JEZUS – Czy poszedł do piekła?

      Pytanie – Czy Jezus rzeczywiście poszedł do piekła, kiedy umarł?

      Odpowiedź — Izaj. 53:12, mówiąc proroczo o Jezusie, podaje, że On „wylał na śmierć duszę swoją”. Przez Jego duszę Pismo Święte rozumie Jego życie, Jego istotę, a zgodnie z 1Moj. 2:7 człowiek nie ma duszy, lecz jest duszą. Jezus stał się człowiekiem, aby dać Swoje życie, Swoją duszę, jako odpowiadającą cenę, jako ofiarę okupu, za Adama i cały rodzaj ludzki, który znajdował się w biodrach Adama, kiedy zgrzeszył (Rzym. 5:18; 1Tym. 2:5,6; Żyd. 2:9).

      Kiedy Jezus umarł, to nie zrobił jedynie wrażenia, że umarł, ale On umarł rzeczywiście. Jego ludzkie życie było całkowicie zniszczone. On przebywał w nieświadomym stanie śmierci aż do trzeciego dnia, kiedy Bóg wzbudził Go „z martwych” (Dz. 10:39,40; Rzym. 8:11). Jezus nie poszedł do miejsca wiecznych mąk – to mit wymyślony przez pogan, który przez błędy Ciemnych Wieków i tych, którzy je popierali, przedstawił Boga jako jeszcze bardziej niegodziwego.

      Rzym. 6:23 uczy nas, że „zaplata za grzech jest śmierć”. Jak na ironię, ci którzy nauczają przeciwnie, że zapłatą za grzech nie jest „śmierć”, ale życie wieczne w mękach – w miejscu, które niewłaściwie nazywają „piekłem” – nieświadomie wysyłają siebie na rzekome wieczne męki, ponieważ Jezus nigdy nie zapłacił takiej ceny za ich zbawienie. Aby zapłacić taką cenę, Jezus musiałby pójść na wieczne męki.

      Piekło wyjaśnione w Biblii

      Słowo „hell” [w j. polskim tłumaczone jako „piekło” – przyp. tłum.] w Biblii jest angielskim tłumaczeniem wielu hebrajskich i greckich słów. Jedno ze słów Starego Testamentu przetłumaczone jako heli jest hebrajskim słowem szeol, a odpowiadającym mu słowem w Nowym Testamencie jest greckie słowo hades. Oba te słowa są stosowane w Biblii dla określenia grobu, nieświadomego stanu wszystkich dusz po śmierci, dobrych i złych, z którego jedynie wzbudzenie ze stanu śmierci może zbawić każdego z nich (Dan. 12:2; 1Kor. 15:22).

      Innym słowem przetłumaczonym w Nowym Testamencie jako „heli” jest gehenna. Jednakże to słowo jest najczęściej stosowane w Piśmie Świętym do opisania całkowitego i wiecznego zniszczenia, bez żadnej możliwości wzbudzenia ze śmierci. Ten stan jest zachowany tylko dla rozmyślnych grzeszników.

      Ten stan wiecznego unicestwienia jest zobrazowany w Księdze Objawienia przez „jezioro ognia”, gdzie jest również nazwane „wtóra śmiercią” (Obj. 20:12-15; 21:8). W Obj. 20:14 jest uczyniona wyraźna różnica pomiędzy pierwszym „piekłem” (hadesem) i drugim „piekłem” (jeziorem ognia), przez wskazanie, że pierwsze „piekło” było wrzucone w „jezioro ognia”. Wyjaśnić to można w ten sposób, że kiedy wszyscy, którzy są w hadesie (w stanie śmierci Adamowej w grobie) będą wzbudzeni ze śmierci w czasie Królestwa Chrystusowego, to wówczas właściwe będzie powiedzenie, że pierwsze „piekło” zostanie zniszczone na zawsze.

      To, że Jezus poszedł do piekła kiedy umarł, dostrzegamy w Dz. 2:27, 31 (por. Ps. 16:10): „Albowiem nie zostawisz duszy mojej w piekle”; „nie została dusza Jego w piekle”. W Dz. Ap. słowo hades zostało oddane jako „piekło”, pokazując że dusza Jezusa, lub Jego istota, miała pozostać w stanie śmierci jedynie na pewien czas – w Jego przypadku, przez części trzech dni. Zastosowanie przez Apostoła Piotra słowa gehenna w tych wersetach byłoby niewłaściwe, gdyż sugerowałoby, że Jezus był rozmyślnie niegodziwym grzesznikiem, a zatem nie mógłby otrzymać zmartwychwstania – obu tym myślom Pismo Święto bez wątpienia zaprzecza.

      Aby sprawdzić każdy z wersetów Pisma Świętego, w którym występuje słowo „piekło” [„heli” w j. angielskim – przyp. tłum.], prosimy przeczytać naszą broszurkę pt. Piekło Biblii; a wyjaśnienie przypowieści o „bogaczu w piekle” znajduje się w TP '84,114-123.

Sz.B. 2003,44