PAMIĄTKA – Dlaczego obchodzona w trzech datach?

      Pytanie – Dlaczego lud w prawdzie obchodził pamiątkę Wieczerzy Pańskiej w roku 1929 w różnych trzech datach; bracia w Towarzystwie obchodzili 24 marca, bracia w Epifanii 25 marca, a bracia P. B. I. 23 kwietnia?

      Odpowiedź — Szczegóły tego już podaliśmy w angielskiej Ter: Prawdzie (P. 25, 52 – 58). W krótkości możemy odpowiedzieć, co się tyczy braci Epifanii, że zastosowali się do tego czasu obchodzenia tej pamiątki według ostatnich podań brata Russella (Z. 15, 70, par. 1), którą regułę pokazuje Józefus (Ant. Book 3, chapter 10, sec. 5) jaka była w czasie, Chrystusa, to jest, że rozpoczęto miesiąc Nisan pierwszym pełnym dniem nowego miesiąca, który był najbliższym (jak br. Russell podał) wiosennego porównania dnia z nocą; gdy zaś bracia z P. B. I. nie kierowali się według kalendarza księżycowego niebios, lecz według kalendarza żydowskiego przyjętego przez żydów w roku 360 po Ch. i ułożonego przez greckiego poganina Metona. Żydzi według tego kalendarza rozpoczynają czasem liczenie początku miesiąca Nisan od nowiu księżyca bez względu czy jest przed lub po wiosennym porównaniu dnia z nocą, a czasami liczą od drugiego księżyca najbliższego porównania dnia z nocą, który zawsze ukazuje się po porównaniu dnia z nocą. A więc tego roku (1929) oni zastosowali się według ostatniego sposobu liczenia, bo tak im wskazywał kalendarz żydowski, lecz nie kalendarz niebios i dlatego obchodzili pamiątkę śmierci naszego Pana miesiąc później. Gdy br. Russell spostrzegł, że żydowski kalendarz jest błędny, przestał stosować się według niego, np. w r. 1914 kalendarz żydowski podał 9 kwietnia jako datę 14 Nisan, gdy br. Russell podał 10 kwietnia jako 14 Nisan. P. B. I. twierdzi, że trzyma się dawnej reguły jaką brat Russell podał, lecz nie tej nowszej i pewniejszej, tj, że czasem podawał początek Nisan z pierwszym nowiem księżyca, ukazującym się po porównaniu dnia z nocą; lecz za każdym razem, gdy żydowski (nie księżycowy) kalendarz tak wykazywał, to oni ogłaszali w ten czas 14 Nisan, biorąc za podstawę datę, w którą nów księżyca ukazał się przed wiosennym porównaniem dnia z nocą! To pokazuje, że oni nie tylko, że nie postępują według nowszej reguły br. Russella, ale nawet nie zawsze postępują według jego dawniejszej reguły – pierwszy nów księżyca po wiosennym porównaniu dnia z nocą; lecz zawsze postępują ze żydowskim kalendarzem nie zważając na ustanowione reguły. W num. 89 ang. Ter. Pr. zbiliśmy już w szczegółach ich wielkanocną datę. Data na 25 marca w tym roku 1929 była podana przez nas jak następuje: Nów księżyca najbliższy wiosennego porównania dnia z nocą czyli 21 marca przy 180 stopniu wschodniej długości był 11 marca o godz. 8:13 wieczorem. Ponieważ pierwszy, jak inne pierwsze dni księżycowego miesiąca, musi być pełnym dniem (zaczynając go od 6-ej wieczorem) musieliśmy zacząć go rachować 12-go marca od 6-ej wieczorem, jako pierwszy pełny dzień miesiąca Nisan; dlatego 14 Nisan zaczął się o 6-ej wieczorem 25-go marca. Dlaczego więc bracia w Towarzystwie obchodzili pamiątkę 24-go marca? Choć idą jak my ta samą reguła zaczynania Nisana od nowiu księżyca najbliższego porównaniu dnia z nocą, to jednak rozpoczynali pierwszy pełny dzień Nisana z nowiem księżyca, którego nów rozpoczynał się we Philadelphi według wschodniego liczenia czasu, my zaś rozpoczynaliśmy pierwszy pełny dzień Nisana z nowiem księżyca, którego nów rozpoczyna się w 180 stopniach wschodniej długości geograficznej, gdzie cały świat rozpoczyna dzień. Chociaż w bezwzględnym czasie nów księżyca rozpoczyna się o tym samym czasie w obydwóch miejscach, to jednak nów według czasu zegarowego w ostatnim miejscu jest akuratnie 17 godzin późniejszy aniżeli we Philadelphi. Dlatego choć nowy księżyc przy 180 stopniach wschodniej długości geograficznej pokazał się podług zegarka o 8:13 po poł. 11 marca, to we Filadelfii pokazał się podług zegarka o 3:13 rano 11-go marca. Podług tego, gdyby księżycowy dzień i miesiąc miał zacząć się od czasu we Filadelfii, pierwszy dzień miesiąca Nisan musiałby zacząć się o godzinie 6-tej wieczorem 11 marca, kiedy pierwszy pełny księżycowy dzień pod tym względem byłby się zaczął. A ponieważ przy 180 stopniu wschodniej długości nowy księżyc okazał się 11 marca, przeszło 2 godziny później po godz. 6-tej wieczorem, musieliśmy czekać aż do następnego dnia, to jest 12-go marca, aby rozpocząć liczenie 1 Nisan Która więc z tych dwóch metod liczenia czasu jest właściwą? Odpowiadamy, że ta, która się liczy od 180 stopni wschodniej długości geograficznej; ponieważ gdy cielesny Izrael był nominalnym ludem Boga, Bóg zaczął dzień gdzie oni rachowali, to jest w Jeruzalemie; tak teraz Bóg zaczyna dzień, gdzie Nominalny Duchowy Izrael zaczyna dzień, to jest przy 180 stopniu wschodniej długości, tak jak wypadki odnośnie 1845 i 2520 równoległości w ich wypełnieniu tego dowodzą. Inny jeszcze dowód jest, że ten sposób liczenia jest właściwy: Trzymanie się tych dwóch reguł tak jak je nam dał brat Russell, to jest, aby wszyscy bracia mogli ja wszędzie obchodzić: 1) tego samego księżycowego dnia i 2) 14 dnia miesiąca Nisan. Te dwie reguły nie mogą być utrzymane, jeżeli słoneczny i księżycowy dzień nie będą liczone od tego samego miejsca, to jest od 180 stopnia wschodniej długości, gdzie cały świat zaczyna słoneczny dzień; dlatego też data Towarzystwa w tym roku była przyczyną tego, że bracia ich w Nowej Zelandii i większość australijskich braci obchodzili tę pamiątkę według ich czasu 13-go Nisan. Powyższa odpowiedź pokrywa w krótkości te ważniejsze zarysy tego pytania. Dla szczegółów niech ci, co czytają po angielsku, przeczytają No. 89, 52-58 angielskiej Present Truth Gdyżeśmy ogłosili datę Wieczerzy Pańskiej w tym roku, nie podaliśmy, na jakiej zasadzie ustanowiliśmy ja; z tej przyczyny otrzymaliśmy wiele listów, aby dać informację względem tejże. Dlatego w przyszłości, tak jak dawniej. oprócz tego roku, będziemy podawali zawsze datę wieczerzy Pańskiej z podaniem właściwej metody liczenia, ażeby bracia nie brali jedynie naszego słowa, lecz ażeby mogli być zadowoleni odnośnie właściwej daty na ten przedmiot.

TP1929’62