NOE – Stanowisko Noego przed Bogiem
Pytanie – Ponieważ Jezus jest „drogą i prawdą i żywotem” (Jan 14:6) i „nie masz w żadnym innym zbawienia: albowiem nie masz żadnego imienia pod niebem, danego ludziom, przez którebyśmy mogli być zbawieni” (Dz. 4:12), i ponieważ Noe nigdy nie słyszał o „naszym Zbawicielu Jezusie Chrystusie, który i śmierć zgładził, i żywot na jaśnię wywiódł i nieśmiertelność przez Ewangelię” (2Tym. 1:10), czy więc Noe jest zbawiony? Czy on był chrześcijaninem? Gdzie Noe znajduje się obecnie?
Odpowiedź — Noe nie był chrześcijaninem, uczniem czy naśladowcą postępowania Chrystusa (Mat. 16:24), ponieważ żył przed Jezusem. „Zakon i prorocy [byli] aż do Jana [Chrzciciela] a od tego czasu królestwo Boże opowiadane bywa, a każdy się do niego gwałtem ciśnie” (Łuk. 16:16). Nikt nie mógł się do niego dostać przed czasem Pierwszego Przyjścia naszego Pana, kiedy to On otworzył „drogę nową i żywą, którą nam [Swojemu Kościołowi] poświęcił przez zasłonę, to jest, przez ciało swoje” (Żyd. 10:20). Noe nie jest jeszcze zbawiony. jednak tak jak Abraham „uwierzył Bogu i przyczytano mu to [jego wiarę] ku sprawiedliwości i przyjacielem Bożym nazwany jest” (Jak. 2:23; Rzym. 4:9, 22). Bóg mógł w ten sposób przewidująco postąpić z Noem na podstawie krwi Chrystusowej, która miała być w przyszłości wylana jako cena okupu za Adama i za cały jego rodzaj, włączając Noego.
Noe jest jednym ze Starożytnych Godnych, których Apostoł Paweł opisuje w liście do Żyd. 11 i o których on pisze w w. 11:39, 40: „A ci wszyscy [włączając Noego, w. 7] świadectwo otrzymawszy przez. wiarę, nie dostąpili obietnicy. Przeto że Bóg o nas [o Kościele] coś lepszego przejrzał, aby oni bez nas nie stali się doskonałymi”. Podczas Wieku Ewangelii Bóg wzbudził Kościół — „lud imieniowi Swemu” (Dz. 15:14), Nasienie Abrahamowe (Gal. 3:8, 16, 29) dla błogosławienia wszystkich narodów ziemi. Gdy Bóg zupełnie wybierze i udoskonali Swoich wybrańców z Wieku Ewangelii, to wtedy po obaleniu imperium Szatana — teraźniejszego złego świata — w wielkim Czasie Ucisku, którym ten Wiek zakończy się, Bóg ustanowi Swoje Królestwo na ziemi (o które się modlimy: „Przyjdź królestwo Twoje; bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi”); a Jezus, który z łaski Bożej za wszystkich śmierci skosztował (Żyd. 2:9), zbudzi ze snu śmierci wszystkich, którzy są w grobach (Jan 5:28, 29 — Noe, jeden z tych, którzy „dobrze czynili”, zostanie zbudzony w tym zmartwychwstaniu „na powstanie żywota”). Wówczas Jezus „pociągnie wszystkich” do Siebie (włączając i Noego; Jan 12:32; zaś podczas Wieku Ewangelii, gdy Bóg wybierał Oblubienicę, Małżonkę Barankową, nie Jezus, ale Bóg pociągał — Jan 6:44). Wówczas Noe — podczas Sądnego Dnia Świata— otrzyma światło i dowie się o Jezusie, o tym, że On jest jego Zbawicielem, albowiem Bóg „postanowił dzień [tysiącletni dzień — 2Piotra 3:7, 8],w którym będzie sądził wszystek świat [oprócz Kościoła, który jest sądzony podczas Wieku Ewangelii — 1Piotra 4:17} w sprawiedliwości przez męża [człowieka Chrystusa Jezusa — 1Tym. 2:3—6], którego na to naznaczył” (Dz. 17:31). Jezus więc jest „tą prawdziwą światłością, która oświeca każdego człowieka [włączając i Noego] przychodzącego na świat” (Jan 1:9).
Widzimy więc. że według Pisma Św., Noe tak jak inni Starożytni Godni — Abraham, Dawid itd. (Izaj. 63:16; Dz. 2:23) — śpi w śmierci, oczekując zmartwychwstania; albowiem „jako w Adamie wszyscy umierają, tak i w Chrystusie wszyscy ożywieni będą” (1Kor. 15:22). Nawet o Kościele, który ma przywilej uczestniczenia w Pierwszym Zmartwychwstaniu (Obj. 14:4; 20:6) jest powiedziane: „Bo jeśli tylko w tym żywocie w Chrystusie nadzieję mamy, nad wszystkich ludzi jesteśmy najnędzniejszymi. Zatem i ci poginęli, którzy zasnęli w Chrystusie” (1Kor. 15:19, 18). Mamy zapewnienie Pisma Św., że „będzie zmartwychwstanie umarłych, tak sprawiedliwych [włączając Noego] jak i niesprawiedliwych” (Dz. 24:15). Noe jest jednym ze Starożytnych Godnych, którzy chodzili z Bogiem przez wiarę, a którzy — choć „świadectwo otrzymali przez wiarę — nie dostąpili obietnicy”; Noe, tak jak inni Starożytni Godni, wiernie znosił utrapienia i cierpiał dla sprawiedliwości, aby „lepszego dostąpił zmartwychwstania”, niżeli rodzaj ludzki w ogólności, który nie poznał Boga lub wolał raczej żyć dla siebie niż dla Boga (Żyd. 11:39, 35).
B.S.`58,47
TP1970’47