JOAZ – Czy pozafiguralny już zabity?

      Pytanie – Jeśli pozaobrazowe ukamienowanie już nastąpiło, czy wypełniły się jakieś następne zdarzenia w tym pozaobrazie n.p. zachorowanie pozaobrazowego Joaza i zabicie go przez synów Amonitki i Moabitki (2Kron. 24:25, 26)?

      Odpowiedź — Tak. Było to po śmierci prezydenta Roosevelta gdy Brat Johnson przerwał ogólne rozdzielanie nadzwyczajnego Nr 121 (patrz drugie ogłoszenie w P 1945, str 112), a około pół roku później wskazał na wynikające spełnienia. Zauważ jego wyjaśnienie w P 1946, str. 7 par. 4: „Poprzednio wyjaśniliśmy figurę Joaza judzkiego jako stosującą się do rozdziału państwa i kościoła w Ameryce. Krótki przegląd jego dopomoże nam do lepszego zrozumienia wielkiego znaku czasów obecnie spełniającego się. Joaz przedstawia wiernie utrzymywaną tę politykę w administracjach Hardinga, Coolidge’a i Hoovera, a ta polityka zrobiła kompromis przez rzekomy alians między administracją Roosevelta a rzymskim kościołem, zwłaszcza rzymską hierarchią. Protest Zachariasza i jego współkapłanów przeciw bałwochwalstwu Joaza jest figurą na protesty zwolenników Świecko Misyjnego Ruchu Epifania [Laymen’s Home Missionary Movement] przeciw owemu rzekomemu aliansowi; a ich morderstwo symbolizuje odcięcie od społeczności i ochrony tych zwolenników ze strony przedstawicieli państwa i kościoła. Należy sobie przypomnieć że Joaz następnie zachorował, jako kara zesłana przez Boga i to symbolizuje postępujące osłabienie tej kompromisowej polityki. Żyjemy teraz (1 stycznia 1946) w czasie zabijania tej kompromisowej polityki przez syna pozaobrazowej Moabitki i przez syna pozaobrazowej Amonitki. Należy przypomnieć sobie że na podstawie tego symbolicznego morderstwa przewidujemy że ta kompromisowa polityka będzie skazana na śmierć przez partię w rzymskim kościele (syna Moabitki) i partię w protestańskim kościele (syna Amonitki). Jak to zabicie przedstawia się w pozafigurze? W następujący sposób: Cały czas była w rzymskim kościele partia, która pragnęła pogodzić się a potem połknąć protestantyzm, oraz widząc, że wyżej wspomniany rzekomy alians stoi na zawadzie ich zamiarom, była w opozycji temu rzekomemu aliansowi. Te wypadki coraz więcej wpływają na rzymską opinię przeciw owemu aliansowi w jego najwyższym wyrazie – rzekomo dyplomatycznym stosunkom między Stanami Zjednoczonymi a papieżem pod wykrętnym pozorem osobistego przedstawiciela prezydenta przy Watykanie. Następujące organizacje protestańskie protestują przeciw takiej rzekomej dyplomacji, jak n.p. Federacja Kościołów, Krajowa Konferencja Baptystów, niektóre luterańskie synody, Siedmiodniowi Adwentyści, podając jako przyczyny że p. Roosevelt po śmierci nie może mieć tam osobistego przedstawiciela, że to zakrawa na unię państwa z kościołem, że to przysparza jednemu kościołowi nadmierne korzyści w stosunku do innych. W rezultacie prezydent Truman odwołał p. Myrona Taylora i niezadługo odwoła jego asystentów w misji watykańskiej. W ten sposób pozafiguralny Joaz (judzki) zostaje zabity przez partie rzymskie i protestańskie”.— P 1951, 21.

TP 1951’46