JEHOWA I JEZUS – Dwie oddzielne istoty

      Pytanie – Niektórzy twierdzą, że Jezus jest Jehową, że Jezus i Jehowa są tą samą osobą, czy istotą, pod dwoma różnymi imionami. Czy to jest zgodne z Pismem Świętym ?

      Odpowiedź — Nie! Wiele wersetów Pisma Świętego uczy czegoś przeciwnego i jasno dowodzi, że Jehowa i Jezus są dwiema oddzielnymi i różnymi osobami lub istotami. Zauważmy dla przykładu Ps. 110:1, który wyraźnie potwierdza, że Jezus nie jest Jehową: „Rzekł Pan [użyty tutaj tetragram (JHVH lub YHWH) dotyczy Jehowy] Panu [hebrajskie adon, nie Jehowie, lecz Jego Synowi] memu [Dawida]: Siądź po prawicy mojej [Jehowy], dokąd nie położę [Jehowa] nieprzyjaciół twoich [Jezusa] podnóżkiem nóg twoich”. Tutaj są Oni wyraźnie odróżnieni jeden od drugiego i jest pokazane, że nasz Pan Jezus nie jest Jehową.

     Zwróćmy także uwagę na Izaj. 6:1, 3, 5, 8, 11, 12, które to wersety traktują o naszym Panu Jezusie i o Jehowie jako oddzielnych i różnych istotach. W wersetach 1, 8, 11 jest mowa o naszym Panu Jezusie pod hebrajskim określeniem Adonai, co jest sygnalizowane angielskiemu czytelnikowi, np. w KJV, RSV itp. przez nazwanie Go „Pan” z dużą tylko pierwszą literą. Lecz w w. 3, 5, 12 hebrajskim słowem jest JHVH lub YHWH, tzn. Jehowa, co jest sygnalizowane w KJV, RSV itp. przez nazwanie Go PAN, pisanym w całości dużymi literami. Zarówno Jehowa, jak i Jezus mieszczą się w w. 8 w zaimku „nam” w pytaniu w przedludzkim stanie Jezusa: „Kogóż poślę? A kto nam pójdzie?” Fakt, iż te dwa określenia – Adonai i JHVH – występują w Izaj. 6, pierwsze dla nazwania Jezusa, a drugie Jehowy, jednoznacznie dowodzi, że Jezus nie jest Jehową. Jezus jest tutaj pokazany jako przedstawiciel Jehowy, nie sam Jehowa.

     W wielu innych miejscach Jezus jest wyraźnie odróżniony od Jehowy, co ponad wszelką wątpliwość potwierdza, iż nie jest On Jehową. Dla przykładu: Jezus jest sługą Jehowy, nie samym Jehową (Izaj. 42:1, 6, 19; 52:13; 53:11). Jest On ramieniem, narzędziem Jehowy, nie samym Jehową (Izaj. 53:1).

    Jest Synem Jehowy, nie samym Jehową (Ps. 89:27; 2:7, 12 por. z Dz. 13:33; Żyd. 1:5; 5:5). Jest aniołem Jehowy, nie samym Jehową (1Moj. 22: 11, 15; 2Moj. 3:2; 4Moj. 22:22-27, 31, 34, 35; Ps. 34:8). Jest towarzyszem Jehowy, nie samym Jehową (Zach. 13:7; Przyp. 8:30).

     Powyższe wersety, razem z wieloma innymi, wyraźnie dowodzą, że imię Jehowa należy wyłącznie do Najwyższego Boga, Ojca Jezusa Chrystusa, i nigdy nie powinno być stosowane do Jezusa, Syna Jehowy.

Sz.B. 1995’94