JEZUS – Dlaczego Jezus stał się istotą ludzką

      Pytanie – Dlaczego zachodziła potrzeba, ażeby Jezus, Syn Boży stał się istotą ludzką?

      Odpowiedź — W Ew. Jana 1:14 czytamy, że „Słowo ciałem się stało i mieszkało między nami”. Właśnie Ten, który jest określony jako „początek stworzenia Bożego” (Obj. 3:14) stał się ciałem — stał się istotą ludzika. On opuścił chwałę, którą miał u Ojca pierwej niżeli świat był (Jan 17:5), „przyjąwszy kształt niewolnika, stawszy się podobny ludziom; i postawą znaleziony jako człowiek, sam się poniżył, będąc posłusznym aż do śmierci, a to śmierci krzyżowej” (Filip. 2:7, 8); „mało mniejszym stał się od aniołów [ludzką istotą] dla ucierpienia śmierci” — „aby z łaski Bożej za wszystkich śmierci skosztował” (Żyd. 2:9).

      Sprawiedliwość prawa Bożego jest absolutna: oko za oko, ząb za ząb i życie za życie (2Moj. 21:23—25). Jeżeli istniała jakaś możliwość zbawienia rodzaju ludzkiego, to zachodziła konieczność, ażeby doskonały człowiek umarł za doskonałego- człowieka Adama, który utracił życie ludzkie dla siebie i rodzaju będącego w jego biodrach, kiedy zgrzeszył (Rzym. 5:17—19; 1Kor. 15:22). Przeto Syn Boży przeszedł karnację — „stał się ciałem”, aby stać się tym okupem (odpowiednią ceną), mogącym odkupić Adama i jego rodzaj. On stał się doskonałym człowiekiem, takim jakim był Adam — stąd odpowiednia cena. Był On „święty, niewinny, niepokalany, odłączony od grzeszników” (Żyd. 7:26). Józef nie był Jego ojcem, gdyż w przeciwnym razie Jezus byłby urodzony w grzechu, a zatem niezdolny aby dać okup za Adama i Jego rodzaj (Ps. 49:8). Jezus narodził się z dziewicy a Jego Ojcem był Bóg. Możemy więc dziękować Bogu za narodzenie się Jezusa jako> ludzkiej istoty, albowiem On jest jedyną naszą nadzieją zbawienia (Dz. 4:12)!

         (B.S.’61, 94)

TP 1966’93