JUDASZ, SPŁODZENIE Z DUCHA I WTÓRA ŚMIERĆ.

      Pytanie – Jeżeli tylko ci, którzy posiadali błogosławieństwa wymienione do Żyd. 6:4, 5, włączając spłodzenie z Ducha, mogli być na próbie do życia w Wieku Ewangelii, to jak to jest możliwe, że Judasz poszedł na Wtóra Śmierć (Mat. 26:24; Mar. 14:21; Jan 6:70; 17:12) przed wylaniem świętego Ducha w Zielone Świątki?

      Odpowiedź — Judasz posiadał to, co Bóg przez pewien czas uważał i traktował jako dokładny równoważnik usprawiedliwienia do życia i spłodzenia z Ducha, tzn., że przyjmując dwunastu Apostołów i siedemdziesięciu jako Drugorzędnych Proroków w Kościele (1Kor. 12:28) przez udzielenie im wstępnego pomazania Bóg pokazał, iż udzielił im naprzód usprawiedliwienia do życia; a przez danie im tych dwóch najwyższych urzędów w Kościele Bóg umieścił ich w Ciele Chrystusowym. W ten sposób Bóg pokazał, że postawił ich na próbę do życia. On więc sprawił, że przed Zielonymi Świątkami ich imiona były zapisane w Barankowej Księdze Żywota (Łuk. 10:20; Żyd. 12:23). Jako część Kozła Pańskiego byli oni przed Zielonymi Świątkami przywiązani do drzwi Przybytku. Zgodnie z tym, mogli oni modlić się: „Ojcze nasz” i dlatego przy licznych okazjach Jezus nazywał Boga ich Ojcem.

         Okup był już złożony na Ołtarzu (zob. Komentarz Ber. na Mat. 9:2), a oni byli uczestnikami Pana w Jego urzędzie i cierpieniach, więc Bóg w tych powyżej wymienionych warunkach musiał uprzednio dać im usprawiedliwienie do życia. Stąd też przed spłodzeniem z Ducha, ktokolwiek z nich przez popełnienie zupełnie świadomego grzechu mógł pójść na Wtóra Śmierć. Jednak to niebezpieczeństwo pójścia na Wtóra Śmierć przed spłodzeniem z Ducha ograniczało się tylko do tych szczególnych 82 osób, a wstępnym warunkiem do tego było: usprawiedliwienie do życia, wstępne pomazanie, udział w dwóch najwyższych urzędach w Kościele, jako specjalni pomocnicy Jezusa i zapisanie ich imion w Barankowej Księdze Żywota. Ponieważ inni nie mieli tych przywilejów, więc nie mogli być w niebezpieczeństwie związanym z tymi przywilejami — niebezpieczeństwa Wieku Ewangelii obejmują tych, którzy stoją na ostatecznej próbie do życia- Zatem Judasz wierząc i wiedząc, że zdradzał Mesjasza (Mat. 26: 21—25), zniweczył całkowicie swoje przywileje i poszedł na Wtóra Śmierć. P. ’74, 47.

TP 1975’93