MAŁŻEŃSTWO – Małżeńskie powinności i zobowiązania

      Pytanie – Jakimi są wspólne powinności oraz wyłączne zobowiązania wobec siebie chrześcijańskich mężów i żon?

      Odpowiedź — Pismo Święte oraz „duch… zdrowego zmysłu” –  Boska mądrość pochodząca „z góry” (2Tym. 1:7; Jak. 3:17) – pokazuje poświęconym mężom i żonom, że mają wobec siebie pewne wspólne następujące obowiązki:

       (1) Powinni się nawzajem miłować, lecz nie jedynie miłością seksualną, ale prawdziwą obowiązkową miłością i niesamolubną bezinteresowną miłością w jej ocenie, jedności serca, sympatii i ofierze (1Kor. 13; Efez. 5:25, 28; Kol. 3:14, 19; Tyt. 2:4).

       W tej miłości powinni nawzajem: (2) ufać sobie, (3) szanować się, (4) podobać się sobie (Rzym. 15:1-3; 1Kor. 7:32-34) i  (5) służyć sobie (Gal. 5:13).

       Wyłączne  zobowiązania  męża  są   następujące:  (l) miłowanie, (2) podtrzymywanie (Efez. 5:29; 1Tym. 5:8) i (3)  stanowienie  głowy   dla swej żony, tak  jak Chrystus  jest  Głową Kościoła (1Kor. 11:3-9; Efez. 5:23, 25; 1Piotra 3:7). To nie oznacza, że żona nie może mieć udziału w utrzymywaniu rodziny lub w pewnych niezwykłych przypadkach, na przykład niezdolności męża, być jedynym żywicielem rodziny. Zwierzchnictwo męża nie powinno być tyranią (VI tom, str. 607-610). On powinien starannie rozważać punkty widzenia swej żony na różne sprawy, chociaż odpowiedzialność za podjęcie ostatecznej decyzji spoczywa na nim.

       Wyłączne zobowiązania żony są następujące: (l) czcić (Efez. 5:33), (2) słuchać (Efez. 5:22, 24 Kol. 3:18; 1Piotra 3:4-6) i (3) być pomocą swego męża. (1Mojż. 2:18; Tyt. 2:5). Żona oczywiście nie powinna słuchać męża, gdy on prosi o czynienie czegoś niesprawiedliwego lub przeciwnego Boskim instrukcjom. Te ogólne powinności i zobowiązania mężów i żon są dobrymi wskazówkami do regulowania i podejmowania decyzji w wielu szczegółach należących do małżeńskiego życia. Z powodu upadku i wynikającej z tego niedoskonałości wszystkich mężczyzn i kobiet, mężowie i żony powinni być wyrozumiałymi, długo znoszącymi, cierpliwymi, wybaczającymi sobie a także okazującym dużo sympatii i taktu we wzajemnym postępowaniu.;

      Te powinności i zobowiązania stosują się nie tylko do poświęconych, lecz także do niepoświęconych usprawiedliwionych a nawet do nieusprawiedliwionych. Jednakże małżeństwa poświęcone mają więcej specjalnych stosownych przywilejów i błogosławieństw, których inne małżeństwa nie posiadają. A z powodu ich samozaparcia i zaparcia się świata oraz faktu, że życie ich jest ciągłym wzrostem i uprawianiem podobieństwa Chrystusowego, są w o wiele lepszej sytuacji, aby wiernie wypełniać swoje małżeńskie powinności i zobowiązania.

       Takimi specjalnymi przywilejami i błogosławieństwami poświęconych mężów i żon są na przykład: łączenie się we wspólnej modlitwie, studiowanie i rozpowszechnianie Prawdy oraz wspólna radość z wzajemnego towarzystwa. Mąż i żona, którzy modlą się i razem rozmawiają o sprawach Pańskich zachęcają, pomagają i wzmacniają się nawzajem we wspólnej wędrówce, a także pomagają sobie w pogłębieniu w nich oceny Boga, Chrystusa i Prawdy. W ten sposób cementują się podwójne związki chrześcijańskiej i małżeńskiej miłości. Tylko prawdziwie poświęceni mężowie i żony mogą w pełni ocenić to błogosławieństwo. Więcej rad odnoszących się do powinności i zobowiązań poświęconych mężów i żon znajduje się w tomie VI, rozdział 12 oraz w Z 1555, 4094, kol. 2,  5900.                                       (P ’77, 30)

TP1977’78