GODZINA – Wypełnienie Obj. 17:12-18
Pytanie – Czy rzeczy wspomniane w Obj. 17:12—18 weszły w stadium wypełnienia?
Odpowiedź — Wierzymy, że dziesięć grup językowych narodów (dziesięć rogów, w. OBJ. 17:12) otrzymały autorytet (grecki wyraz exousia użyty tutaj znaczy autorytet lub upoważnienie a nie moc, która po grecku jest dunamis) na symboliczną godzinę z papiestwem, bestią. Wierzymy, że ta symboliczna godzina zaczęła się wypełniać od podpisania traktatu watykańskiego i konkordatu przez przedstawicieli faszystowskiego rządu włoskiego i papiestwa w dniu 11 lutego 1929 roku (Ter. Pr. ’32, str. 15, 16, 30, 31).
W E5,442, 443 podane są różne możliwe długości godziny z Obj. 17:12 z wyprowadzonym wnioskiem, lecz „nie stanowczo ani dogmatycznie”, że to była 1/12 z 40-letniego dnia okresu żęcia — 3⅓ roku — i że trwała od „11 lutego 1929 roku do 11 czerwca 1932 roku”.
W E3,363-371 brat Johnson wytłumaczył 2Król. 9: 1—10 opisując tajemnicze pomazanie antytypowego Jehu (konserwatywna klasa pracująca) w celu obalenia antytypowego Jorama izraelskiego (sprzymierzona Europa), Ochozyjasza judzkiego (Ameryka mniej lub więcej autokratyczna i pomagająca sprzymierzonej Europie) i Jezabeli (Kościół Rzymskokatolicki). To tajemnicze antytypowe pomazanie jest przedstawione jako rozpoczynające się w 1929 roku a uzupełnione do 11 czerwca 1932 roku.
Brat Johnson później wyjaśnił Obj. 18:6, przedstawiając „dwójnasób” jako będący okresem wynoszącym dwa razy 3⅓ roku lub 6⅔ roku, trwający od lutego 1929 do października 1935 roku, a potem „dwójnasób oddając” (podwajając — diaglot), co daje drugie 6⅔ roku lub 13⅓ roku, rozciągając się od października 1935 do lutego 1949 roku (P ’44, 11; '45,7; Ter. Pr. ’48, str. 6; ’49, str. 20; P '50,7). On wierzył, że do lutego 1949 wszystkie dziesięć rogów, włączając róg słowiański, miało swoją godzinę autorytetu z bestią Ter. Pr. ’48, str. 6), że okres planowania rewolucji rozpoczął się a jego okres walki nastąpi w jakimś czasie potem (P '49,80).
Nawet gdybyśmy wzięli alternatywną możliwość długości godziny Obj. 17:12, która jest wzmiankowana w E5,442, mianowicie 1/24 z 1000-letniego dnia — 41 2/3 roku — okres od lutego 1929 do października 1970, to godzina dotąd skończyłaby się już ponad dziesięć lat temu.
Niektóre z narodów z dziesięciu grup językowych, takie jak, Hiszpania, Portugalia, itd., jeszcze podtrzymują ścisłe związki z papiestwem lub wchodzą w bliższą społeczność z nim. Inne, takie jak Polska, złagodziły niedawno niektóre restrykcje wobec papiestwa. Szefowie rządów i wybitni urzędnicy różnych narodów kontynuowali praktykę składania wizyt i konsultowania się z papieżami od czasu do czasu a obecny papież w swych podróżach po całym świecie konferował z licznymi szefami rządów i państw oraz z urzędowymi prominentami narodów. Jednakże zdaje się być widocznym, że godzina autorytetu dziesięciu rogów z bestią zakończyła się.
Obj. 17:13—17 także wydaje się, zaczęło się wypełniać. Jedna rada lub myśl, którą te dziesięć grup językowych narodów miały, mimo ich wielu sprzecznych interesów, jest wytłumaczona w w. 13: „i moc [dunamis] i zwierzchność [exousia] swoją bestyi podadzą”. To zdaje się, że zostało dokonane przez te narody działające indywidualnie i w układach kombinacyjnych.
Nie spodziewaliśmy się, aby te narody uczyniły, na przykład, tak jak postąpił król angielski Jan bez Ziemi, gdy dał papieżowi Innocentemu III moc i autorytet, aby się stał aktualnym zwierzchnikiem Anglii a sam potem przyjął z powrotem królestwo jako lenno od papieża. Raczej spodziewaliśmy się, że, ogólnie rzecz biorąc, te dziesięć grup językowych narodów będą podtrzymywać swoją mocą i autorytetem papieskie autokratyczne teorie w jego obronie i działalności na rzecz podtrzymywania obecnego porządku rzeczy przeciw radykalistom i one realizowały takie podtrzymywanie.
O dziesięciu grupach językowych narodów jest powiedziane, że będą toczyć wojnę z Barankiem (w. 14). Nasz Pan był zaangażowany w udzielaniu takich prawd, które coraz bardziej nadawały kształt sprawie zupełnego obalenia imperium szatana, któremu miała towarzyszyć gwałtowna walka armagedonu i anarchii. Ponadto, On też kształtował bieg wydarzeń i ogólne warunki tak, by prowadziły do tych samych rezultatów. Narody starały się i nadal będą wzrastająco się starały tłumić, odwracać, przekręcać i fałszywie przedstawiać takie prawdy, przeciwstawiając im swoją propagandę, mającą na względzie cel zachowania obecnego stanu rzeczy.
Ponadto, narody usiłowały i będą usiłowały poskromić, odwrócić, przekręcić i neutralizować te ruchy i wydarzenia, które przejawiają tendencję do zniszczenia tego, co aktualnie stanowi imperium szatana. Sroższe prawa oraz gwałtowniejsze zakazy i nakazy były i będą wprowadzane w życie, celem obalenia radykalnych ruchów, w miarę jak wzrastająco bywają ożywiane przez wyżej wyszczególnione prawdy, wydarzenia i ruchy. Tłumienie stawało się i nadal będzie się stawało coraz bardziej aktywne przeciwko uczestnikom szerzenia takich prawd i wynikłych ruchów oraz wydarzeń.
Tak więc, zajmując stanowisko przeciwne działaniu Baranka, a dotyczące spraw związanych z obaleniem imperium szatana, narody walczyły i będą walczyć z Barankiem. Lecz ich wysiłki okażą się daremne, jakkolwiek arbitralne i ograniczające wolność mogłyby być, ponieważ Baranek jako Król królów i Pan panów zwycięży je, udzielając tak rozległych i wpływowych prawd nieprzyjaznych imperium szatana i w konsekwencji wzbudzające takie ruchy z wypływającymi z nich wydarzeniami, które popsują szyki, udaremnią i wprowadzą narody w głębokie zakłopotanie, tak że każdy odwetowy cios przybliży tylko katastrofę, która spadnie na ich głowy i zmusi je do wejścia w walkę armagedonu i do anarchii. Wierne Maluczkie Stadko – „powołani i wybrani i wierni” (w. 14, porównaj 2:26,27; 19:14) — współpracując z Barankiem w tej walce, odniesie z Nim zwycięstwo.
Wiersz 15 (i także 18) opuszczamy jako już wyjaśniony. Nienawiść w wierszu 16 przyjmujemy w znaczeniu potępienia i czynienia zła. Powodem, dla którego podajemy takie znaczenie nienawiści jest to, iż oryginał wiersza 16 mówi nie tylko, że dziesięć rogów będzie nienawidzić wszetecznicę (Kościół Rzymskokatolicki), lecz że bestia (zob. ASV) też będzie ją nienawidzić. Jak może papiestwo być doprowadzone do znienawidzenia — potępienia i wyrządzenia zła — Kościoła Rzymskokatolickiego, którym kieruje? Być może nacisk, na który ten Kościół będzie wystawiony przez tych dziesięć grup językowych odwracających się od niego, skłoni go do takich ustępstw wobec tych narodów, jakie będą przeciwne papieskim teoriom i planom a tym samym ono rozgniewa się na Kościół i złośliwie opuści go, by stał się łupem tych narodów.
Dziesięć rogów ma uczynić Kościół spustoszonym w znaczeniu wycofania swego poparcia dla niego, opuszczając go tym sposobem jako symboliczną wdowę (Obj. 18:7). Uczynią ją nagą w sensie takiego wyjawienia jego złych czynów, aby uczynić jego sromotny charakter znanym i wzgardzonym. Mają jeść jej ciało w tym znaczeniu, że odbiorą mu wszystkie prerogatywy i zerwią z nim związek i stosunki pozbawiając go wszelkich korzyści wypływających ze związku kościoła z państwem i innych pomniejszych związków. Mają ją spalić zupełnie ogniem w znaczeniu unicestwienia go. To ostatnie wydarzenie będzie miało miejsce w nadchodzącej fazie gwałtownej walki armagedonu, a dziesięć rogów narzuci ją Kościołowi.
Wiersz 17 w pierwszym zdaniu pokazuje, że opatrzność Pańska będzie manipulować dziesięcioma rogami aż chętnie staną się Boskimi czynnikami w wypełnianiu Jego dekretu, by Kościół Rzymskokatolicki został unicestwiony. Przynajmniej dziesięć królów w tej jednej sprawie będzie miało jedną wolę zanim rozpocznie się faza bitwy armagedonu, to znaczy, że będzie darzyć względami taką właśnie politykę — „a czynili jednomyślnie”, literalnie, wykonali jedną wolę i nawet „dali królestwo swoje” — decydujący głos w swojej polityce.
Dlaczego Boska opatrzność prowadzi do tego wyniku? Ponieważ w nacisku na warunki prowadzące do walki armagedonu, papiestwo pozostawiło piętno i będzie się starało wywierać wpływ na te narody przekonując, że jego zasady, wypracowane, są jedyną rzeczą, które mogą umożliwić okrętowi państwa przetrwać szczęśliwie burzę i osiągnąć port pokoju i pomyślności. Dlatego przyjmą papieski pogląd o kontrolowaniu sytuacji. Lecz jego średniowieczne zasady są anachronizmem pośród współczesnych warunków i narodów, wyprowadzonych z ciemności średniowiecza przez jutrzenkę Dnia Tysiąclecia i przyzwyczajonych do wielkiego stopnia wolności. Zamiast kierowania sytuacją, zastosowanie papieskich represyjnych zasad ostatecznie doprowadzi do większego niezadowolenia i w rezultacie antytypowy Jehu, konserwatywna grupa pracująca, w wielkim oburzeniu wywoła rewolucję, sprowadzając Kościół Rzymskokatolicki do stanu walki armagedonu w zamiarze zniszczenia go. W celu wymanipulowania powstania takiej sytuacji, Bóg opatrznościowo wpływał i będzie wpływał na te dziesięć rogów, aby zastosowały wyżej wspomnianą politykę — wykonania jednego zamiaru. A ten cel będzie urzeczywistniany przez Boga, aż Jego słowa dotyczące zniszczenia wszetecznicy spełnią się, „ażeby się wypełniły słowa Boże”, te dotyczące tego przedmiotu. P '81,45
TP1981’79