OKUP – Czy za Adama?

      Pytanie – Czy okup był dany za Adama? Niektórzy mówią, że Adam nie był zwiedziony, że był samowolnym grzesznikiem, a zatem okup nie był dany za niego.

      Odpowiedź — Biblia uczy, że Jezus był akuratnie równym Adamowi. Adam zgrzeszył samowolnie i cały ród w nim, podług 1Tym. 2:14, porównaj z Rzym. 5:12-14. Jezus umarł aby pokonać wszystkie skutki samowolnego grzechu Adamowego, a samowolny grzech Adama uczynił go i cały jego rodzaj w nim nie zrodzony jeszcze samowolnymi grzesznikami przed Sprawiedliwością Bożą. Tak więc cały rodzaj stał się winny samowolnego grzechu Adamowego; i Bóg ich tak uważa. Jezus umarł za ten samowolny grzech Adama i cały rodzaj jego. Dług Adamowy należący się Boskiej Sprawiedliwości był zatem doskonałe ludzkie ciało, życie, prawo do życia i prawa życiowe; a te rzeczy były akuratnie tymi, które Jezus dał przy składaniu okupu. Ponieważ nikt inny oprócz Adama nie posiadał tych czterech doskonałych rzeczy, i te cztery doskonałe rzeczy musiał Jezus dać jako równoważną cenę za Adama.

      Sprawiedliwość Boża wymaga akuratnej wartości za dług; a jedyną osobą, oprócz Jezusa, posiadającą doskonałe ciało, życie, prawa życiowe i prawa do życia, był Adam. W skutek tego przy składaniu okupu, Adam był jedyną osobą, za którą, równoważną cenę Jezus mógł wprost złożyć. Trzeba zauważyć, że jeśliby Adam nie był uważany za tego, który miał być odkupiony, to Bóg nie mógłby żądać doskonałej ludzkiej istoty za równoważną cenę, ponieważ Jezus w pominięciu Adama, nie może być uważany za równoważnik z niedoskonałym rodzajem. Z tegoż powodu nie byłoby równoważnej ceny danej za upadły rodzaj ludzki, gdyby ten upadły rodzaj nie był uważany za część Adama, będący w jego biodrach, odkupywany w Adamie; albowiem jedna doskonała osoba nie jest równą wartością bilionom niedoskonałych istot ludzkich samych w sobie. Jest tylko wtedy gdy te biliony niedoskonałych istot ludzkich są uważane jako doskonałe w biodrach doskonałego Adama, że Bóg może wymagać by doskonała ludzka istota była równoważną ceną, w której biodrach był również doskonały rodzaj. To dowodzi, że Adam był bezpośrednim przedmiotem okupu. Reszta rodzaju była tylko pośrednio objęta okupem, dlatego że byli oni w biodrach Adama: a za nich Jezus dał niezrodzony doskonały rodzaj w Jego biodrach.

      W liście do Żydów 2:7, 9 Adam i Jezus są przedstawieni jako jedyni dwaj mężowie ukoronowani chwałą i czcią, tj. na obraz i podobieństwo Boże; a więc Jezus jest przedstawiony jako akuratnie równym Adamowi; i jako taki „za wszystkich śmierci skosztował”. Adam był członkiem rodzaju ludzkiego, a więc był włączony w okup Jezusa, albowiem 1Tym. 2:5, 6 mówi nam, że Jezus umarł za „wszystkich”, co znaczy za każdego członka rodzaju ludzkiego. Podług Żyd. 2:7-9, Adam był jedynym człowiekiem ukoronowanym chwałą i czcią za którego Jezus, także ukoronowany chwałą i czcią, mógł bezpośrednio umrzeć. Zauważmy, że w. 8 pokazuje nam że reszta rodzaju ludzkiego nie jest ukoronowana chwałą i czcią, co znaczy że Jezus był równym Adamowi i mógł odkupić Adama i rodzaj w jego biodrach. Powyższe wyjaśnione dwa cytaty odnoszą się bezpośrednio do okupu jako ześrodkowanego w Adamie; a na podstawie, że Jezus dał okup za Adama, Ap. Paweł podaje nam przeciwieństwo pomiędzy skutkami Adama na rodzaju ludzkim a Jezusa na rodzaju ludzkim w 1Kor. 15:21, 22 i Rzym. 5:15-19.

      Zdolność Jezusa aby naprawić następstwa grzechu Adamowego za świat, jak te dwa cytaty dowodzą, jest oparta na podstawie faktu, że On zadość uczynił Sprawiedliwości Bożej za samowolny grzech Adama i udział ludzkości w tym grzechu gdy jeszcze znajdowała się w biodrach Adama. Zatem okup musi obejmować Adama. Gdyby tak nie było, nie byłoby możliwości usunięcia skutków grzechu przed Sprawiedliwością Bożą, dlatego że te skutki obejmują rodzaj ludzki. Byłoby dobrze powtórzyć, że ofiara Jezusa czyni zadość za samowolny grzech Adama i za udział ludzkości w nim; ta ofiara także czyni zadość za wszystkie skutki pochodzące od tego samowolnego grzechu na Adamie i jego potomstwie, tj. słabości i nieświadomości pochodzące z niego.

      Jest zatem błędem twierdzić, że śmierć naszego Pana przekreśla tylko grzechy pochodzące ze słabości i nieświadomości, ale także przekreśla winę samowolnego grzechu Adama, albowiem ta wina obejmowała jego i nas; a więc okup Jezusa jest na zniweczenie samowoli Adama i samowoli rodzaju ludzkiego w tym grzechu. Jeżeli śmierć Jezusa nie czyni zadość za samowolny grzech Adama z powodu samowoli, wtedy nie czyni zadość za udział rodzaju ludzkiego w tym samowolnym grzechu z powodu samowoli; stąd nie bylibyśmy odkupieni od wyroku z powodu tego samowolnego grzechu jako uczestnicy w nim, dlatego że byliśmy w biodrach Adama gdy on zgrzeszył samowolnie; a wiec, bez różnicy do jakiego stopnia nasze grzechy, słabości i nieświadomości byłyby zmazane przez śmierć Jezusa, nie mielibyśmy odkupienia z pod oryginalnego wyroku przeciw Adamowi i jego rodzajowi za jego samowolny grzech. Widzimy więc, że błąd pod rozwagą czyni zbawienia niemożliwym. Zaprzeczać temu, że Jezus odkupił Adama jest tym samym co bezpośrednie zaprzeczenie najbardziej podstawowej części okupu, tj. równoważnej cenie danej za Adama.

TP 1952’90