PRAWO BOŻE – Siedem określeń Boskiego Prawa
Pytanie – Z ilu punktów widzenia przedstawia Biblia Boskie Prawo?
Odpowiedź — Liczbą Boskiej doskonałości jest siedem. Dlatego powinniśmy się spodziewać, że Biblia przedstawi Boskie Prawo z siedmiu różnych punktów widzenia; w tym wypadku rzeczywiście tak jest. Stwierdzamy, że Biblia odnosi się do Boskiego Prawa z siedmiu następujących punktów widzenia:
(1) Boskie moralne Prawo, które Bóg napisał w naturze człowieka z chwilą, kiedy go stworzył na Swój własny obraz. Ślady tego Prawa mogą być jeszcze odnalezione w naturze ludzkości, pomimo jej upadłego stanu, ponieważ ona jeszcze „ukazuje skutek zakonu napisany na sercach .swych” (Rzym. 2:14, 15, zobacz A 121; F 426, 427, 428, 472, par. 2; T. P. 29, 45, kol. 1; T. P. 62, 87, 68). W Z 5286 br. Russell wyjaśnia: „Boskie Prawo nie było dane człowiekowi na górze Synaj… Boskie oryginalne Prawo było dane człowiekowi w Raju, kiedy był stworzony. Boskie Prawo zostało napisane na sercu Adama”.
(2) Dekalog, Dziesięć Przykazań, które zostały wyryte na kamieniu (2Moj. 20:3—17; 24:12; 31:18; 34:28; 5Moj. 4:13; 5:7-22), a streszczone przez Jezusa, kiedy powiedział: „Będziesz miłował Pana, Boga twego, ze wszystkiego serca twego, i ze wszystkiej duszy twojej, i ze wszystkiej myśli twojej, i ze wszystkiej siły twojej; a będziesz miłował bliźniego twego, jako samego siebie” (Mar. 12:28—33; Mat. 22:36-39).
(3) Przymierze Zakonu, które Bóg uczynił z cielesnym Izraelem rozpoczynające się od chwili, kiedy Bóg dał im Święto Przejścia w Egipcie a kończące się służbą Mojżesza, gdy wszedł na górę Fazga i tam umarł, włączając tym sposobem wszystko w ostatnich czterech księgach Mojżeszowych z wyjątkiem początkowej części 2 księgi Mojżeszowej. Zakon jako Przymierze zawierał w sobie przepisy dotyczące służby Bożej i był cieniem przyszłych dóbr, (Żyd. 9:1, 22; 10:1). Jezus wypełnił przekleństwo tego Zakonu dla tych, którzy się pod nim znajdowali (Gal. 3:13) „Zmazawszy cyrograf ustaw… przybiwszy go do krzyża” (Koi. 2:14), stając się przez to „końcem Zakonu ku sprawiedliwości każdemu wierzącemu” (Rzym. 10:4).
(4) Torah (Pięcioksiąg lub pięć ksiąg Mojżesza wzięte razem), jako odrębne od Nebiim (Proroków) d Kethubim (pism napisanych przez ludzi nie należących do rzędu proroków), jest przez Boga nazwana Zakonem z tytułu, że Bóg umieścił ją w Biblii hebrajskiej, 1 księga Mojżeszowa jest włączona-dlatego, że w liście do Gal. 4:21, 22 Św. Paweł włącza opis o Abrahamie do „Zakonu”. W Ew. Łukasza 24:44 nasz Pan mówi o pierwszych pięciu księgach Starego Testamentu, Torah, jako „zakonie Mojżeszowym” które On odróżnia od dwóch podziałów Pisma Świętego Starego Testamentu słowami „prorocy” i „psalmy” (pierwsza księga trzeciego podziału, „Pisma”, odnosi się tutaj do wszystkich ksiąg tego podziału). W dodatku On często mówi o „prorokach” włączając wszystkie pisma Starego Testamentu z wyjątkiem Pięcioksięgu lub Zakonu. (Mat. 5:17; 7:12; 11:13; 22:40; Łuk. 18:16, 29, 31; 24:27; Jan 1:45).
(5) Cały Stary Testament. Jan 10:34; 15:25 zalicza do Zakonu oświadczenia znajdujące się tylko w Psalmach; a 1 Kor. 14:21 zalicza do „Zakonu” oświadczenie znajdujące się tylko w pror. Izajasza. Tak tutaj jak i gdzie indziej termin „Zakon” jest zastosowany do Starego Testamentu jako całości.
(6) Prawo miłości. To prawo obowiązkowej i bezinteresownej miłości rządzi poświęconymi dziećmi Bożymi, które przez to mają w sobie wypełnioną sprawiedliwość Przymierza Zakonu (Rzym. 8:1—4). Wyjaśnione to mamy w F rozdz. VII „Prawo Nowego Stworzenia” (zauważ szczególnie str. 450~46 (2, por. z Manną na 3 października). Z tego względu Jezus powiedział swoim uczniom: „Przykazanie nowe daję wam. abyście się społecznie miłowali; jakom i ja was umiłował [miłością bezinteresowną], abyście się i wy społecznie miłowali” (Jan 13:34; 15:12, 13; Rzym. 13:8-10; 2Jana 4-6; Gal. 6:2).
(7) Zawartość całej Biblii „Zakon Pański” włączając tak Stary jak i Nowy Testament (Psalm 1:2; 19:8; 119:97, 165). (P’63, 26)
TP1966’62