POTYSIĄCLETNIA PRÓBA – Nie będzie potysiącletniej próby

      Pytanie – Czy wobec tego, że Apostoł Paweł mówi nam do Efez. 2:7, iż w „przyszłych wiekach” Bóg okaże „ono nader obfite bogactwo łaski swojej, w dobrotliwości swojej przeciwko nam w Chrystusie Jezusie”, nie bylibyśmy usprawiedliwieni przypuszczając, że może być kilka Wieków próby po Wieku Tysiąclecia?

      Odpowiedź — Prawdą jest, że Apostoł wymienia „wieki” w liczbie mnogiej, jednakże ani on, ani żaden inny pisarz Pisma Św. nie mówi o czasie próby w innym z Wieków oprócz Wieku Tysiąclecia. Święty Paweł do Efez. 2:7 mówi, co Bóg będzie czynił „w przyszłych wiekach” „nam” — klasie tych, którzy są „w (gr. en) Chrystusie Jezusie”. Bóg miłuje wszystkich i okaże swoją miłość wszystkim, lecz Chrystus, Pomazaniec (słowo Chrystus znaczy Pomazaniec), składający się z Jezusa jako Głowy i „kościoła, który jest ciałem jego” (Efez. 1:22, 23) jest specjalnie umiłowany i w nim, na nim oraz w stosunku do niego Bóg okaże obfite bogactwa Swojej łaski i miłującej uprzejmości w uwielbieniu i uczczeniu Go. To uwielbienie i cześć zacznie się podczas Wieku Tysiąclecia a gdy ono i jego działalność będą skończone, wtedy, mówi Apostoł, więcej chwały i czci będzie objawione w tym i przez tego chwalebnego Chrystusa-Boskiego Pomazańca. Każdy następny krok w Boskim planie (który, wierzymy, będzie obejmował stworzenie i doskonalenie dodatkowych porządków istot na innych planetach) i każdy z „przyszłych wieków” otworzy dalsze możliwości rozwoju Boskiego nie kończącego się programu i dostarczy nowych możliwości dla okazania coraz bardziej i bardziej obfitych bogactw łaski Jehowy i miłującej uprzejmości w stosunku do tych w Chrystusie Jezusie jako członków Jego Ciała. Potem w hierarchicznie uporządkowany sposób Bóg okaże obfite bogactwa Swoje] łaski w reszcie i przez resztę wybranych.

         Nie ma wzmianki w Efez. 2:7, ani nigdzie indziej w Piśmie Św., że będzie przyszła próba lub czas sądu dla kogokolwiek z rasy Adamowej poza dniem wyznaczonym na sądzenie świata — nie wybranych (Dz. 17:31). Jak jest wykazane w książce pt. „Tysiąclecie”, str. 179—200, to sądzenie obejmuje nauczanie, próbowanie, karanie w celu naprawy i w końcu wyrok, a Dzień Sądu jest Wiekiem Tysiąclecia (2Piotra 3:7, 8). Sposobność uzyskania ziemskiego zbawienia dla nie wybranych nastąpi podczas naznaczonego „czasu naprawienia” (Dz. 3:19—21). Przy końcu Tysiącletniego panowania Chrystusa na ziemi (Obj. 5:9, 10; 20:2—7) cały rodzaj ludzki będzie miał swoją sposobność zbawienia restytucyjnego. Człowiek tak jak jego ziemskie mieszkanie, będzie wówczas doskonały a Chrystus odda królestwo Ojcu (1Kor. 15:24—28).

TP1969’47