieku Tysiąclecia. Przymierze to obrazowo jest pokazane w Agarze, a jej syn Ismael reprezentuje naród izraelski (Gal.4:21-31).Cały ChrystusGłowa i Ciało przedstawiony jest w Izaaku, synu Sary.Pierwsza żona Abrahama, Sara, przedstawia tę część przymierza Abrahamowego, które rozwinęło Chrystusa i które należy do pierwotnego duchowego nasienia. O tej części przymierza mówimy czasami jako o Przymierzu Sary. To Przymierze Sary Przymierze Łaskirodzi klasę Izaaka, ChrystusaGłowę i Ciało.

        Tak jak Izaak nie urodził się według ciała w zwykłym sensie tego słowa (ponieważ Abraham i Sara byli zbyt starzy), ale był szczególnym stworzeniem, jak było w przypadku Chrystusa, tak klasa”Izaaka”wyraźnie jest nowym stworzeniem. Jezus jako Głowa stał się nowym stworzeniem przy Jordanie.Ciało zostało sformowane z członków upadłej rasy ludzkiej podczas wieku Ewangelii. Skierowane do nich Boskie zaproszenie zachęcało do przedstawienia swoich ciał żywymi ofiarami (Rzym. 12:1), aby wraz ze swoją Głową mogli oni osiągnąć Boską naturę coś, co nigdy przedtem nie zostało zaproponowane człowiekowi. Po skompletowaniu klasy Chrystusa i wstąpieniu jej wraz z Chrystusem na Jego tysiącletni tron (Mat. 25:31), błogosławieństwo, o jakim mówi obietnica Boża dana Abrahamowi, dotrze do wszystkich narodów ziemi. Dotrze do nich poprzez nasienie Izaaka, całego Chrystusa, na zasadzie podporządkowania za pośrednictwem Wielkiej Kompanii oraz Starożytnych i Młodocianych Godnych, klas rozwijających się odpowiednio przed i po czasie, w którym wierzący mogli znaleźć się w Maluczkim Stadku.

        W nadchodzącym Mesjaszowym lub Tysiącletnim wieku wszystkie rodziny na ziemi, które w obecnym życiu nie miały takiej sposobności, błogosławione będą przywilejem, czyli sposobnością stania się dziećmi Abrahamowymi, dziećmi Bożymi. W jednym z typów Abraham przedstawia Boga, który rzekł do Abrahama: „ojcem wielu narodów postanowiłem cię” (1Moj. 17:5; Rzym.4:17).

        Ludzkość będzie błogosławiona na mocy Przymierza Nowego, czyli zarządzenia, dzięki któremu wypełnią się ziemskie zarysy Przymierza Abrahamowego w odniesieniu do Izraela i innych narodów. W związku z tym Przymierze Abrahamowe obejmuje wszystkie pozostałe przymierza, które stanowią jedynie różne zarysy Bożego zarządzenia, dzięki któremu dzieło wielkiego Przymierza Abrahamowego będzie dokonane.

        Abraham przedstawiający Boga pojął po śmierci Sary kolejną żonę, o imieniu Ketura, która przedstawia Przymierze Nowe. Miał z nią wiele dzieci (1Moj. 25:13) reprezentujących tych wszystkich, którzy otrzymają życie wieczne na mocy Przymierza Nowego. W ten więc sposób typicznie przedstawione jest Przymierze Nowe i jego wspaniałe dzieło przyprowadzenia wielu ludzi do życia „na wolność chwały dziatek Bożych” (Rzym. 8:19, 21).

              P’86, 75.

TP1990’79