OBOZOWCY EPIFANII – Czy wszyscy Poświęceni Obozowcy Epifanii muszą umrzeć?

      Pytanie – Czy będą musieli wszyscy poświęceni Obozowcy Epifanii umrzeć, aby wiernie wykonać swoje poświęcenie lub czy niektórzy z nich przeżyją Czas Ucisku i bez zstąpienia do grobu wejdą na Gościniec Świętobliwości w czasie restytucji?

      Odpowiedź — Niewątpliwie że wielu z nich umrze, ponieważ wiele proroctw, które się mają jeszcze wypełnić w związku z ludem Pańskim i tak samo z obaleniem królestwa Szatana (zob. np. P ’53, 76, szp. 2) wskazuje, że zmartwychwstanie Starożytnych i Młodocianych Godnych, inauguracja Nowego Przymierza i błogosławieństwa restytucji nastąpią dopiero po wielu latach w przyszłości. Nie powinniśmy jednak myśleć, że wszyscy, którzy się poświęcają przed otwarciem Gościńca Świętobliwości muszą z konieczności umrzeć. Ponieważ niektórzy z poświęconych Obozowców Epifanii mogą się poświęcić, np. krótko przed lub w czasie narodowego nawrócenia Izraela (a co jest rzeczą tuż przed Tysiącleciem — T.P. `60,42) i mogą żyć bardzo blisko czasu inauguracji Nowego Przymierza oraz błogosławieństw restytucji, więc byłoby rozsądną rzeczą przypuszczać, że niektórzy z nich mogą nie umrzeć, lecz przeżyć pozostałą część Czasu Ucisku, a potem mogą służyć jako specjalni pomocnicy dla zmartwychwstałych Starożytnych i Młodocianych Godnych w rozpoczęciu dzieła restytucji.

      Wiemy z Pisma Św., że niektórzy z nie wybranych przeżyją Czas Ucisku. Izaj. 24:6 odnosi się do tego czasu w ten sposób: „dlatego popaleni będą obywatele ziemi, a mało ludzi zostanie”. Z Sof. 3:8, 9 dowiadujemy się, że po pożarciu wszystkiej ziemi przez ogień gorliwości Bożej w Czasie Ucisku, Bóg przywróci ludziom wargi czyste. Mat. 24:22 pokazuje, że Wybrańcy spoza zasłony będą interweniować i przeszkodzą Anarchii i Uciskowi Jakuba — ostatnim zarysom Czasu Ucisku — w ich posunięciu się do zupełnego i naturalnego biegu i w ten sposób Wybrańcy zapobiegną zniszczeniu całej rodziny ludzkiej. Czytamy też u Sof. 2:3: „Szukajcie Pana wszyscy cisi ziemi [uniżeni, pokorni, dający się pouczyć], którzy sąd jego czynicie; szukajcie sprawiedliwości, szukajcie cichości, snąć się ukryjecie w dzień zapalczywości Pańskiej” (wg poprawionego przekładu). To zdaje się być ogólną obietnicą dotyczącą bezpieczeństwa w Czasie Ucisku stosującą się do wszystkich, którzy są cisi i którzy miłują sprawiedliwość. Ci więc, którzy szukają sprawiedliwości i radują się w cichości, będą mieli wielką przewagę nad drugimi. Ich wyrozumienie Prawdy, ich sposób życia, ich nadzieje i perspektywy i ich wypoczywanie W wierze uwolni ich od dręczącego strachu i przeczucia, pozwoli im podnieść głowę z radością w miarę jak będą widzieli, że proroctwa się wypełniają i realizują i że ich wyzwolenie się przybliża (Łuk. 21:27—31). Czy ci, których życie zostanie zachowane w Czasie Ucisku, będą obejmować poświęconych Obozowców Epifanii, to tego nie jesteśmy pewni; ale tego jesteśmy pewni, tzn. że aby byli przyjęci od Boga w ich poświęceniu, muszą oni mieć ducha, który będzie wiemy aż do śmierci, choćby nawet nie mieli umrzeć wszyscy jako jednostki. (P’55,42)

TP1971’58