GRZESZNIK – Właściwy kierunek dla grzeszników

      Pytanie – Co ma czynić osoba, która popełniła grzech lub grzechy, uważane przez nią za mniej lub więcej świadome?

      Odpowiedź — Przede wszystkim niech nie ulega pokusie Szatana, który chciałby ją nakłonić do wierzenia, że popełniła grzech na śmierć, że nie ma już więcej nadziei dla niej i że przeto jest rzeczą zbyteczną próbować przyjść z powrotem do harmonii z Bogiem, prawdą i sprawiedliwością. Zamiast tego należy pamiętać, że „sprawiedliwy siedemkroć upada, przecie zaś powstaje” (Przyp. 24:16). Udaj się w modlitwie do Boga w imieniu naszego Zbawiciela Jezusa Chrystusa i zapewnij Go o twojej szczerej pokucie (2Kor. 7:9-11; Psalm 32; 51; 130), o twoim pragnieniu jego przebaczenia i o twoim postanowieniu postępowania w przyszłości po właściwej drodze. Niech taka osoba prosi Boga o przebaczenie grzechów w imieniu i przez zasługę Jezusa (Łuk. 11:4; 15; Dzieje 13:38, 39; Rzym. 3:24-26; Kol. 1:14, 20-22; 1Jana 1:9; 2:1, 2, 12; Izaj. 1:18) i niech będzie pewna, że w ten sposób postępując zarówno Bóg jak i nasz Pan Jezus są gotowi przebaczyć i przyjąć ją z powrotem (Psalm 34:19; Izaj. 57:15; Ew. Jana 6:37; Mat. 11:28, 29; 18:21, 22). Niech zostawi to Bogu, jakie „chłosty” On uzna za stosowne jej wymierzyć z powodu samowoli w jej popełnionych grzechach, godząc się znosić te „chłosty” bez szemrania jako karanie, które On na nią ześle w miłości (Żyd. 12:1-13). Fakt, że ktoś popełnił grzech w mniejszym lub większym stopniu świadomy, a jednak jest skruszony i szuka przebaczenia, jest dobrym dowodem, że nie popełnił on grzechu na śmierć, grzechu niewybaczalnego. Ponieważ w wypadku tych, którzy popełnili grzech na śmierć, jest niemożliwe, „aby się zaś odnowili ku pokucie” (Żyd. 6:4-6).

      B. S.`62, 7-1

TP1968’64