ORACZ I TŁOCZĄCY WINNE JAGODY – Biblijna Literatura

Pytanie – Co należy rozumieć przez oświadczenie podane u Amosa 9:13, że „oracz żeńca zajmie, a ten, co tłoczy winne jagody rozsiewającego nasienie”?

Odpowiedź — Tekst ten był już wytłumaczony, np. w P`36, 23; T.P`36, 69; P`42, 86; `57, 93; `59, 61; `60, 70. Tak jak br. Russell jasno wykazuje, to „oracz jest to wielki Czas Ucisku” (Z 5761; C 237, par. 3). Żeńca stanowią słudzy Boży gromadzący lud Pański do Prawdy od r. 1874 do 1914. Wojna Światowa (Faza I), pierwsza część wielkiego Czasu Ucisku, wybuchła między 29 lipca a 1 sierpnia 1914 r. W październiku 1914 r. (Piramida podaje to dokładnie na 16 września 1914 r.) żęcie zakończyło się, a pokłosie na wiosnę 1916 r.

Oracz zajmujący literalnego żeńca powstrzyma go od żęcia tuż przed dogonieniem go i żadne żęcie nie będzie już możliwe potem, ponieważ pole stojące przed żeńcem będzie zorane. Ten więc ustęp, podobnie jak Obj. 7:1—3 (zobacz Bereański Komentarz; Z 2334), naucza, że tuż przed Wojną Światową, przed „wiatrem” z Obj. 7:1—3, która obejmie kraj, żęcie i pokłosie (które w szerszym znaczeniu jest częścią żęcia) oraz pieczętowanie wybranych na czołach skończy się a w świetle wypełnienia ustęp ten dowodzi, że żęcie i pokłosie skończyło się wszędzie przed objęciem całego Chrześcijaństwa Wojną Światową.

W naszym specjalnym Sztandarze Biblijnym numer 51 (to samo w T.P`61, 88—93) w łączności z Amos. 9:13, zaznaczyliśmy, że człowiek, który usiłowałby żąć, gdy literalny oracz dogonił go i rozpoczął swoją pracę wyglądałby wprawdzie głupio i napomnieliśmy braci, aby nie wyglądali również głupio pod względem duchowym przez naleganie, by kontynuować żęcie od roku 1916, gdy oracz w wielkim Czasie Ucisku wszędzie rozpoczął swoją pracę.

W rzekomej odpowiedzi na specjalne wydatne Sztandaru Biblijnego nr 51 rozpowszechnionej przez wodzów Brzasku, jej pisarz usiłuje odwrócić cios druzgocącej siły Pisma Św. i jego logicznego wypełnienia w 1914—1916 r. przez twierdzenie, że wyrażenie „zajmie” nasuwa myśl „stopniowego zmniejszania pola żęcia” i „ponieważ oracz jest nadal przy pracy, więc musiało być pozostawione wielkie pole żęcia w roku 1916”. Sofistyka takiego rozumowania. jest oczywista już w pierwszej części tej cytaty, ponieważ choć jest prawdą, że zanim symboliczny oracz, czyli Czas Ucisku, dogonił żeńca w ostatnim z krajów w roku 1916, to już nastąpiło stopniowe zmniejszenie pola żęcia między rokiem 1914 a 1916, które objęło coraz więcej krajów. Nie jest prawdą, że po dogonieniu żeńca wszędzie przez oracza (a co było dokonane na wiosnę roku 1916) jeszcze pozostało pole do żęcia. Co więcej, sofistyka w drugiej części tego oświadczenia jest również widoczna, ponieważ oracz będzie „nadal przy pracy” przez pewną ilość lat — przez całe okresy symbolicznego trzęsienia ziemi i Anarchii Światowej, włączając Czas Ucisku Jakuba — jednak fakt, że oracz, czyli wielki Czas Ucisku będzie „nadal przy pracy” przy końcu Ucisku Jakuba nie dowodzi, iż musiało pozostać wielkie pole do żęcia” pomiędzy rokiem 1916 a tym czasem!

Natomiast co do „tłoczącego winne jagody” zajmującego „rozsiewającego nasienie”, to odpowiadamy przez cytatę z T.P`36, 69; „Według Amosa 9:13, oracz i ten, co tłoczy winne jagody dogonili żeńca i rozsiewającego nasienie i położyli koniec ich pracy [nasze podkreślenie]. Oracz dogonił żeńca (przeto uniemożliwił jego dalszą pracę, włączając pracowników pokłosia), a tłoczący winne jagody dogonił rozsiewającego nasienie (Małe Stadko jako strofujące świat dla grzechu, sprawiedliwości i sądu) wszędzie, skoro tylko całe Chrześcijaństwo zostało objęte Wojną Światową, a co stało się na wiosnę 1916 r.” (W polskiej T.P. jest brak kilku słów w tym odnośniku — dopisek tłum.).

Jest to w zupełnej zgodzie z myślą już wyrażoną, mianowicie, że „wrzucanie grona winnicy ziemi w prasę i tłoczenie ich w niej rozpoczęło się w r. 1914” i że prasa przedstawia cały Czas Ucisku, włączając Wojnę Światową (Fazę I). Zarówno więc żęcie (włączając pokłosie), jak i sianie nasienia z Amosa 9:13 ustało zupełnie, gdy oracz i tłoczący winne jagody dogonili żeńca i rozsiewającego nasienie w r. 1914—1916.

Na tych szpaltach (P`56, 30—32, 69—71, 86; `57, 9—11) zbiliśmy już całkowicie na podstawie Pisma Św., rozumu i faktów „sofizmat” nauki o panowaniu świętych — Obj. 20:4, że „ożyli i królowali z Chrystusem tysiąc lat” jakoby oznaczało to, iż „wszyscy święci żyją i panują przez całe tysiąc lat jako przez cały ten okres” i zbiliśmy wspaniałe (?) ,,nowe światło”, że „od 16 września 1914 r. całkowita liczba 144.000 członków, którzy stanowią Ciało Chrystusowe „ożyli” po raz pierwszy i że wówczas zaczęli panować w ograniczonym sensie”.

Ten, który przedstawił ten błędny „nowy pogląd” i który broni go coraz więcej odstępuje od Prawdy. Inny „nowy pogląd” przedstawiony niedawno przez niego podaje, że chociaż oracz dogonił żeńca w r. 1914, „gdy żęcie ustało, to jednak nowa praca się zaczęła — praca siania nasienia celem pozyskania Młodocianych Godnych” i że „tłoczący winne jagody” stanowi Armagieddon i Anarchię jako zarysy Czasu Ucisku, który nie dogonił rozsiewającego nasienie — „Małe Stadko w jego usiłowaniach pozyskania Młodocianych Godnych”.

W świetle poprzednich pytań i odpowiedzi jasne jest, że z powodu kilku przyczyn to „nowe światło” jest również wielce błędne:

(1) Amos 9:13 nie wyszczególnia, że rozsiewający nasienie nie zacznie swojej pracy aż po skończeniu się żęcia. Przeciwnie, oracz zajmujący tu żeńca jest równoległością na tłoczącego winne jagody, który zajmuje rozsiewającego nasienie. Przeto żeńca i rozsiewający nasienie byli dogonieni w tym samym czasie, na początku Czasu Ucisku w r. 1914—1916. Pozafiguralny Elijasz w czasie strofowania świata (Jan 16:8—11; por. z T.P. 1927, 75, par. 10, 2-ga część) omieszkał nawrócić go, dlatego przepowiedziane przekleństwo u Mal. 4:5, 6, czyli Czas Ucisku nastąpił w r. 1914—1916 i zakończył tę fazę pracy strofowania prowadzoną przez poza-figuralnego Elijasza (E. tom 17, 309, par. 9).

(2) Przedstawiając sianie nasienia z Amosa 9:13 jako „nową pracę” po zakończeniu żęcia przez oracza w r. 1914—1916 i przedstawiając przyszłe zajęcie tej „nowej pracy” przez tłoczącego winne jagody, „nowy pogląd” idzie po linii starego błędu, który był zbity już dawno w odpowiedzi na pierwsze pytanie w tej serii (a która, nawiasem mówiąc, wzięta jest z P.`31, 15; to samo w T.P.`32, 47), mianowicie, że „Żniwo z Obj. 14:17—20 zaczęło się w roku 1914, po skończeniu się Żniwa z Obj. 14:14— 16”. Zachowajmy jasno to w pamięci, że nauka o dwóch następujących po sobie żniwach jest błędna (zob. P.`32, 86, 87)!

(3) Ten „nowy pogląd” sprzeciwia się faktowi, że Wojna Światowa jako faza Czasu Ucisku jest częścią prasy, w której tłoczenie winnych jagód się odbywa. Pamiętajmy, że jest to prawdą, tak jak to jest podane w P `32, 86, 87 (por. z T. P. `26, 35, kol. 2, par. 2; T. P. `47, 51, kol. 2, par. 51, 52; T. P. `60, 39, par. l; T. P. `39, 78, kol. 2 i str. 79), iż „doświadczenia tej prasy zaczęły występować w każdym kraju Chrześcijaństwa tuż po popieczętowąniu wybranych na czołach w każdym z nich, tzn. że Wojna zaczęła dokuczać różnym krajom świata po kolei”.

(4) Ten „nowy pogląd” w zastosowaniu „rozsiewającego nasienie” do „Małego Stadka w jego usiłowaniach celem pozyskania Młodocianych Godnych” jest błędny i nie zgadza się z zastosowaniem rozsiewającego nasienie do „Małego Stadka jako strofującego świat za grzech, sprawiedliwość i sąd”, które czyni Posłannik Epifanii (zob. np. P. `37, 182).

(5) Co więcej, w T. P. `28, 83, kol. 1, par. 2, brat Johnson cytuje Amosa 9:13 i inne ustępy Pisma Św., a potem oświadcza: „Żaden z tych ustępów nie odnosi się specjalnie do takiej klasy [tzn. do Młodocianych Godnych]”. Jednak sprzeciwiający się błądziciel, który przedstawia powyżej wymieniony i wiele innych „nowych poglądów” w sprzeczności z Pismem Św. i Posłannikami Parousji i Epifanii, twierdzi, że jest w zgodzie z nimi! Oczywiście ci, których wiara gruntuje się „na mocy Bożej” i którzy są „utwierdzeni w teraźniejszej prawdzie” (1Kor. 2:5; 2 Piotra 1:12) nie będą oszukani przez takie sofizmaty i kłamstwo. P `69,77.

TP 1970’60