MŁODOCIANO GODNI – A obietnice dla Kościoła

      Pytanie – Jak daleko stosują się obietnice Kościoła do Młodocianych Świętych w ich podróży do pozaobrazowego Chanaan?

      Odpowiedź — Obietnice, które stosują się do Kościoła, nie stosują się wcale do Młodocianych Świętych. Całkowitość obietnic należących do Kościoła znajduje się w 1 Moj. 22:17, 18 i te są duchowe; gdy zaś te w tym samym ustępie teraz zastosowane do Młodocianych Świętych są ludzkie obietnice. Kościół ma obietnice do Boskiej natury i ciała – „nasienie twoje będzie jako gwiazdy niebieskie.” Młodocianym Świętym są obiecane ludzkie usposobienie i ciała „nasienie twoje będzie jako piasek na brzegu morskim.” Drugi układ obietnic do tych dwóch klas również różni się. Zwyciężyć nieprzyjaciół Kościoła znaczy zwyciężyć grzech, błąd, samolubstwo i światowość; a dla Młodocianych Świętych znaczy zwyciężyć grzech, błąd i taką miarę samolubstwa i światowości, ile jest wymagane w próbie wiary, lecz nie w doskonałej miłości. Obietnica „w nasieniu twojem będą błogosławione wszystkie narody ziemi” znaczy dla Kościoła, że jako Ciało Najwyższego Kapłana świata, ma błogosławić świat z sposobnościami pojednania; gdy zaś obietnica dla Młodocianych Świętych znaczy, że jak podrzędni lewici będą pomagać ludzkości przez nauczanie, jak te błogosławieństwa sposobności pojednania otrzymać. Dla Kościoła, jako Ciała pośrednika Świata, ta obietnica znaczy, że da światu sposobność do pokrewieństwa z przymierzem z, Bogiem; gdy zaś Młodociani Święci, jako pomocnicy, będą wykonywać podrzędne nauki, aby pomóc światu do takiego pokrewieństwa przymierza. Dla Kościoła, jako Królów, ten ustęp znaczy, że będzie panować, aby wyniszczyć zło i wprowadzić dobre warunki; gdy zaś dla Młodocianych Świętych znaczy to przywilej jako szlachta, aby dopomagać w wprowadzeniu różnych metod do zniszczenia złego i wprowadzenie dobrego. Dla Kościoła jako Matki, ten ustęp znaczy, że będzie współdziałać w pracy dania restytucji światu, włącznie Starożytnym i Młodocianym Świętym, ludzkie ciała i usposobienie do doskonałości; gdy zaś dla Młodocianych Świętych, jako do drugiego; urodzonego syna, znaczy, że otrzymają przywilej pomóc klasie restytucyjnej do udoskonalenia ciał i dyspozycji. Dla Kościoła, jako Ciała Sędziego świata, znaczy, że będzie uczył, próbował, karał i wydawał wyrok światu; gdy zaś dla Młodocianych Świętych, jako pomocników, znaczy, że nie będą więcej czynić jak nauczać świat, gdy ten będzie na próbie do życia. Dla Kościoła, jako ciała lekarza świata, ten ustęp dowodzi, że będzie leczył ludzkość fizycznie, umysłowo, moralnie i religijnie; gdy zaś dla Młodocianych Świętych znaczy, że będą podrzędnymi pielęgniarkami lub niańkami w procesie tego leczenia. I dla Kościoła, jako Ciała Proroka, ten ustęp znaczy, że będzie mieć nadzór nad wszystkimi naukami dla ludzkości; gdyż zaś dla Młodocianych Świętych znaczy, że jako podrzędni nauczyciele, będą uczyć podrzędnych nauk prawdy dla świata. Te szczegóły dowodzą, że żadne z obietnic stosujących się do Kościoła, w całości zawarte w podprzysieżonym przymierzu, nie stosują się do Młodocianych Świętych.

TP 1928’16