KORNELIUSZ – Stanowisko Korneliusza przed Bogiem

      Pytanie – Czy w skończonym obrazie obozu stanowisko Korneliusza przed Bogiem, jakie zajmował nim przyszedł do niego Apostoł Piotr (co opisane jest w 10 i 11 rozdziale Dziejów Apostolskich), który przyniósł mu “słowa” zbawienia, było takie samo czy inne niż stanowisko należących do Obozu Epifanicznego?

      Odpowiedź — Stanowisko Korneliusza jest zupełnie inne! Jak to wyraźnie wykazano w Ter. Pr. Nr 372, str. 2 tego numeru oraz we wzmiankach występujących w Strażnicach i w innych pismach br. Russella, który pisze, że “Korneliusz, musiał dowiedzieć się o Panu Jezusie z punktu widzenia prawdy. Musiał okazać wiarę w Jezusa jako swego Odkupiciela [czego nie uczynił przed przyjściem Piotra] zanim [kursywa nasza] oznaki jego pobożności mogły być w ogóle brane pod uwagę przez Boga”. Korneliusz, dowiedział się [od Apostoła Piotra], że stawszy się naśladowcą Jezusa [którym dotąd nie był] oraz podjąwszy starania mające na celu czynienie woli Bożej, przedstawionej przez Jezusa, osiągnie harmonię z Boskimi postanowieniami” (Z 5321, akap. 5 i dalej).

      Korneliusz był człowiekiem pobożnym, bojącym się Boga i, jak mówi Biblia, “ten się zawsze Bogu modląc …” (Dz. Ap. 10:3), bez względu na to, jaką miarę poświęcenia posiadał i jak dalece się nawrócił zanim przybył Piotr, oczywiście “nie pokutował i nie wierzył PRAWDZIWIE [podkreślenie nasze]” “w Jezusa jako zbawiciela i króla” (E 10, str. 209; E 5, str. 420). Jasne jest, że dopóki Piotr nie przyszedł, Korneliusz nie mógł otrzymać usprawiedliwienia, ponieważ “nie pokutował i nie wierzył PRAWDZIWIE [podkreślenie nasze] w Jezusa jako zbawiciela”. Dopiero po okazaniu wiary w Jezusa jako swego Odkupiciela, został usprawiedliwiony i stał się “PRAWDZIWIE [podkreślenie nasze] pokutującym i wierzącym” “w Jezusa jako zbawiciela i króla”.

      Zupełnie inaczej ma się rzecz z tymi z Obozu Epifanicznego w skończonym obrazie. Nie są oni w stanie nieusprawiedliwienia, tak jak Korneliusz przed przybyciem Piotra. Oni są “PRAWDZIWIE [podkreślenie nasze] pokutującymi i wierzącymi” osobami (E 10, str. 209), które “będą trwać w wierze w Jezusa jako zbawiciela i króla” i które są “próbnie usprawiedliwione” — włączeni są tu również “nawróceni, lojalni żydzi” (E 5, str. 420; E 10, str. 649, 672). W E 10 na stronie 209 istnieje wyraźne rozróżnienie w tym względzie, które brzmi następująco: “Obóz wieku Ewangelii przedstawia stan nieusprawiedliwionego [kursywa nasza] ludu Bożego, podczas gdy [na zasadzie kontrastu] Obóz Epifaniczny w skończonym obrazie wyobraża stan prawdziwie pokutujących i wierzących [to znaczy usprawiedliwionych], lecz nie poświęconych żydów i pogan”.

      Gdy nadejdzie czas, że Jezus będzie gotów rozpocząć swe pośredniczące rządy, wszyscy znajdujący się w Obozie Epifanicznym będą usprawiedliwionymi wierzącymi w Jezusa jako zbawiciela i króla, włączając nawróconego cielesnego Izraela. Faktycznie, znaczna liczba tych żydów i pogan poświęci się wtedy, to znaczy stanie się Poświęconymi Obozownikami Epifanii. Z tego wynika, że ci w Obozie Epifanicznym w owym czasie będą mieli zupełnie inne stanowisko niż Korneliusz, zanim przyszedł do niego Piotr, to znaczy nieusprawiedliwionego. P ’85, 45.

TP 1987’31