MŁODOCIANO GODNI – Stanowisko klasy Młodociano-Godnej a śmierć
Pytanie – Czy Klasa Młodociana Godna jest jeszcze pod wyrokiem Adamowym? I jakie stanowisko zajmują przed Bogiem?
Odpowiedź — Klasa Młodociane Godna poświęcająca się przy końcu Wieku po zakończeniu się ogólnego powołania w 1881 r., a dla której nie było koron, jako członków Małego Stadka, jeżeli będzie wierna aż do śmierci, otrzyma nagrodę razem z Ojcami Świętymi (Tom 6, str. 186, 187; Strażnica 1911, str. 181; 1915, str. 269; Książka Pytań i Odpowiedzi, str. 437, 438). Jak Ojcowie Święci nie zajmowali żadnego stanowiska, przed Bogiem w sensie, że nie byli usprawiedliwieni krwią Chrystusową, podobnie i Klasa Młodociane Godna nie zajmuje żadnego stanowiska przed sądem Sprawiedliwości Bożej. Znajduje się ona jeszcze pod wyrokiem Adamowym, albowiem Jezus wszedł do samego nieba, aby się teraz okazywał przed oblicznością Bożą (w pozafigurze miejscu najświętszym z krwią pozafiguralnego cielca) za nami (za Kościołem Pierworodnych) (Żyd. 9:24), za których tylko On jest, zadośćuczynieniem i Orędownikiem przed sądem Sprawiedliwości podczas Wieku Ewangelii (1 Jan 2:1,2). Klasa Młodociana Godna ma tymczasowe usprawiedliwienie, które nigdy nie było ożywionym, tzn., że zasługa Chrystusowa nigdy nie była aktualnie przypisana jej członkom lub za nich, w celu przyjęcia ich jako ożywionych i usprawiedliwionych w ich człowieczeństwie, tj. jako niesplamione ofiary, posiadające prawo do życia i połączone z tym prawa życiowe zdobyte dla nich na krzyżu na Kalwarii; a następnie byli spłodzeni z Ducha do nowego życia jako nowe stworzenia. Zatem członkowie Klasy Młodociano Godnej jeszcze nie „przeszli ze śmierci do żywota”, lecz pozostają pod wyrokiem Adamowym, który będzie usunięty z nich kiedy krew pozafiguralnego Kozła będzie zastosowana „za lud” (Cienie Przybytku, str. 69, 71, 75, 90).
Jakie zatem jest ich stanowisko przed Bogiem? Za ich wiarę Bóg tymczasowo (próbnie) obchodzi się z nimi jak gdyby zasługa pozafiguralnego Cielca była im przypisana, lecz tak aktualnie nie jest. Jak Ojcowie Święci „bez nas (bez usługi tysiącletniej Chrystusa [Głowy i Ciała], który zastosuje zasługę Pańską w krwi pozafiguralnego Kozła za nich, i obudzi ich ze snu śmierci) nie stali się doskonałymi” (Żyd. 11:40). Związek pokrewieństwa Klasy Młodociano Godnej względem Boga jest obecnie taki sam jaki był Ojców Świętych we wszystkich ważnych zarysach takich jak (1) pokuta, (2) wiara, (3) usprawiedliwienie, (4) poświęcenie, (5) wierność w srogich doświadczeniach wiary i posłuszeństwa oprócz próby życia, (6) warunki niesprzyjające sprawiedliwości a sprzyjające grzechowi, (7) zadośćuczynienie Sprawiedliwości, (8) wyrok Adamowy, (9) ziemskie zarysy Przymierza z przysięgą, (10) łaskawa miłość Boża, (11) zasługa Chrystusowa, (12) Nowe Przymierze, (13) próby życia, (14) niemożliwość wejścia do Wysokiego Powołania z powodu nieotwartych drzwi, bez żadnej ich winy. Fakt, że jedna klasa żyła, kiedy było za wcześnie by sprawiedliwość Boża mogła być zadowolona za nich na podstawie przypisanej zasługi, i fakt, że druga klasa żyje za późno by sprawiedliwość Boża mogła być zadowolona za nich na podstawie przypisanej zasługi, przez którą przystęp do wysokiego powołania jest możliwy, a faktami zrównoważonymi przed sądem sprawiedliwości i Okupu, mając na uwadze iż obie klasy żyły w czasie gdy zasługa nie mogła być dla nich zastosowana na zadowolenie Boskiej Sprawiedliwości (E 4, str. 350, 35l).
Podczas gdy Jezus nie staje się aktualnie ich Orędownikiem przed sądem Sprawiedliwości, to jednak tymczasowo przypisuje im i za nich Swoją zasługę, stając się ich poręczycielem przed Bogiem, co też może uczynić na podstawie Jego ludzkiej zasługi życiowej uzyskanej na Kalwarii (gdzie dokończył wylewania na śmierć duszy Swej), która to zasługa będzie ewentualnie użyta na wykupienie Adama i jego rodzaju. Tak więc Klasa Młodociano Godna ma i potrzebuje Boskiej miłości, i miłosierdzia, okazanych im z powodu ich wiary, liczonej im za sprawiedliwość. Jak Ojcowie Święci, tak i oni są aktualnie pod wyrokiem Adamowym, lecz Bóg obchodzi się z nimi jak gdyby oni nie byli pod tym wyrokiem; a jeżeli będą wierni aż do śmierci, to umrą w łasce Bożej pomimo wyroku Adamowego, który na nich ciąży i wymaga ich śmierci; lecz ich śmierć jest tak przyjemna Panu jak była śmierć Ojców Świętych (Żyd. 11:4-6, 13, 16, 39, 40; Ter. Prawda nr 47 i 67).
TP 1953’43