MŁODOCIANO GODNI – Kiedy całkowicie rozwinięci?

      Pytanie – Muszą Młodociani Święci rozwinąć się do zdatności tysiącletniego książeństwa przed tysiącleciem, lub czy otrzymują rozwinięcie po ustanowieniu ziemskiej fazy królestwa?

      Odpowiedź — Część ich rozwinięcia do książęstwa otrzymują przed ustanowieniem Królestwa, a drugą część ich rozwinięcia po wprowadzeniu ich na urząd książąt. Następujące wyjaśni: Jak działalności w tysiącleciu będą postępować, będzie wymagany wyższy rozwój charakteru w Starożytnych i Młodocianych Świętych, aby oni mogli tym działalnościom służyć; ponieważ te operacje będą się wzmagać w klasie Restytucji, dlatego silnie rozwinięte charaktery będą potrzebne aby skutkiem i pomocą były użyte do podniesienia klasy restytucji. Charaktery Starożytnych i Młodocianych Świętych będą wykrystalizowane we wierze i sprawiedliwości, aby były stosowne do wejścia tysiącletniego książestwa. Bez takiego wyrobionego charakteru, nikt nie może być Starożytnym lub Młodocianym Świętym. Lecz taki stopień rozwiniętego charakteru nie będzie wystarczającym do wytrwania próby do życia. Zupełne rozwinięcie charakteru będzie wymagane do takiej próby, i to będzie właśnie to dodatnie rozwinięcie charakteru Starożytnych i Młodocianych Świętych w tysiącleciu, którzy staną się tedy doskonałymi. (Żyd. 11:39, 40) Będzie to łącznie z ich służbą jako książąt i lewitów, że będą udoskonaleni. Takie służby będą dlatego wymagały rozwinięcia takich charakterów. Dlatego, gdy ich lojalność do wiary i sprawiedliwości, rozwinięta po tej stronie tysiąclecia, przygotuje ich w charakterze do wejścia i działalności obowiązków i przywilej! książestwa, w tej samej proporcji jak przywileje i obowiązki ich książestwa powiększają się w ich potrzebach na charakter, będą potrzebowali wzmagającego rozwinięcia charakteru, aby przyjść do wymagań, aż takowe doprowadzą do udoskonalenia w nich charakteru. Więc widzimy, że będą potrzebne dobrze rozwinięte charaktery w Starożytnych i Młodocianych Świętych, aby usposobić ich do wzmagających odpowiedzialnych obowiązków i przywilei, jak ludzkość w tysiącleciu będzie się udoskonalać pod opieką tych dwóch klas zacnych Świętych. Innymi słowy, żadna z klas zacnych świętych nie rozwinie doskonałych charakterów w tym życiu. Zupełne udoskonalenie ich ludzkich charakterów jest odłożone do tysiąclecia. (P. 27, 128).

TP 1928’15