MŁODOCIANO ŚWIĘCI – A chrzest z wody

      Pytanie – Czy ci, co teraz poświęcają się powinni być zapraszani do pokazania swojego poświęcenia przez chrzest z wody?

      Odpowiedź — Jesteśmy zdania, że mogą być zaproszeni do pokazania swojego poświęcenia przez zanurzenie w wodzie, lecz nie mają oni tym symbolizować śmierci z Chrystusem, jak to Kościół uczynił; albowiem nie umierają z Chrystusem. Przez długi czas nie mogliśmy napewno odpowiedzieć na to pytanie ani twierdząco, ani przecząco, lecz teraz widzimy jasno drogę do odpowiedzi twierdzącej. Powód nasz jest nieco podobny do tego, który sprzyja uczestniczeniu Młodocianych Świętych w Wieczerzy Pańskiej. Powtarzamy myśl powyżej przytoczoną, że nie mają oni przez chrzest z wody symbolizować śmierci z Chrystusem. Można przeto zapytać: Na jakiej podstawie usprawiedliwiamy ich zanurzenie w wodzie? Odpowiadamy: Na tej podstawie, że ich figury praktykowali ich pozafigurę – obrzezanie, (1Moj. 17:12, 13, 27). Obrzezanie było w Zakonie znakiem, symbolem Abrahamowego stosunku przymierza, (1Moj. 17:10, 11, 13, 14). Nie tylko Izaak i Ismael byli obrzezani, ale i cała, czeladź męska Abrahama, czy to urodzeni w jego służbie, czy kupieni jako obcy. Izaak symbolizuje Izraela Duchowego, a Ismael Izraela w ciele. (Gal. 4:31-33). Ta część domownictwa Abrahama, która urodziła się w jego domu, zdaje się symbolizować drugich, którzy odnoszą korzyść z pozafiguralnym Abrahamem przez Przymierze Abrahamowe, to jest Starożytnych Świętych, Wielkie Grono i Młodocianych Świętych, podczas gdy ci z jego domu, którzy nabyci byli za pieniądze jako obcy, zdają się symbolizować Klasę Restytucji. Tak więc figury Młodocianych Świętych podlegały obrzezaniu fizycznemu, będącemu figurą chrztu z wody. Dlatego ich pozafigury w Wieku Ewangelicznym powinny poddać się pozafigurze obrzezania – czym jest chrzest z wody. Obrzezanie, jakiemu Abraham, Izaak, Ismael i czeladź Abrahamowa podległa, wyobraża obrzezanie serca, jakiemu pozafigury podlegają; podczas gdy obrzezanie ciała, jakiemu niektórzy z nich podlegli, wyobraża dla Wieku Ewangelicznego chrzest z wody, jakiemu ich pozafigury podlegają. Dlatego przyjmujemy myśl naszego Pastora, gdy mówił, że po ustaniu spładzania z ducha, poświęceni będą nadal symbolizować swoje poświęcenie przez zanurzenie w wodzie.

TP 1928’89