PIOTROWE KLUCZE – Pełnomocnictwo Świętego Piotra i innych

      Pytanie – Jaka jest różnica, jeśli w ogóle jest jakakolwiek, między kluczami (Mat. 16:19, mocą związywania i rozwiązywania Mat. 16:19; 18:18) i mocą odpuszczania i zatrzymywania grzechów (Jan 20:23)?

      Odpowiedź — Kościoły rzymski, grecki, luterański i anglikański utożsamiają się ze wszystkimi trzema przesłankami. Jednakże wierzymy, że zachodzi między nimi znaczna różnica. Można zauważyć, że drugie i trzecie z tych pełnomocnictw dane było wszystkim Apostołom, ale pierwsze – jedynie Piotrowi. Rozumiemy więc, że klucze dane były tylko Piotrowi. Klucz symbolizuje władzę otwierania i zamykania tego o czym mówi Obj. 1:18; a fakty tej sprawy dowodzą, że Piotr był wyróżniony jak żaden z pozostałych Apostołów wyłączną władzą otwarcia zarodkowego Królestwa Bożego dla żydów – w dniu zesłania Ducha Świętego (pierwszy klucz) i pogan w domu Korneliusza (drugi klucz).

      Rozumiemy, że moc związywania i rozwiązywania oznacza wyłączną moc owych Dwunastu, moc apostolską, tj. przez natchnienie i nieomylność udzielania Kościołowi wieku Ewangelii doktryn, praktyk i organizacji, zobowiązanemu do ich przyjęcia (mocy związywania), i uwolnienia go od wszystkich innych doktryn, praktyk i organizacji, szczególnie zarządzeń przymierza Mojżeszowego (moc rozwiązywania).

      Rozumiemy że moc odpuszczania i zatrzymywania grzechów ostatecznie była władzą jaka Pan Jezus udziela każdej poświęconej osobie, Apostołowi lub innej, aby jako rzecznicy Boga oświadczali pokutującym i wierzącym grzesznikom o odpuszczeniu im grzechów i aby jako rzecznicy Boga oznajmiali niepokutującym o niewybaczalności ich grzechów. Stąd te trzy władze są odrębne i różnią się od siebie. Odpowiedź na to pytanie pokazuje wyższość Prawdy.

TP1989’79