MAŁE STADKO – Kto ostatnim członkiem?

      Pytanie – Czy mamy jakie biblijne dowody, że br. Johnson był ostatnim członkiem Małego Stadka, który opuścił ziemię?

      Odpowiedź — W dodatku do myśli podanych w przemówieniu do braci wieczorem po pogrzebie możemy wziąć pod uwagę następujące punkty, które będą na wzmocnienie wiary naszej:

      (1) Józef (który przedstawia Brata Johnsona w małym obrazie) żył dłużej aniżeli Jakub (który przedstawia Małe Stadko w tym samym obrazie) Ci, co stanowczo oświadczają że są z klasy Jakuba, musieliby wytłumaczyć dlaczego Józef nie umarł wpierw.

      (2) W obrazie Ośmiu Wielkich Cudownych Dni 6-ta godzina rano odpowiadała październikowi 1949 r.; a więc 22 październik 1960, kiedy pierwsze zmartwychwstanie Chrystusa było uzupełnione, odpowiada godzinie 8:30 rano dnia zmartwychwstania Jezusa. W Present Truth na styczeń 1950, str. 7, czytamy „Zgodnie z Jezusowym zmartwychwstaniem rano ósmego Wielkiego Cudownego Dnia, jak przedstawione w Ew. Mat. 28:1-6, mamy zwiększoną pracę publiczną. To miało początek w powiększonej pracy pielgrzymskiej Braci Eschrich’a, Gavin’a Jolly’ego i Johnson’a. Nasza osobista praca pielgrzymska jest ograniczona do usług w naszym nowym Przybytku Epifanicznym, z powodu iż nie jesteśmy fizycznie zdolni do podróżowania od zboru do zboru.” Następnie czyni wzmiankę o pracy ewangelicznej, itd. Praca publiczna niewątpliwie posunie się i wielce wzrośnie według zarządzeń ostatniego członka Jezusa (w wielkim obrazie), gdy on był jeszcze w ciele. Tak samo jak uczniowie Pana doznali wstrząsu, a później zdziwienia, gdy się dowiedzieli o Jego zmartwychwstaniu, tak i my jesteśmy teraz wstrząśnięci i zdziwieni, wiedząc, że ostatni członek Jezusa (w wielkim obrazie) jest uzupełniony w zmartwychwstaniu. W każdym razie powinniśmy czuć w naszych sercach nieograniczoną radość.

      (3) Wyjątek z Listu do Efez. 4:11-13 również dopomoże nam w tej sprawie: „I tenże dał niektóre Apostoły, a niektóre proroki, a drugie ewangelisty; drugie też pasterze i nauczyciele; ku spojeniu [udoskonaleniu] świętych [Małego Stadka], ku pracy usługiwania, ku budowaniu ciała Chrystusowego; a iżbyśmy się wszyscy [Małe Stadko] zeszli w jedność wiary i znajomości Syna Bożego, w męża doskonałego [jednego Nasienia, Chrystusa jako nowe stworzenia w chwale – Epif. tom VI str 696, 713], w miarę zupełnego wieku Chrystusowego.” Prawdziwi święci mieli mieć ludzkich nauczycieli jako Boskie narzędzie mówcze tak długo jak długo pozostaną w ciele (Epif. tom 6 str. 700). Te urzędy Kościoła miały pozostać z Ciałem, „ażbyśmy się zeszli w jedność wiary… w męża doskonałego [jednego nowego Człowieka], w miarę zupełnego wieku Chrystusowego.” – Epif. tom VI str. 104. Od. czasu gdy ostatni „drugorzędny prorok Ciała Chrystusowego został zabrany z ziemi, nie ma już teraz generalnego nauczyciela dla Powszechnego Kościoła, i dlatego rozumiemy, że Chrystus [Głowa i Ciało] w chwale jest zupełny. Doskonały Człowiek w swoim uzupełnieniu, albowiem ten urząd miał istnieć tylko tak długo, a nie dłużej. – P’50, 193.

TP1951’23