KADZIDŁO – Ofiarowanie go po śmierci ostatniego Kapłana

      Pytanie – Dlatego że ostatni Kapłan przeszedł z miejsca Świętego do miejsca Najświętszego czy jest możliwym aby nowe stworzenia obecnie na ziemi ofiarowali kadzidło przy pozafiguralnym Złotym Ołtarzu?

      Odpowiedź — Nie. Kadzidło było tam ofiarowane tylko przez Kapłanów. Było ono ofiarowane „za modlitwy wszystkich świętych na złotym ołtarzu, który jest przed tronem” (Obj. 8:3, tłumaczenie Diaglotta). Anioł, który „przyszedł i stanął przed ołtarzem, mając kadzielnice złotą”, przedstawiał Chrystusa, Głowę i Ciało (E Tom 6, str. 123; E Tom 9, str. 374) – a nie tylko Głowę, albowiem Jego ofiara była ukończona dawno przed tym. Kadzidło w tym wierszu odnosi się do ofiary pozafiguralnego Kozła Pańskiego, i było ofiarowane za modlitwy wszystkich świętych, nawet za ostatniego członka (pozafiguralnego Zacharyjasza), którego sprawiedliwa krew była wylana jako część „ofiarowanego życia Kościoła” (Strażnica 1913, str. 181). Zatem nie ma klasy Chrystusowej po śmierci pozafiguralnego Zacharyjasza; a każde nowe stworzenie lub członek Klasy Młodociano Godnej, który obecnie usiłuje ofiarować kadzidło na Złotym Ołtarzu, działa przeciw zarządzeniom Bożym i znajduje się w niebezpiecznym stanie, zależnie, ma się rozumieć, do jakiego stopnia grzeszy przeciw światłu; albowiem „od każdego, komu wiele dano, wiele się od niego upominać będą” (Łuk. 12:48). Posłannik Epifanii, w P. ’22, str. 45, par. 4, ostrzegał braci jak następuje, „W obrazie, żaden Lewita nie mógł prawnie ofiarować kadzidło Panu. Gdyby to usiłował czynić, byłoby to buntem, za który kara byłaby śmierć (4Moj. 16:5,11,16-22, 35-40).” Wprawdzie, te nowe stworzenia które grzeszą przeciw światłu które Pan daje im, a przystępują aby ofiarować kadzidło są „grzesznikami przeciw własnym duszom” (4Moj. 16:38). Mając serdeczną miłość dla tych, którzy za daleko postąpili, a których jeszcze, moglibyśmy „przez postrach do zbawienia przywieść, z ognia ich wyrywając, mając w nienawiści i suknie, któraby była od ciała pokalana” (list Judy 23), my w imieniu Pańskim prosimy ich aby odwrócili się od buntowniczego postępowania („buntu, za który kara byłaby śmierć”), i pokutowali dopóki przebaczenie można otrzymać (Żyd. 6:4-6). To jest zgodne z tym, co brat Russell powiedział, tj. że przyjdzie czas specjalnego zbawienia dusz – przy końcu Wieku po wzięciu do Chwały Małego Stadka, gdy Wielkie Grono będzie na ostatniej próbie na życie lub śmierć (Przedruk Strażnic, str. 3089, kol. 2). Mamy wielką radość (Łuk. 15:7, 10; Jak. 5:20) z powodu tego, że pewna liczba, braci odwróciła się niedawno od fałszywych przedstawień Szatana i jego ułudy, a przyszła z powrotem do błogosławionej Prawdy Parousji i Epifanii. Oby oni nadal oczyszczali swe szaty, czyniąc je białymi w krwi Barankowej (Obj. 7:14-17)! Chwalimy Pana i oddajemy Jemu dzięki za ich oczyszczenie! (P. `52,44).

TP1953’93