PŁEĆ – Organy męskie i żeńskie

      Pytanie – Jeżeli w dokonanym zmartwychwstaniu od umarłych, anastasis (F 873—883), doskonały rodzaj ludzki nie będzie się ani żenił, ani za mąż wydawał, ale będzie bezpłciowy jako aniołowie w niebie, to czy nadal będą istniały męskie i żeńskie organy rozrodcze?

      Odpowiedź — Bóg zaopatrzył Adama i Ewę w organy rozrodcze, męskie i żeńskie, w celu zaludnienia ziemi. „Mężczyznę i niewiastę stworzył je. I błogosławił im Bóg, i rzekł do nich Bóg: Rozradzajcie się, i rozmnażajcie się, i napełniajcie ziemię” (1Moj. 1:27, 28). Gdy organy rozrodcze rodzaju ludzkiego dokonają swego celu — napełnienia ziemi, wówczas przestaną one działać i prawdopodobnie częściowo lub całkowicie zanikną, albo stracą swoje znaczenie. Nawet w obecnym życiu po przeminięciu okresu życia dla rozmnażania się, pragnienia płciowe wielce zmniejszają się. Przy końcu restytucji nie będzie więcej potrzeby, by męskie jądra wydzielały życiodajne plemniki ani by żeńskie macice produkowały jajka w celu rodzenia niemowląt. Nie wyobrażamy sobie Adama, przed odłączeniem od niego niewiasty, by miał macicę lub powiększone piersi i brodawki nadające się do karmienia niemowląt. Gdy więc te organy spełnią zarządzone przez Boga zadanie, wówczas staną się niepotrzebne.

      Jak już zauważyliśmy powyżej, Pan zganił Saduceuszów, mówiąc: „Błądzicie, nie będąc powiadomieni Pisma, ani mocy Bożej”, tzn. (Z 5079): „Nie rozumiecie nauki Pisma Świętego odnoszącej się do tych kwestii i ignorujecie w naszym pytaniu wielką moc Bożą, która w czasie zmartwychwstania będzie wykonywana w celu rozwiązania wszelkich trudności danej sytuacji. Następnie nasz Wielki Nauczyciel przystępuje do informowania ich, że w miarę jak ludzie będą (stopniowo) osiągali zmartwychwstanie — w miarę jak będą dochodzili do zupełnego powstania z grzechu i śmierci, nie będą się żenić ani za mąż wychodzić, ale będą jako aniołowie bez płci. W ten sposób rzekomo nie do rozwiązania pytanie Saduceuszów spełzło na niczym, a ich ignorancja została wyjawniona”.

      Stworzenie Adama w jego pierwotnej doskonałości jest pięknie opisane w Z 5140 i 5141, gdzie podane jest następujące oświadczenie: „Szczegóły o ludzkim stworzeniu wskazują, że Adam żył w Edenie jakiś czas sam i że był bez płci … Podział Adama na dwie części, męską i żeńską, z przewodnictwem po stronie męskiej, pozbawił go jednak niektórych współczujących zalet. Jego żona mając przewagę we współczujących tendencjach posiadała w swojej doskonałości mniej męskich i agresywnych cech. Jednak oboje doskonale byli dostosowani do wzajemnych potrzeb i wzajemnie wypełniali wspólne ideały. Wypadnięcie z łaski Bożej podziałało na obie płci i zakłóciło oryginalną równowagę i harmonię, wytwarzając krańcowość w szorstkości i zniewieściałości, niszcząc doskonałość oraz pozbawiając małżeństwo pokrewieństwa w wielu jego ideałach szczęścia. Restytucja lub zmartwychwstanie ludzi chętnych i posłusznych, które ma być dokonane przez królestwo Mesjasza, nie będzie oznaczać przywrócenia doskonałości płciowej, ale raczej stopniowe udoskonalanie każdej osoby na obraz i podobieństwo Boże w celu osiągnięcia osobistej doskonałości takiej, jaką posiadał Adam przed jego podziałem. Gdy pociąg płciowy przeminie, człowiek nie pozostanie sam, tak jak był pierwotnie Adam; albowiem ziemia będzie napełniona ludzkimi braćmi — wszyscy podobni do obrazu Bożego, w zupełnej społeczności ducha i cieszący się Edenem jak świat szeroki. Ten stan rzeczy może tylko wówczas być oceniony, gdy przyjmiemy Boski punkt widzenia i zrozumiemy wyższość doskonałości Boga i aniołów w ich stanie bezpłciowym — chociaż zawsze o nich jest mowa w rodzaju męskim”.

      (P `64, 27)

TP1964’53