MŁODOCIANO ŚWIĘCI – Stan charakteru, a nagroda

      Pytanie – Czy nagroda, należenia do Klasy Młodocianych Świętych nie wymaga charakteru i stanu serca spotykanego tylko u tych, którzy przechodzą na stronę Kapłanów w teraźniejszym przesiewaniu? Czy ich przestawanie z Lewickimi dywizjami nie wskazuje takiego stopnia niewoli i błędnej wiary, aby uczynił ich nie nadającymi się na wspólników Starożytnych Świętych?

      Odpowiedź — Zanim Młodociani Święci staną się godni łączenia się ze Starożytnymi Świętymi, będą musieli otrzymać dobrą sławę za wiarę i posłuszeństwo, i w takiej mierze, w jakiej ich lgnięcie do Lewickich oddziałów świadczyć będzie o ich sympatii z postępowaniem Lewitów, będą musieli oczyścić się, jeżeli będą chcieli być wspólnikami Starożytnych Świętych w Tysiącleciu. I to wierni ostatecznie wśród nich zrobią. Jednakowoż zdaje nam się, że ich chwilowe usidlenie się z Wielkim Gronem tak samo nie uczyni ich w końcu niegodnymi zostania Lewitami Tysiąclecia, jak tymczasowe zaplątanie się Wielkiego Grona nie uczyni jego członków niegodnymi zostania Lewitami Tysiąclecia. W obydwóch wypadkach spodziewamy się ujrzeć oczyszczenie, które by uczyniło ich godnymi. Ale ci z Młodocianych Świętych, którzy przestają z Kapłanami, mają szansę odniesienia zwycięstwa i otrzymania lepszej nagrody w przyszłości, aniżeli ci, którzy przestają z Lewitami.

TP 1928’92