KSIĘGA ENOCHA NIE NATCHNIONA PRZEZ BOGA

      Pytanie – Czy Księga Enocha jest natchniona przez Boga?

      Odpowiedź — Księga Enocha jest jednym z pseudoepigraficznych pism, tzn. z pism niejasnych gryzmołów (zazwyczaj romansopisarzy), którzy podstawili swoje prace literackie pod imiona sławnych mężów i pod ich imionami lub nazwiskami jako autorów, pisma te zostały rozpowszechnione; np. uczynili to pisarze tomu 7-go Wykładów Pisma Św. twierdząc, że był on pośmiertnym pismem Pastora Russella. Mamy całkiem sporą liczbę takich pseudoepigraficznych książek pochodzących z dawnych czasów, które zostały napisane przez pisarzy żydowskich i chrześcijańskich, np. Księga o Józefie i Asenacie, o Wniebowzięciu Mojżesza, o Testamencie Dwunastu Patriarchów, o Dyskusji Izajasza, o Widzeniu Izajasza, o tak zwanych Czterech Księgach Ezdrasza, o Księdze Jubileuszów i liczne apokryficzne księgi Nowego Testamentu.

      Niektóre więc pisma zostały częściowo napisane około r. 100 przed Chr., a częściowo około r. 150 po Chr. i około tego czasu zostały one zgromadzone i. wydane jako Księga Enocha. Marny wiele powodów do wierzenia, że księga ta i wszystkie inne księgi pseudoepigraficzne nie są natchnione: (l) Tak. lud żydowski jako kustosz Starego Testamentu, jak i Kościół Chrześcijański jako kustosz obu Testamentów nie przyjęli tych ksiąg jako pochodzących z Boskiego natchnienia, a co Bóg kazałby im uczynić jako kustoszom Jego natchnionego Słowa, gdyby one były Boskiego natchnienia; (2) żadna z tych ksiąg nie jest skonstruowana na podstawie biblijnego liczbowania, które jest podstawą wszelkich Pism Boskiego natchnienia; (3) 66 desek, słupów i zespolonych drągów przybytku wyklucza z natchnienia wszelkie księgi, oprócz 66 ksiąg, które stanowią naszą Biblię; (4) wszystkie te księgi poza księgami Biblii zawierają w sobie błędy; (5) większość z nich, włączając Księgę Enocha, zawiera proroctwa dane już po wypełnionych wydarzeniach, o których one świadczą jako o przepowiedniach; (6) wszystkie te księgi zawierają mniej lub więcej przezroczystego anachronizmu; i (7) wszystkie z nich były religijnymi powieściami za ich czasów i tak były one zrozumiane w tych czasach, tak jak np. Ben Hur, Tytus, Towarzysz Krzyża, Książę Domu Dawidowego itp., są religijnymi powieściami w naszych czasach. Nie powinniśmy uważać żadnej księgi, oprócz Biblii, że jest ona Boskiego natchnienia. (P’73, 92)

TP 1974’95