MARIA – Czy już zebrana? – Biblijna Literatura

Pytanie – Czy pozafiguralna Maria (tom IX, str. 155, 156) została dotychczas zebrana i czy połączyła się z ludem w podróży?

Odpowiedź — Aby lepiej zrozumieć daną sprawę cytujemy z 4Mojżesza 12:15, „a lud się nie ruszył, aż Maria była przyjęta (literalnie, zebrana). „Z wyruszeń Izraelskich dowiadujemy się ze podróże jego po puszczy przedstawiają nowe doświadczenia, odnoszące się do wzrastania w łasce, znajomości i służbie. Myśl ta, że Izrael pozafiguralny nie ruszył się aż Maria była zebrana do obozu, zdaje się mieć następujące znaczenie: Czysty lud Pański w Epifanii nie będzie miał żadnych nowych doświadczeń odnośnie swego wzrastania w łasce, znajomości i służbie połączonych z inną formą pracy, oprócz czynności z Kozłem Azazela, aż ta praca skończy się, a Wielkie Grono zajmie swoje właściwe miejsce i pracę między ludem Bożym; albowiem połączenie się Marii z ludem w podróżowaniu wyobraża Wielkie Grono szczególnie w jego wodzach, spełniające czystą pracę, która po ich oczyszczeniu będzie ich dziełem budowania Obozu epifanicznego, po pierwsze z pomiędzy wyznawców Kościoła nominalnego, gdy ten Kościół zostanie zniszczony i po drugie z pomiędzy cielesnego Izraela, gdy będą patrzeć na Tego, którego przebodli i będą płakać nad tym uczynkiem (Zach. 12:10). Literalne tłumaczenie zebrana zamiast przyjęta nie ma być przeoczone, ponieważ nasuwa ono myśl, że pozafiguralna Maria nie jest jednostką, lecz zbiorem jednostek, stanowiących część Wielkiego Grona. Pomimo że nie używamy słowa „zebrana” o osobie rodzaju żeńskiego, ono jednak pasuje do wyrażenia się o kompanii lub gronie osób. Powinniśmy także mieć na uwadze to, jak jest podane dalej, że podróż ta była do Faran (w Heb. Paran), które przedstawia Królestwo (4Moj. 10:12; 13:1; tom VIII, roz. 10). To pokazuje że w pozafigurze Maria będzie miała w pozafiguralnej podróży udział w gromadzeniu wierzących z Pogan i Żydów do Obozu epifanicznego, oraz iż ta spełniana służba będzie częścią ostatniej podróży, która jest ostatnim wzrastaniem we Wieku Ewangelii w łasce, znajomości i służbie.

Powinniśmy także zauważyć że obozowanie, gdzie wydarzenia opisane w 12 rozdziale czwartej księgi Mojżesza miały miejsce, odbywał o się w Hazerocie. Słowo Hazerot znaczy wioski i przedstawia sekty, pojedynczo lub zbiorowo (4Moj. 11:35; tom IX roz. 1, par. 27). Doświadczenia epifaniczne z pozafiguralną Maria były połączone z doświadczeniami zachodzącymi w sprawach sekciarstwa, albowiem wodzowie lewiccy sformowali wiele sekt w Epifanii, a sekty te sprawiały nam niektóre szczególne doświadczenia. To działo się również w żniwie Źydowskim i w okresie pomiędzy nim a Epifanią. Chociaż książęta utratnicy i inni wodzowie sekciarstwa i ich zwolennicy z nowych stworzeń nie byli znani jako klasa byli oni powodem wielu doświadczeń dla Kapłaństwa, tak w sektach jak i w systemach i ruchach. Lecz srogość tych prób ustanie z czasem, albowiem będą, one o wiele łagodniejsze po oczyszczeniu pozafiguralnej Marii; bo jak jest pokazane w oczyszczeniu i tymczasowym obozowaniu w Hazerocie, one jeszcze będę obecne, chociaż łagodniejsze dlatego że oczyszczeni Lewici będę daleko mniej sekciarskimi aniżeli obecnie. Figura tymczasowego obozowania Izraela w Hazerocie, po powrocie Marii do obozu, przedstawia to, ogółem mówiąc, że odłamy Wielkiego Grona, które sformowały się gdy pozafiguralna Maria była nieczystą, pozostaną takimi po jej oczyszczeniu się; ponieważ każda grupa będzie niewątpliwie miała swoje specjalne dzieło po swym oczyszczeniu, a przed opuszczeniem tego świata, podczas gdy początek oczyszczonej pracy rozpocznie się gdy oni są w pozafiguralnym Hazerocie.

Z powyższego widzimy, że pozafiguralna Maria nie jest osobę, lecz gronem osób. I dlatego jest możliwym aby część tego grona, a zwłaszcza jego wodzowie, tj „dobrzy lewici” byli pozafiguralnie zebrani, podczas gdy drudzy jeszcze pozostaną w stanie nieczystym. Co się tyczy oczyszczonej części tego grona, oni maję wkrótce rozpoczęć swe podróż do pozafiguralnego Faran – Królestwa – która jest ostatnim wzrostem we Wieku Ewangelii w łasce, znajomości i służbie, a wzrost ten, między innymi, zawiera w sobie „zebranie wierzących z Pogan i Żydów do Obozu epifanicznego”. A więc czysty lud Pański w Epifanii wchodzi zatem do nowego zbiegu doświadczeń wzrastania w łasce, znajomości i służbie, łącznie z inne formą pracy, aniżeli dziełem nad Kozłem Azazela, albowiem praca ta już się skończyła (Ep. tom X str. 509). Początek oczyszczonej pracy rozpoczyna się gdy jeszcze są w pozafigaralnym Hazerocie.

Jak już było wykazane w Present Truth z 1951 str.75, używanie pierwszego tomu przez kolporterów i strzelców, chociaż było poprzednio przepowiedziane (Ep. tom V, str. 240; Ep. tom VII, str.494), zachęcanie po raz pierwszy do tej pracy było ogłoszone w 1950 (P ’50, str. 7). To było początkiem, po temu praca ta powiększyła się stopniowo. Ze śmiercią posłannika Epifanii wzięła nowy obrót w proklamowaniu poselstwa z Obj. 19:5-9, „przyszło wesele Barankowe” i „ujął królestwo Pan Bóg wszechmogący.” To było czynione zgodnie z instrukcjami danymi nam przez Jego posłannika Epifanii.

Dlatego że przesiewanie 1948-1951, równoległe przesiewaniu 1908-1911, skończyło się w czerwcu 1951, możemy teraz spodziewać się, że ta praca pójdzie naprzód jeszcze z większym rozpędem. Radujemy się z tego widoku, albowiem w ten sposób wchodzimy do nowego zbiegu doświadczeń naszego wzrastania w łasce, znajomości i służbie, ponieważ to znaczy że podróżujemy do pozafiguralnego Faran – Królestwa. Jak chwalebną jest ta myśl że królestwo jest bliskie!

Nawołujemy na nieoczyszczonych członków pozafiguralnej Marii aby się oczyścili z błędnych doktryn i praktyk a powrócili do Prawdy Parousji aby mogli poznać wypełnienie się przepowiedni brata Russella w Prawdzie Epifanii, i aby zaczęli ogłaszać poselstwo pierwszego tomu itd. w jego czystości. Tęsknimy za czasem, kiedy oni też będę zebrani. Nie spodziewamy się że 60 grup przyłączy się do „dobrych Lewitów”, albowiem jak było podane powyżej, że ogółem mówiąc, odłamy Wielkiego Grona, które się sformowały, gdy pozafiguralna Maria była nieczysta, pozostaną takimi po jej oczyszczeniu się; albowiem każda grupa będzie niewątpliwie miała swe specjalne dzieło do spełnienia po swoim oczyszczeniu się, a przed opuszczeniem świata. Wszyscy radować się będziemy gdy nieprzyjaźń obecnie panująca pomiędzy ludem Bożym zamieni się na pokój i pojednanie (P. ’43, str 12, kol. 2, par. 1)! – P '51,124.

TP1952’107